wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Charakter prawny stanu wyższej konieczności
Kategoria:
Prawo Karne
»
notatki
Dodał:
Kasia Romańska
Dodany:
sty 12, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 12, 2011
Polecam
§ 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, ...
Charakter prawny stanu wyższej konieczności
§ 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego. § 2. Nie popełnia przestępstwa także ten, kto, ratując dobro chronione prawem w warunkach określonych w § 1, poświęca dobro, które nie przedstawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego. § 3. W razie przekroczenia granic stanu wyższej konieczności, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. § 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpieczeństwo osobiste. § 5. Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy z ciążących na sprawcy obowiązków tylko jeden może być spełniony.
Charakter prawny stanu wyższej konieczności § 1 – kontratyp (wyłącza bezprawność); § 2 – okoliczność wyłączająca winę cechą rozróżniającą te 2 stany jest proporcja pomiędzy wartością dobra, któremu grozi niebezpieczeństwo i dobra, którego poświęcenie służy odwróceniu tego niebezpieczeństwa; w przypadku ratowania dobra wyższej wartości – czyn jest legalny i prawnie dozwolony (nie przysługuje np. obrona konieczna) gdy wartość ratowanego dobra jest równa lub dobro poświęcone jest wyższej, lecz nieoczywiście, wartości, stan wyższej konieczności wyłącza winę – czyn jest bezprawny i przysługuje przeciwko niemu obrona konieczna stany te nie muszą oznaczać całkowitego uwolnienia sprawcy od wszelkiej odpowiedzialności karnej – może odpowiadać za sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa i za nieumyślne zniszczenie poświęconego dobra, jeśli zachowaniem swoim wypełni przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu zabronionego – na stan wyższej konieczności nie będzie mogła się powołać osoba, która sprowadziła stan niebezpieczeństwa, aby wykorzystać jego uchylenie do zaatakowania dobra nie można, z powołaniem się na stan wyższej konieczności, podejmować zabiegów w celu ratowania życia, jeśli pacjent nie wyraził zgody nie można z powołaniem się na stan wyższej konieczności doprowadzić do faktycznego uczynienia normy chroniącej określone dobro normą pustą zachowanie podjęte w stanie wyższej konieczności może polegać także na zaniechaniu (niewykonaniu obowiązku) Stan wyższej konieczności a dozwolone ryzyko s. wyższej konieczności zachodzi tylko wtedy, gdy stan niebezpieczeństwa zagrażający dobru prawnemu wyprzedził działanie usprawiedliwione stanem wyższej konieczności i był zarazem motywem działania w tym stanie – reakcja na niebezpieczeństwo działanie w ramach dozwolonego ryzyka dopiero wywołuje niebezpieczeństwo dla dobra prawnego, stwarzając szansę uzyskania społecznie akceptowanej korzyści – źródło niebezpieczeństwa ale: działanie w stanie wyższej konieczności może łączyć się z podjęciem działań ryzykownych
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
