wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Obowiązywanie i ważność umów międzynarodowych
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Marcin Grzesiuk
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
WAŻNOŚĆ aby umowa była ważna niezbędne jest wyrażenie zgody przez wszystkie państwa, ale wg KW gdy u.m. zawierana jest na konferencji m. przyjęcie ...
Obowiązywanie i ważność umów międzynarodowych
WAŻNOŚĆ
aby umowa była ważna niezbędne jest wyrażenie zgody przez wszystkie państwa, ale wg KW gdy u.m. zawierana jest na konferencji m. przyjęcie tekstu następuje w drodze głosowania (2/3 uczestników za); art. 11 KW – sposób wyrażenia zgody może być dowolny uznany przez strony (podpisanie, wymiana dokumentów, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie przystąpienie, i in.)
pacta sunt servanda (zasad świętości umów) – norma zwyczajowa p.m., co potwierdzone w wielu u.m., np. Deklaracji Londyńskiej z 1871 r, Karta NZ, art. 26 KW; by umowa była ważna p.m. wymaga, by:
decyzja o związaniu się umową podjęta prawidłowo (swobodnie, kompetentne organy, nie była wynikiem błędu/oszustwa); wyrażona przez upełnomocnionego przedstawiciela; przedmiot u.m. zgodny z prawem;
art. 42 KW → domniemanie ważności u.m., chyba, że co innego zostanie ustalone zgodnie z postanowienia traktatu; przyczyny nieważności u.m. w KW → 3 grupy: związane z naruszeniem pr. wew. kontrahentów dot. zawierania umów → nie można powoływać się na to prawo, chyba, że jego pogwałcenie było oczywiste (tzn. obiektywnie widoczne dla każdego państwa postępującego w danej sprawie zgodnie z normalną praktyką i w dobrej wierze) i dot. normy o zasadniczym znaczeniu swoiste rozwiązanie, które nie zostało przyjęte w praktyce; art. 46 KW; wady oświadczenia: art. 47 – przekroczenie przez przedstawiciela upoważnienia, tylko jeśli inne państwa znały ograniczenie; art. 48 – błąd – istotny, dot. faktów → zasada estopel; art. 49 – oszustwo w stosunku do państwa; art. 50 – przekupstwo przedstawiciela bezpośrednie lub pośrednie; art. 51 i art. 52 → przymus wobec przedstawiciela jest zawsze przyczyną unieważnienia, ale przymus wobec państwa tylko jeśli polegał na użycia siły lub groźbie jej użycia oraz jeśli był niezgodny z p.m. (np. traktaty pokojowe w stosunku do państwa agresora); niezgodność z ius cogens → art. 53 (istniejącą) i art. 64 (nową); nieważność bezwzględna:
art. 51, 52, 53, 64 KW; nieważna ex lege; może dochodzić teoretycznie każdy, a w praktyce każda strona;
nie można konwalidować umowy; nie możliwa jest podzielność traktatu (art. 44 ust. 5)
nieważność względna:
art. 46-50 KW; strona nie musi powołać się na nieważność umowy; może dochodzić tylko poszkodowany; może być konwalidowana w wyniku wyraźnej lub dorozumianej zgody państwa; możliwa jest podzielność traktatu
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
