wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Morze terytorialne
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Marcin Grzesiuk
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
WODY ARCHIPELAGOWE nowa kategoria z Konwencji prawa morza z 1982 r., przysługująca tylko państwom archipelagowym – składające się w całości z ...
Morze terytorialne
WODY ARCHIPELAGOWE nowa kategoria z Konwencji prawa morza z 1982 r., przysługująca tylko państwom archipelagowym – składające się w całości z archipelagów i pojedynczych wysp (np. Filipiny, Indonezja, Seszele, Fidżi, Malediwy) → może wytyczyć proste linie podstawowe łączące najbardziej wysunięte w morze punkty zewnętrzne wysp, przy pewnych ograniczeniach długości tych linii i wymogu zachowania proporcji między lądem a morzem;
wody te są ograniczone: prawem nieszkodliwego przepływu; prawem przejścia archipelagowym szlakiem morskim → państwo powinno wyznaczyć szlak nieprzerwanego, szybkiego przejścia statków morskich, a gdy nie wyznaczy obowiązują szlaki normalnie używane w żegludze → prawo to ma szerszy zakres niż prawo nieszkodliwego przepływu: nie może być ono zawieszone, podwodne okręty wojenne mogą przepływać w zanurzeniu, z prawa przejścia mogą korzystać cywilne i wojskowe statki powietrzne;
MORZE TERYTORIALNE morze terytorialne to pas wód morskich stanowiących część terytorium państwa nadbrzeżnego, który jest położony między morzem pełnym lub strefą ekonomiczną z jednej strony a wybrzeżem lub wodami wewnętrznymi względnie archipelagowymi z drugiej strony pełna władza suwerenna na morzu, w powietrzu i dno i wnętrze ziemi pod nim, ograniczona prawem nieszkodliwego przepływu, z możliwością zarezerwowania eksploatacji dla własnych obywateli; Szerokość morza terytorialnego początkowo mocarstwa morskie starały się narzucić 3-milowe morze terytorialne, ale niektóre państwa konsekwentnie się temu sprzeciwiały: państwa skandynawskie 4 mile, a Hiszpania 6 mil; Rosja; by jak największy był obszar podlegający zasadzie wolności mórz, a państwa te miały środki to korzystania z tej wolności; haska konferencja z 1930 r. – większość odrzuciła 3 milową szerokość, choć niektóre przyjęły 3 milową szerokość morza terytorialnego z 3 milowym pasem przyległym; po II wojnie światowej tendencja do rozszerzania szerokości morza terytorialnego (potrzeby gospodarcze, bezpieczeństwa) → 6 i 12 milowa szerokość → na konwencjach genewskich nie ustalono 12 mil (propozycja państw socjalistycznych i większości rozwijających się), gdyż USA i inne państwa morskie (GB, Niemcy, Japonia) nie zgodziły się na nią; lata 80’te XX w. → niektóre państwa Ameryki Łacińskiej wysunęły roszczenia do 200 milowego morza terytorialnego, co spotkało się z powszechnymi protestami; obecnie → nikt nie neguje możliwości rozszerzenia do 12 mil, a powyżej wywołuje to protesty, a państwa wysuwające roszczenia do morza terytorialnego szerszego od 12 mil w zasadzie godzą się na odstąpienie od tych roszczeń pod
warunkiem możliwości ustanowienia 200-milowej strefy ekonomicznej; Konwencja prawa morza z 1982 r. – szerokość morza terytorialnego nie może przekraczać 12 mil; Polska → początkowo 3 mile, od ustawy z 1991 r. o obszarach morskich i administracji morskiej morzem terytorialnym RP – 12 mil; Delimitacja morza terytorialnego linia podstawowa to linia, od której mierzy się szerokość morza terytorialnego i jest to linia wybrzeża lub granica zewnętrzna wód wewnętrznych, a w państwach archipelagowych granica wód archipelagowych; linię tą wyznacza się na linii wybrzeża, gdzie morze styka się z lądem przy odpływie (=linia najdalszego odpływu); inna metoda to tzw. metoda prostych linii podstawowych – łączenie za pomocą odcinków linii prostych najdalej w morze wysuniętych przylądków i wysp (zwiększa powierzchnię obszarów morskich pod władzą państwa) i dopuszczalna jest w przypadku, gdy rzeźba wybrzeża jest bardzo zróżnicowana (poszarpana, dużo wysp, zatok, wgłębień, skał, archipelagi); stosowana obecnie coraz częściej (zgodnie z tendencją do zwiększania władzy państw nadbrzeżnych), co zostało potwierdzone w KG o morzu terytorialnym i pasie przyległym oraz Konwencji prawa morza; Prawo nieszkodliwego przepływu konsekwencja zasady wolności żeglugi → Konwencja Genewskiej i Konwencja prawa morza; przepływ → jeśli ze względów żeglugi musi się zatrzymać, nadal uważany za będący w „przepływie”; nieszkodliwy → tzn. nie może zagrażać pokojowi, porządkowi lub bezpieczeństwu państwa nadbrzeżnego oraz musi przestrzegać praw i przepisów państwa nadbrzeżnego; art. 19 konwencji prawa morza → przepływ szkodliwy gdy polega na: groźbie lub użyciu siły przeciwko suwerenności, terytorialnej integralności lub politycznej niezawisłości państwa nadbrzeżnego lub pogwałceniu w jakikolwiek inny sposób zasad p.m. zawartych w Karcie NZ; ćwiczeniach lub użyciu broni jakiegokolwiek rodzaju; działalności w celu zbierania informacji na szkodę obronności lub bezpieczeństwa państwa nadbrzeżnego; wszelkiej propagandzie mającej na celu osłabienie obronności lub bezpieczeństwa państwa nadbrzeżnego; startowaniu, lądowaniu lub braniu na pokład jakiegokolwiek statku powietrznego czy urządzenia wojskowego; ładowaniu lub wyładowywaniu jakichkolwiek towarów, walut lub ludzi z naruszeniem celnych, skarbowych, imigracyjnych lub sanitarnych przepisów państwa nadbrzeżnego; jakimkolwiek umyślnym i poważnym zanieczyszczeniu; uprawianiu rybołówstwa; przeprowadzaniu jakichkolwiek badań lub inspekcji; działaniu w celu zakłócenia systemu łączności bądź innych urządzeń lub instalacji państwa nadbrzeżnego; wszelkim innym działaniu nie związanym bezpośrednio z przepływem; nie wszystkie państw uznają prawo to w stosunku do okrętów wojennych (choć w konwencjach ono jest) i uzależniają przepływ tych jednostek od uzyskania swojej zgody;
zasada, że okręty podwodne przepływają wynurzone; 3 rodzaje przepływu: tzw. przepływ boczny → bez wpływania na wody wew.; przepływ w celu wpłynięcia na wody wew.; przepływ w celu wypłynięcia z wód wew. na morze pełne; zróżnicowany zakres jurysdykcji państwa nadbrzeżnego nad przepływającym statkiem; Sytuacja prawna obcych statków okręty wojenne → pełny immunitet, a państwo może co najwyżej w razie naruszania prawa zażądać, by okręt opuścił morze terytorialne; statki handlowe – podlegają władzy i jurysdykcji państwa nadbrzeżnego, ale nie powinno to utrudniać żeglugi: KG o morzu terytorialnym i strefie przyległej oraz Konwencja prawa morza → jurysdykcja karna tylko gdy: skutki przestępstwa rozciągają się na obszar państwa nadbrzeżnego; przestępstwo jest tego rodzaju, że zakłóca spokój kraju lub porządek na morzu terytorialnym; kapitan statku lub konsul państwa zwróci się o udzielenie pomocy; jest to konieczne dla zwalczania nielegalnego handlu narkotykami; postanowienia te nie dot. statków, które przepływają po opuszczeniu wód wew.; jurysdykcja cywilna → państwo nie może zatrzymać statku w celu wykonania jurysdykcji celnej na osobie ze statku, ani dokonać egzekucji czy zajęcia statku, o ile zobowiązania nie powstały w czasie tego przepływu; postanowienia te nie dot. statków, które przepływają po opuszczeniu wód wew.;
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
