wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
prawo dyplomatyczne organizacji międzynarodowych
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Prywatne
»
notatki
Dodał:
Cyprian Fledzinski
Dodany:
sty 31, 2012
, ostatnia zmiana:
sty 31, 2012
Polecam
delegacje, przywileje, immunitety, akty delegacji, dyplomacja konferencyjna, pełnomocnictwo, język dyplomatyczny
PRAWO DYPLOMATYCZNE ORGANIZACJI MI DZYNARODOWYCH Prawo dyplomatyczne organizacji mi dzynarodowych reguluje stosunki mi dzy pa stwami a organizacjami mi dzynarodowymi. Prawo to jest zbiorem norm reguluj cych status prawny, przywileje i immunitety sta ych misji i sta ych przedstawicieli pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych, jak i równie delegacji, do organów i na konferencje, status prawny, przywileje i immunitety samych organizacji mi dzynarodowych oraz ich funkcjonariuszy i ekspertów, a w przypadku niektórych organizacji tak e kwestie, jak bierne i czynne prawo legacji. Prawo to reguluje tak e sytuacj prawn oraz przywileje i immunitety obserwatorów z ramienia pa stw nie b d cych cz onkami organizacji. Organizacje mi dzynarodowe pretenduj ce do miana podmiotu prawa mi dzynarodowego musz spe nia szereg warunków, a szczególnie posiada okre lon zdolno do dzia a w p aszczy nie mi dzynarodowej. Prawo legacji organizacji mi dzynarodowej jest to zdolno do utrzymywania stosunków faktycznie dyplomatycznych z innymi podmiotami prawa mi dzynarodowego, to jest z pa stwami i okre lonymi organizacjami mi dzynarodowymi, podobnie jak to ma miejsce w przypadku suwerennych pa stw, a wi c do korzystania z czynnego i biernego prawa legacji. W praktyce przewa a korzystanie z biernego prawa legacji, wi ksza liczba pa stw i organizacji mi dzynarodowych akredytuje jednostronnie swe sta e przedstawicielstwa przy organizacjach (np. przy ONZ). W przypadku wi kszo ci organizacji mi dzynarodowych bierne i czynne prawo legacji wyra a si tak e w przyjmowaniu delegacji ad hoc, reprezentuj cych rz dy. Same te organizacje wysy aj równie swe misje ad hoc w ró nych celach zwi zanych z ich dzia alno ci . Sta e przedstawicielstwa pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych datuj si faktycznie od Ligi Narodów, a rozpowszechni y si zw aszcza po II wojnie wiatowej. W praktyce organizacji mi dzynarodowych wykszta ci y si dwie kategorie misji pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych: mi dzynarodowych charakterze sta ym i tymczasowym. Status delegacji okre lany jest ka dorazowo b d w aktach za o ycielskich organizacji mi dzynarodowych, b d w innych umowach, np. w konwencjach o statusie prawnym, przywilejach i immunitetach organizacji mi dzynarodowych. Funkcjonariusze mi dzynarodowi to cz onkowie aparatu urz dniczego sta ych organów mi dzynarodowych. Znajduj si oni w s u bie organizacji mi dzynarodowej. Obowi zki ich okre lone s zazwyczaj na podstawie umowy mi dzynarodowej. Pe nione przez nich funkcje maj przewa nie charakter sta y, a wi c nie dorywczy i nie powinny by wykonywane jednocze nie z innymi funkcjami. Funkcjonariusze mi dzynarodowi korzystaj ze statusu oraz prerogatyw przyznanych im przez pa stwa cz onkowskie danej organizacji mi dzynarodowej. Ich status ró ni si od statusu dyplomatów. Funkcjonariusze mi dzynarodowi w odró nieniu od dyplomatów nie reprezentuj bezpo rednio pa stw, lecz dan organizacj mi dzynarodow . W odró nieniu od dyplomaty, funkcjonariusz mi dzynarodowy nie podlega w ca ym okresie pe nienia funkcji w tym charakterze w adzy w asnego pa stwa, lecz w adzom organizacji mi dzynarodowej, której jest funkcjonariuszem. Funkcje organizacji mi dzynarodowych s zró nicowane. Do podstawowych funkcji organizacji mi dzynarodowych nale y realizacja ich celów i bie cych zada poprzez uzgadnianie interesów pa stw cz onkowskich i osi ganie w ten sposób konsensusu co do rodków, a niekiedy tak e metod s u cych urzeczywistnieniu ustalonych wspólnych zada . Na ogó funkcje organizacji mi dzynarodowych dzieli si na: regulacyjne, polegaj ce na ustanawianiu zasad i norm post powania pa stw w stosunkach mi dzynarodowych, kontrolne, s u ce ustalaniu stanu faktycznego i jego zgodno ci z ustalonymi zasadami i normami post powania oraz funkcje operacyjne s u ce realizacji w praktyce celów i bie cych zada organizacji mi dzynarodowej. Istnieje potrzeba zagwarantowania organizacjom mi dzynarodowym specjalnego statusu umo liwiaj cego im realizowanie ich celów i funkcji. Zatem organizacje mi dzynarodowe wyposa one s w zakres przywilejów i immunitetów. Szczególnie po drugiej wojnie wiatowej dosz o do kodyfikacji przywilejów i immunitetów mi dzynarodowych na szerok skal . 14.03.1975 rok- Konwencja Wiede ska o reprezentacji pa stw w ich stosunkach z organizacjami mi dzynarodowymi o charakterze uniwersalnym (nieuregulowana kwestia funkcjonariuszykorzystaj oni ze specjalnego statusu).
11.
Akty dyplomacji. W praktyce oznaczaj faktycznie ka de oficjalne wyst pienie przedstawiciela misji dyplomatycznej wobec w adz, szczególnie MSZ pa stwa przyjmuj cego. Wyst pienie takie odbywa si przewa nie na polecenie MSZ (rz du) pa stwa wysy aj cego. Do aktów dyplomacji nale y te Ä dementi´. Polega ono na oficjalnym sprostowaniu lub zaprzeczeniu jakiej wiadomo ci, przewa nie o charakterze politycznym. Dyplomacja konferencyjna (parlamentarna). Dyplomacja wielostronna wspó cze nie wywiera znaczny wp yw nie tylko na bieg wydarze , lecz tak e kszta towanie si sytuacji mi dzynarodowej w d u szym przedziale czasu. Dyplomacja grupowa-pa stwa dziel si i cz w grupy, wyst puj w ramach organizacji mi dzynarodowych w formie grup interesów, przynale no ci do sojuszu polityczno-wojskowych, ruchów. Konferencje mog mie charakter uniwersalny, regionalny lub grupowy. Konferencja zwo ywana jest przewa nie z inicjatywy okre lonego pa stwa lub pa stw, albo organizacji mi dzynarodowych. Liczna pa stw uczestnicz cych w konferencji zale y przewa nie od jej przedmiotu. Sk ad uczestników konferencji jest zazwyczaj wcze niej uzgadniany w drodze dyplomatycznej mi dzy pa stwem inicjatorem, a pa stwem zainteresowanym. Pe noprawnymi uczestnikami konferencji mog by w zasadzie jedynie przedstawiciele podmiotów prawa mi dzynarodowego. Czasami jednak w konferencji bior udzia tak e przedstawiciele innych podmiotów, np. organizacji mi dzynarodowych. Zasada consensusu- zasada podejmowania decyzji w drodze uzgadniania stanowisk w trakcie swobodnej wymiany pogl dów bez formalnego g osowania. Metoda consensusu nie jest równoznaczna z prawem veta czy te zasad jednomy lno ci. Na konferencjach mi dzynarodowych wszystkie delegacje maj te same uprawnienia i powinny by traktowane pod ka dym wzgl dem jednakowo, zgodnie z suwerenn równo ci pa stw. Posiedzeniu inauguracyjnym przewodniczy zazwyczaj przedstawiciel pa stwa, na którego terytorium odbywa si konferencja albo najwy szy rang funkcjonariusz organizacji mi dzynarodowej, która zwo a a konferencj . Zwyczajowo przewodnicz cy delegacji pa stwa, na którego terytorium odbywa si konferencja i które zwykle jest krajem zapraszaj cym, zostaje wybrany przewodnicz cym konferencji. Gdy konferencje s zwo ywane przez organizacje mi dzynarodowe, kwestia przewodnictwa i inne sprawy okre lane s w sta ych regulaminach, obowi zuj cych na wszystkich konferencjach zwo ywanych w ich ramach. Na konferencjach, które nie s zwo ywane przez organizacje mi dzynarodowe regulamin przyjmowany jest zazwyczaj na posiedzeniu inauguracyjnym. Na posiedzeniu inauguracyjnym dokonuje si przede wszystkim wyboru w adz konferencji, a wi c przewodnicz cego i wiceprzewodnicz cych oraz komisji weryfikacyjnej. Posiedzenie inauguracyjne równie zatwierdza regulamin, sk ad sekretariatu oraz dokonuje wyboru komitetów i komisji. Natomiast ko cowe plenarne posiedzenie podsumowuje wyniki konferencji. Konferencja równie wybiera sprawozdawc . Przewodnicz cy, wiceprzewodnicz cy i sprawozdawca zazwyczaj tworz prezydium konferencji, czyli organ pomagaj cy przewodnicz cemu w kierowaniu pracami konferencji. Wspó cze nie praca konferencji skupia si nie tyle na sesjach plenarnych, co na posiedzeniu komitetów i komisji, a nawet na nieoficjalnych rozmowach i uzgodnieniach miedzy przewodnicz cymi i cz onkami delegacji ró nych pa stw. W celu za atwienia wielu spraw o charakterze administracyjnym zw aszcza, powo ywane s sekretariaty konferencji, podlegaj ce prezydium konferencji. Podobnie jak rokowania dwustronne, równie konferencja mo e ograniczy si do przedyskutowania okre lonej kwestii i uj cia wniosków w formie rezolucji, bez nadawania im charakteru obowi zuj cego, albo mo e doprowadzi do zawarcia konkretnego traktatu. Ca o wyników ujmowana jest w dokument zwany aktem ko cowym act final. Z punktu widzenia formalnego akt ten nie posiada mocy wi cej, podpisanie go nie oznacza mo liwo ci zaci gania mi dzynarodowych zobowi za . Wynik swych obrad konferencja mo e uj tak e w formie tzw. aktu generalnego act general, maj cego moc wi c dla stron. Konferencja mo e og asza komunikaty prasowe po ka dym posiedzeniu albo jeden komunikat ko cowy. Pe nomocnictwo to rodzaj przedstawicielstwa, które polega na upowa nieniu pe nomocnika dokumentem, wystawionym przez jeden z organów najwy szej w adzy pa stwowej do dzia ania w jego imieniu, przewa nie przeprowadzania rokowa i podpisywania umów mi dzynarodowych. Pe nomocnictwo wystawione jest intuitu personae, czyli e pe nomocnik nie mo e nikomu przekaza otrzymanego pe nomocnictwa, tzn. podstawi w swe miejsce innej osoby (substytut). Pe nomocnictwa s wystawiane przez g ow pa stwa, szefa rz du lub ministra resortowego. Konwencja Wiede ska z 1969 roku (art. 7) wymienia przedstawicieli pa stw, od których nie jest wymagane przedstawienie pe nomocnictwa: - szefowie pa stw, rz dów i ministrów spraw zagranicznych dla wszystkich czynno ci zwi zanych z zawieraniem traktatów; - szefowie misji dyplomatycznych dla przyj cia tekstu traktatu mi dzy pa stwem wysy aj cym a pa stwem przyjmuj cym (czyli jedynie parafowanie tekstu traktatu);
- przedstawiciele akredytowani przez pa stwo b d na konferencji mi dzynarodowej, b d przy organizacji mi dzynarodowej, lub jednym z jej organów dla przyj cia (parafowania) tekstu na danej konferencji, w danej organizacji lub w danych organie. Ponadto same zainteresowane pa stwa mog zrezygnowa z wymogu przedstawiania pe nomocnictwa. Na konferencjach mi dzynarodowych weryfikacj pe nomocnictw powierza si specjalnej komisji, która nast pnie, zazwyczaj na posiedzeniu plenarnym, przedstawia swoje wnioski. Instrukcje negocjacyjne dostaje przewodnicz cy, które w szczegó owy sposób okre laj zakres kompetencji i tryb post powania pe nomocnika w trakcie rokowa . J zyk dyplomatyczny. Jest to je yk urz dowy w oficjalnych stosunkach znacznej liczby pa stw, szczególnie podczas konferencji mi dzynarodowych i przy podpisywaniu umów wielostronnych. W ci gu d u szych okresów historycznych takimi j zykami by y: grecki, acina oraz francuski. W okresie mi dzywojennym dominowa y j zyki: francuski i angielski. Po II wojnie wiatowej zmiany. J zyki jednakowo autentyczne ( wed ug art. 111 Karty NZ): angielski, francuski, rosyjski, hiszpa ski i chi ski, j zyki te uznane za wiatowe. Wspó cze nie jedynie w ramach systemu organizacji ONZ tak jest. Oprócz ONZ jest zasada równouprawnienia j zyków. Pa stwa w obrocie mi dzynarodowym u ywaj przede wszystkim swoich narodowych j zyków. Mog one tak e u ywa innych j zyków. W umowach dwustronnych s obecnie stosowane z regu y j zyki narodowe umawiaj cych si stron. Umow sporz dza si niekiedy tak e w j zyku pa stwa trzeciego i wówczas, wówczas razie w tpliwo ci lub sporu, tekst w tym j zyku uwa a si za autentyczny i rozstrzygaj cy. Jedynie w s u bie konsularnej przewa a praktyka u ywania w komunikowaniu si z w adzami miejscowymi j zyka pa stwa przyjmuj cego. Organizacje mi dzynarodowe okre laj zazwyczaj w swych aktach konstytucyjnych j zyki urz dowe organizacji. Natomiast na konferencjach i spotkaniach mi dzynarodowych pa stwa w nich uczestnicz ce ka dorazowo ustalaj , w jakim j zyku lub j zykach sporz dzone b d dokumenty i prowadzone obrady. W praktyce przewa a u ywanie j zyka angielskiego, który spe nia coraz bardziej rol j zyka dyplomatycznego. Kurtuazja mi dzynarodowa oraz protokó dyplomatyczny. Przez kurtuazj mi dzynarodow rozumie si wszelkie akty grzeczno ciowe ze strony pa stwa przyjmuj cego wobec przedstawicieli innych pa stw lub samych tych pa stw, b d ce przejawem i podkre leniem szacunku dla tego wszystkiego, co symbolizuje i reprezentuje pa stwo. Akty te wynikaj z zasad kurtuazji, a wi c grzeczno ci pa stwa przyjmuj cego. W oparciu o t zasad baga osobisty osób wyposa onych w paszporty dyplomatyczne zwolnione jest zazwyczaj z op at i rewizji celnej, mimo e taki przywilej im nie przys uguje na podstawie norm prawnomi dzynarodowych oraz przepisów wewn trznych. Natomiast protokó dyplomatyczny to zespó zasad zachowania si i post powania w stosunkach miedzy pa stwami. Chodzi tu przede wszystkim o zespó zwyczajowych regu grzeczno ciowych przestrzeganych w stosunkach mi dzy przedstawicielami dyplomatycznymi a w adzami pa stwa przyjmuj cego, w stosunkach z dyplomatami innych pa stw oraz przy realizacji zw aszcza oficjalnych kontaktów mi dzy szefami pa stw, rz dów, ministrami zagranicznymi i innymi oficjalnymi przedstawicielami pa stw. Poj cie protokó dyplomatyczny obejmuje zarówno ceremonia pa stwowy jak i dyplomatyczny, zasady zachowania si oraz organizacji oficjalnego ycia dyplomatycznego, jak przyj cia, spotkania itd. Ceremonia pa stwowy stanowi zespó kurtuazyjnych form protokolarnych stosowanych zwyczajowo w stosunkach mi dzy szefami pa stw i rz dów oraz innymi przedstawicielami pa stw szczebla rz dowego. Obecnie sta e elementy ceremonia u: udzia kampanii narodowej, odegranie hymnów obu krajów, salut artyleryjski, flagowanie lotniska, dworca krajowego i trasy przejazdu, przemówienia okoliczno ciowe itp. Natomiast ceremonia dyplomatyczny to zespó zasad i form obowi zuj cych przy realizacji obrotu dyplomatycznego (okazywanie honorów, wzgl dów). Czym innym jest komórka organizacyjna-zwana protoko em dyplomatycznym-powo ana do realizacji regu protoko u dyplomatycznego. Etykiety to przyj te grzeczno ciowe formy zachowania si , obowi zuj ce przy powitaniu, zachowaniu si przy stole itd. Zasady etykiety stanowi integraln cz protoko u dyplomatycznego jako zespó form i regu zachowania si obowi zuj cych w s u bie dyplomatycznej i konsularnej oraz w ogóle w yciu oficjalnym.
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Powiązane dokumenty:
prawo dyplomatyczne
,
przywileje
,
immunitety
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
