wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Poszczególne obszary morskie, ich granice oraz status prawny wg. Konwencji z Montego Bay (1982 r.)
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Marcin Grzesiuk
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Wody wewnętrzne – stanowią część terytorium państwa nadbrzeżnego i sprawuje ono na nich pełną władzę suwerenną. Państwo może w zasadzie ...
Poszczególne obszary morskie, ich granice oraz status prawny wg. Konwencji z Montego Bay (1982 r.)
Wody wewnętrzne – stanowią część terytorium państwa nadbrzeżnego i sprawuje ono na nich pełną władzę suwerenną. Państwo może w zasadzie zabronić obcy statkom korzystania ze swoich wód wewnętrznych. W skład wód wchodzą: zatoki – jeżeli odległość między punktami wytyczającymi naturalne wejście zatoki przy najdalszym odpływie nie przekracza 24 mil, linię zamykającą zatokę można wytyczyć między tymi dwoma punktami najdalszego odpływu, jeżeli odległość ta przekracza 24 mile, wytacza się linię prostą długości 24 mil poprzez zatokę alby zamknąć nią jak największą powierzchnię wód. zatoki i wody historyczne – nawet bardzo rozległe zatoki, mogą stanowić wody wewnętrzne, jeżeli państwo nadbrzeżne ma do nich tytuł historyczny np. może Karskie leżące przy wybrzeżach Syberii należy do wód rosyjskich. porty: otwarte dla statków handlowych są portami handlowymi w odróżnieniu od portów zamkniętych, przeznaczonych np. wyłącznie dla własnych statków rybackich. Porty wojenne są przeznaczone dla własnej marynarki wojennego. Państwo samo decyduje o charakterze poszczególnych portów. W Polsce portami otwartymi są np. Gdynia i Gdańsk. Nie można odmówić zezwolenia na wejście do portu zamkniętego statkowi, który na skutek sztormu lub awarii znalazł się w niebezpieczeństwie. redy – rzecz sporna, obszar wodny leżący przed wejściem do portu, który służy do postoju statków oczekujących na wpłynięcie do portu.
Morze terytorialne – pas wód morskich stanowiących część terytorium państwa nadbrzeżnego, który jest położony między morzem pełnym lub strefą ekonomiczną z jednej strony a wybrzeżem lub wodami wewnętrznymi względnie archipelagowymi z drugiej strony. Władza państwa nadbrzeżnego rozciąga się na przestrzeń powietrzną nad morzem terytorialnym oraz na jego dno i wnętrze ziemi pod nim.
Szerokość miała być ustalona na konferencji kodyfikacyjnej w 1930 r ale wiele państw odrzuciło 3 milową szerokość morza terytorialnego. Konwencja prawa morza z 1982: szerokość morza nie może przekraczać 12 mil. Szerokość mierzy się od linii podstawowej czyli do linii wybrzeża lub granicy zewnętrznej wód wewnętrznych (zatok, portów) a w państwach archipelagowych – granica wód archipelagowych. Suwerenność państwa nadbrzeżnego na morzu terytorialnym ograniczona jest zwyczajowym prawem nieszkodliwego przepływu obcych statków = zasada wolności żeglugi. Ten kto korzysta z nieszkodliwego przepływu nie może zagrażać pokojowi, porządkowi, lub bezpieczeństwu państwa nadbrzeżnego, statek musi przestrzegać praw i przepisów wydanych i ogłoszonych przez państwo nadbrzeżne. Wyróżnia się 3 rodzaje przepływu: przepływ boczny - przepłynięcie przez morze terytorialne bez wpływania na wody wewnętrzne; przepływ w celu wpłynięcia na wody wewnętrzne (z morza pełnego na wody wewnętrzne), przepływ w celu wypłynięcia z wód wewnętrznych na morze pełne,
Morska strefa przyległa – nie stanowi terytorium państwa nadbrzeżnego, lecz część morza pełnego przyległą do morza terytorialnego, w której posiada ono specjalne uprawnienia, ściśle określone i służące mu do specjalnych celów. Konwencja prawa morza dopuszcza 24 milową strefę przyległą. Od 1978 Polska nie posiada morskiej strefy przyległej, ma za to 12 mil morza terytorialnego.
Strefa wyłącznego rybołówstwa – obszar na którym państwo nadbrzeżne ma odnośnie do rybołówstwa takie same uprawnienia jak na morzu terytorialny tzn może zastrzec wyłączność rybołówstwa dla swoich obywateli. Zgodnie z Konwencją prawa morza strefa ta nie może przekraczać 200 mil. Polska od 1971 – 12 mil ale od 1977 polska strefa wyłącznego rybołówstwa pokrywa się ze strefą ekonomiczną i rozciąga się na cały obszar morza Bałtyckiego do którego jesteśmy uprawnieni.
Sfera ekonomiczna – obszar rozciągający się poza morzem terytorialnym, na którym państwo nadbrzeżne posiada suwerenne prawa do celu poszukiwania, eksploatacji, ochrony i gospodarowania zasobami naturalnymi, zarówno żywymi jak i mineralnymi, wód morskich, jak również dna morskiego i jego podziemia. Szerokość tej strefy nie może przekraczać 200mil.
Status prawny przejścia przez cieśniny używane do żeglugi międzynarodowej – cieśniny morskie są naturalnymi wąskimi połączeniami dwóch rozleglejszych obszarów morskich. Zasada wolności żeglugi która obowiązuje na morzu pełnym i strefie ekonomicznej, ma wpływ na sytuacje prawną cieśnin. Jeżeli szerokość cieśniny przekracza podwójną szerokość morza terytorialnego państwa nadbrzeżnego lub państw nadbrzeżnych wówczas na części cieśniny znajdującej się poza granicami morza terytorialnego obowiązuje pełna wolność żeglugi. Jeżeli cieśnina jest węższa wówczas przepływając przez nią trzeba przepływać przez morze terytorialne a to już rodzi pewne problemy. Konwencja przyjęła że w takich cieśninach obowiązuje prawo nieszkodliwego przepływu którego nie można zawiesić. Okręty wojenne – mogą swobodnie przepływać przez cieśniny używane do żeglugi międzynarodowej, pod warunkiem że ich przepływ jest nieszkodliwy. W Konwencji przyjęto również zasadę obowiązującą na cieśninach terytorialnych: zasada przejścia tranzytowego przez cieśniny wykorzystywane do żeglugi międzynarodowej. Przejście tranzytowe oznacza wolność żeglugi i przelotu przez cieśninę, musi być ono wykonywane w sposób ciągły i bez zwłoki,a jednostki korzystające z przejścia nie mogą prowadzić w cieśninie żadnej innej działalności poza wykonywaniem przepływu i przelotu.
„Państwo archipelagowe” i status prawny przejścia archipelagowego – Państwa archipelagowe mają prawo ustanawiania tzw wód archipelagowych. np. Filipiny, Indonezja. Państwo archipelagowe może wytyczyć proste linie podstawowe łączące najbardziej wysunięte w morzu punkty zewnętrzne wysp. Konwencja nakłada na te państwa ograniczenia co do maksymalnej długości linii archipelagowych. Wody leżące wewnątrz archipelagowych linii to wody archipelagowe, znajdujące się pod suwerenną władzą państwa archipelagowego, ograniczoną prawem niszkodliwegoprzepływu. Państwo archipelagowe wyznacza szlaki morskie nadające się do nieprzerwanego, szybkiego niezakłóconego przejścia obcych statków morskich przez wody archipelagowe. Jeżeli nie są one wyznaczone, statki mogą korzystać z tras normalnie używanych w żegludze.
Może pełne – jest otwarte dla wszystkich narodów i żadne państwo nie może legalnie rościć sobie prawa do poddania jakiejkolwiek jego części pod swą suwerenność. Wolności pełnego morza: wolność żeglugi, wolność rybołówstwa, wolność zakładania kabli podmorskich i rurociągów, wolność przelotu nad morzem pełnym, wolność budowania sztucznych wysp i innych instalacji, wolność badań naukowych.
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
