wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Odpowiedzialność karna
Kategoria:
Prawo Karne
»
notatki
Dodał:
Marcin Grzesiuk
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
§ 1. Odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. ...
Odpowiedzialność karna
§ 1. Odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. § 2. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma. § 3. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu.
zasada określoności czynu zabronionego przez ustawę – zakaz wyrażony w prawie musi być ujęty w normie generalnej i abstrakcyjnej postulaty: typizacji czynów zabronionych, maksymalnej określoności tworzonych typów, zakaz stosowania analogii i wykładni rozszerzającej na niekorzyść sprawcy lex scripta: opis czynu w akcie o randze ustawowej; źródłem może być typ określony w umowie międzynarodowej (ratyfikowanej za zgodą wyrażoną w ustawie) lub w prawie stanowionym przez organizację międzynarodową regulacje podustawowe mogą wpływać jedynie na doprecyzowanie opisu typu czynu zabronionego (doprecyzowanie treści przepisu blankietowego) – dopełnienie opisu czynu n niedopuszczalne podstawą tworzenia typu czynu zabronionego nie może być zwyczaj – może odgrywać znaczenie przy interpretacji niektórych znamion lex certa: postulat określoności czynu: funkcja zewnętrzna określoności czynu (takie określenie, aby można było jednoznacznie odróżnić typy zachowań zabronionych przez ustawę od zachowań niezabronionych); funkcja wewnętrzna określoności czynu (żeby można było wzajemnie odróżnić poszczególne typy) w każdy opisie czynu podmiot czynu zabronionego (każdy człowiek – powszechne; człowiek charakteryzujący się określonymi cechami – określenie już w typie zasadniczym – indywidualne właściwe, określenie może nastąpić dopiero w typie zmodyfikowanym – indywidualne niewłaściwe) przestępstwa materialne, które są powszechne, gdy podstawą przypisania skutku było działanie, stają się przestępstwami indywidualnymi, jeśli podstawą przypisania skutku jest zaniechanie – zobowiązany tylko ten, na kim ciąży szczególny prawny obowiązek określenie przedmiotu ochrony oraz naruszenie reguły postępowania ustawa musi określać stosunek psychiczny sprawcy do czynu – nieumyślność wymaga w opisie czynu zawarcia odpowiedniej klauzuli przy przestępstwach materialnych konieczne przypisanie skutku na płaszyczyźnie przyczynowej i normatywnej typ czynu może być określony znamionami charakteryzującymi przedmiot czynności wykonawczej może być ponadto określony przez znamiona modalne lex stricta: podstawą odpowiedzialności karnej może być tylko zgodność czynu ze znamionami typu czynu zabronionego – zakaz stosowania analogii możliwe wnioskowanie z podobieństwa tam, gdzie wypełnienie luki następuje na korzyść oskarżonego dopuszczalna analogia w przypadku podobieństwa z uregulowanymi w ustawie okolicznościami wyłączającymi bezprawność, winę lub karalność nulla poena sine lege: w ustawie musi być określona kara grożąca za popełnienie czynu realizującego znamiona czynu zabronionego nullum crimen sine culpa: kara nie może być orzeczona bez stwierdzenia winy (wadliwość procesu decyzyjnego sprawcy czynu zabronionego w sytuacji, w której można było wymagać od niego postępowania zgodnego z nakazem normy prawnej) zasada winy wyłącza możliwość przypisania sprawcy tzw. obiektywnych następstw czynów legitymująca funkcja winy (uzasadnienie karnoprawnej reakcji państwa na czyn bezprawny), limitująca funkcja winy (stopień winy wyznacza granicę karnoprawnej reakcji prawnej)
wina jest stopniowalna, jej stopień wyznaczają: rozpoznawalność sytuacji w sferze faktycznej i na płaszczyźnie prawnego wartościowania, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcie decyzji o postępowaniu zgodnie z nakazem prawa, zdolność do pokierowania swym postępowaniem lex retro non agit – wejście w życie ustawy stanowiącej podstawę do pociągnięcia do odpowiedzialności ma wyprzedzać czasowo popełnienie czynu dopuszczalne jest przedłużanie biegu przedawnienia wobec przestępstw, których karalność nie ustała; nie jest możliwe przywrócenie karalności z mocą wsteczną
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
