wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Konstytucja III Republiki Francuskiej
Kategoria:
Historia państwa i prawa
»
notatki
Dodał:
Janusz Drozd
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Uchwalona w formie trzech odrębnych ustaw, w roku 1875: I – O organizacji władz publicznych, II- o organizacji senatu, III – o stosunkach między ...
Konstytucja III Republiki Francuskiej
Uchwalona w formie trzech odrębnych ustaw, w roku 1875: I – O organizacji władz publicznych, II- o organizacji senatu, III – o stosunkach między władzami publicznymi; lakoniczne; bardzo zbliżony do brytyjskiego modelu ustrojowego; model republiki parlamentarnej, „parlamentaryzm absolutny” – system całkowitej dominacji władzy ustawodawczej nad wykonawczą. Władza ustawodawcza: Senat (300 senatorów, w tym do 1884 r. 75 dożywotnich, pozostali wybierani na 9 lat, co 3 lata zmiana 1/3 składu, wybory w kolegiach departamentalnych) i Izba Deputowanych (600 deputowanych, na 4 lata, wybory bezpośrednie, tajne, powszechne, równe, >21, z wykluczeniem kobiet i wojskowych służby czynnej; system wyborczy ulegał zmianom: wybory odbywały się albo w okręgach jednomandatowych, albo wielomandatowych -> element proporcjonalności), które występowały razem, jako Zgromadzenie Narodowe w 3 przypadkach: w celu wyboru prezydenta, wyboru dożywotnich senatorów, zmiany konstytucji. Inicjatywę miały obie izby i prezydent, każda ustawa musiała być uchwalona przez obie izby: procedura navette; prezydent miał słabiuchne weto zawieszające, ustawy budżetowe musiał wnosić najpierw do Izby Deputowanych. Władza wykonawcza: prezydent (wybierany 7 lat, przez Zgromadzenie Narodowe, z możliwością reelekcji) i ministrowie (odpowiedzialni parlamentarnie przed obiema! izbami, i prawnie - impeachment). Uprawnienia prezydenta (po kryzysie 1877 i 1884 – nowelizacja konstytucji – jego funkcje stały się czysto reprezentacyjne, na plan pierwszy wysunęły się obie izby): Mianowanie ministrów i innych urzędników Dysponowanie siłami zbrojnymi Prawo łaski Inicjatywa ustawodawcza i słabe weto zawieszające Rozwiązanie Izby Deputowanych za zgodą Senatu (wygasło w drodze desuetudo) Ponosił jedynie odpowiedzialność konstytucyjną, jedynie za zdradę główną. Formalnie pracą ministrów powinien kierować prezydent, w praktyce na czoło wysuną się premier, czyli jeden z ministrów (od 1934 prezes Rady Ministrów). W latach trzydziestych rząd został wyposażony w prawo wydawani dekretów z mocą ustawy: w drodze ustawowego upoważnienia, w określonym czasowo i przedmiotowo zakresie, rząd uzyskiwał możliwość stanowienia prawa i zmieniania obowiązujących ustaw. Teoretycznie dekrety rządowe powinny być zatwierdzone przez parlament.
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
