Berlińskie Reguły Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego w sprawie zasobów wodnych
Zasady prawa międzynarodowego dotyczące użytkowania wszystkich wód:
Omówione są w Regułach Berlińskich, jest ich 6. Przyjęte zasady prawa międzynarodowego dotyczące zarządzania wszystkimi wodami, stanowią niezbędny trzon całego systemu nowoczesnego prawa zasobów wodnych i wszystkie one służą możliwie najpełniejszej realizacji podstawowej, ogólnej zasady współczesności zwanej jako rozwój zrównoważony.
Uczestnictwo osób- państwa podejmą kroki umożliwiające osobom narażonym przygotowywanymi decyzjami związanym z zarządzaniem wód- uczestniczenie w procesie ich przygotowywania. Spójne zarządzanie- państwa dołożą wszelkich starań, by w sposób jednolity i całościowy zarządzać powierzchniowymi, podziemnymi i innymi odnośnymi wodami. Zintegrowane zarządzanie- państwa dołożą wszelkich starań, by odpowiednio zintegrować zarządzanie wodami z zarządzaniem innymi zasobami naturalnymi. Zarządzanie zrównoważone- państwa podejmą wszelkie stosowne kroki dla zrównoważonego zarządzania wodami. Oznacza zintegrowane zarządzanie zasobami dla zapewnienia wydajnego ich użytkowania oraz sprawiedliwego dostępu do wody z korzyścią dla obecnych i przyszłych pokoleń, poprzez zachowanie zasobów odnawialnych i oszczędzanie nieodnawialnych w racjonalnie maksymalnym stopniu. Minimalizowanie szkód środowiskowych- państwa podejmą wszelkie właściwe środki do zapobiegania powstawania szkód środowiskowych bądź ich minimalizacji. Interpretacja Reguł w świetle tych zasad: Wszystkie Reguły powinny być interpretowane zgodnie z zasadami w niniejszym rozdziale. Wymienienie państw w niniejszych regułach odpowiednio państwa działające indywidualnie lub zbiorowo, a także państwa działające z organizacjami międzynarodowymi lub poprzez te organizacje. Wody międzynarodowo dzielone: Uczestnictwo państw zlewniowych: Państwa zlewniowe mają prawo uczestniczyć w zarządzaniu wodami zlewni międzynarodowej w sposób sprawiedliwy, rozsądny i zrównoważony. Państwa określą wody, do których odnosić się będzie umowa międzynarodowa dotycząca zarządzania wodami zlewni międzynarodowej. Umowa taka może dotyczyć całości lub części wód zlewni, albo konkretnego przedsięwzięcia lub użytkownika, z zastrzeżeniem by takie użytkowanie, jednego lub więcej państw zlewni, nie przyniosło znaczących szkód w prawach lub użytkowaniach innemu państwu zlewniowemu bez jego wyraźnej zgody.
Zasady współpracy - państwa zlewni mają obowiązek współpracować w dobrej wierze w zarządzaniu wodami zlewni międzynarodowej dla wzajemnego dobra państw uczestniczących.
Sprawiedliwe użytkowanie: Państwa zlewniowe powinny na swym terytorium użytkować wody zlewni międzynarodowej w sposób sprawiedliwy i rozsądny, z należytym przestrzeganiem obowiązku niepowodowania znaczących szkód innym państwom zlewniowym. W szczególności, państwa zlewni powinny urządzać jej wody i użytkować je w sposób optymalny i zrównoważony oraz korzystać z nich z uwzględnieniem interesów innych państw zlewniowych, zgodnie z należytą ich ochroną .
Ustalanie sprawiedliwego i rozsądnego użytkowania: Sprawiedliwe i rozsądne użytkowanie powinno być ustalone poprzez rozważeni wszystkich odnośnych elementów w każdym z osobna wziętym przypadku. Odnośne elementy do rozważenia obejmują, choć nie ograniczają się do: geograficznych, hydrogeologicznych, hydrologicznych, klimatycznych, ekologicznych i innych elementów naturalnych;
społecznych i ekonomicznych potrzeb zainteresowanych państw zlewni; ludności zależnej od wód zlewni międzynarodowej w każdym z jej państw; oddziaływań użytkowania lub użytkowań wód zlewni międzynarodowej w jednym państwie na inne państwa zlewniowe; istniejących lub potencjalnych użytkowań wód zlewni międzynarodowej; konserwacji, ochrony, rozwoju i oszczędnego korzystania z zasobów wodnych zlewni międzynarodowej oraz kosztów przedsięwzięć dla osiągnięcia tych celów; możliwości alternatyw o porównywalnych walorach dla odnośnego planowanego lub istniejącego użytkowania; równoważenie proponowanych lub istniejących użytkowań; oraz minimalizowania szkód. Waga każdego z elementów powinna być ustalona przez określenie jego znaczenia w porównaniu z innymi odnośnymi elementami. W ustalaniu rozsądnego i sprawiedliwego użytkowania, wszystkie odnośne elementy powinny być rozpatrywane łącznie a konkluzja powinna wynikać z całości rozważań.
Preferencje wśród użytkowań: Przy określeniu sprawiedliwego i rozsądnego użytkowania, państwa powinny najpierw przydzielić wodę do zaspokojenia żywotnych potrzeb ludzkich. Żadne inne użytkowanie lub jakaś jego kategoria nie ma przyrodzonego pierwszeństwa wśród innych użytkowań lub ich kategorii.