wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Immunitety. Osadnictwo wiejskie na prawie polskim i niemieckim
Kategoria:
Historia państwa i prawa
»
notatki
Dodał:
Janusz Drozd
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Osadnictwo na prawie niemieckim. - na początku XIII w. pojawiło się najwcześniej na Śląsku;
Immunitety. Osadnictwo wiejskie na prawie polskim i niemieckim
Osadnictwo na prawie niemieckim. - na początku XIII w. pojawiło się najwcześniej na Śląsku; - wsie zakładane były przez obcych osadników, przybyszów z pogranicza Francji i Niemiec, zakładali wsie w Polsce, stosowali prawo niemieckie i ich sposób lokacji był tak dobry, że Polacy zaczęli to przejmować - zakładano wsie zarówno przez osadników niemieckich jak i polskich
Proces lokalizacji na prawie niemieckim: - przywilej (zezwolenie) lokacyjny – charakter publiczno – prawny, stroną był panujący książę i on wydawał takie zezwolenia na rzecz feudała świeckiego lub duchownego. Jeżeli ta ziemia nie była jeszcze immunizowana, to wtedy go do dostawała (nie miało to miejsca w przypadku, gdy wieś należała do panującego) - akt lokacyjny (dokument lokacyjny) – charakter prywatno – prawny, umowa między panem feudalnym (świeckim lub duchownym) zasadźcą, czyli organizatorem lokacji reprezentującym chłopów (osadników). Zasadźca po lokacji stawał się sołtysem, który otrzymywał więcej ziemi, miał prawo do karczmy, jatki (rzeźni), młyna, stawów (inne przywileje ekonomiczne). Finansowe uprawnienia sołtysa wynikały też z pełnionej funkcji samorządowo – sądowej, stał na czele ławy wiejskiej (sąd dla mieszkańców wsi), pobierał 1/3 kar sądowych, 1/6 czynszu, który pobierał na rzecz pana. - osadnicy mieli zagwarantowane prawo wychodu, jeżeli spełnili ciążące na nich obowiązki mogli wieś opuścić Proces lokalizacji na prawie polskim (obyczaj wolnych gości): - odbywał się w XII wieku - brak własnego samorządu, sądu - zasięg: początkowo całość ziem polskich, ale lokalizacja na prawie polskim była wypierana przez lepszą lokalizację na prawie niemieckim (Śląsk, Pomorze, Wielkopolska, Małopolska) - jedyną dzielnicą, gdzie przetrwała dominacja na prawie polskim było Mazowsze - osadnicy mieli prawo opuścić wieś tylko wtedy, jeśli było to wyraźnie napisane w umowie między feudałem a chłopem Różnice między lokacjami: lokacja na prawie polskim
XII wiek brak własnego samorządu, sądu gorsza od lokalizacji na prawie niemieckim prawo wychodu uzależnione od umowy chłopa z feudałem
lokacja na prawie niemieckim
XIII wiek samorządy, sąd, ława wiejska lepsza od lokalizacji na prawie polskim zagwarantowane prawo wychodu
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
