wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Członkowie misji dyplomatycznych
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Kasia Romańska
Dodany:
sty 12, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 12, 2011
Polecam
Członkowie misji Kategorie członków misji członek misji – wg KW każda osoba zatrudniona w misji, a najważniejszą jest szef; personel misji dzieli ...
Członkowie misji dyplomatycznych
Członkowie misji Kategorie członków misji członek misji – wg KW każda osoba zatrudniona w misji, a najważniejszą jest szef; personel misji dzieli się na:
personel dyplomatyczny; personel administracyjny i techniczny; personel służby misji; „prywatny służący” nie jest członkiem misji, o ile nie jest pracownikiem pastwa przyjmującego; szef misji – kieruje pracą misji i jest akredytowany w państwie przyjmującym → w związku z tym teoria, że misja to jednoosobowy organ (dawniej personel misji nazywany był świtą/pocztem poselskim), ale KW nie potwierdziła tego poglądu, terminem „misja” określiła całą placówkę dyplomatyczną i wszystkich jej członków; Klasy szefów misji niegdyś bardzo sporne zagadnienie → w czasach kongresu wiedeńskiego pogląd, że ambasadorów mogą wysyłać tylko państwa, którym przysługują tzw. honory królewskie → zwyciężyła zasada równości państw, a klasa szefa misji zależy od porozumienia między państwami → po II wojnie światowej prawie zanikła klasa posłów → Komisja PM, a potem KW rozważały czy nie zlikwidować klasy posłów, ale ze względu na tradycję i wciąż stosowanie tej klasy utrzymano ją (tym bardziej, że różnica między ambasadorem a posłem ma znaczenie jedynie protokolarno-prestiżowe); PL → zrezygnowano z klasy posłów; 3 klasy szefów misji wg KW: ambasadorów i nuncjuszów (Stolica Apostolska) akredytowanych przy głowach państw oraz innych szefów misji równorzędnego stopnia; posłów, ministrów i internuncjuszów (Stolica Apostolska) akredytowanych przy głowach państw; charges d'affaires, akredytowanych przy ministrach spraw zagranicznych; chodzi o stałych szefów misji, czyli tzw. charges d'affhires en pied → nie myslić z charges d'affaires ad interim, którzy chwilo kierują misją w razie nieobecności szefa (z reguły najstarszy rangą członek personelu), też w przypadku, gdy jest jeden szef na kilka krajów; zasada – jeden ambasador reprezentuje swoje państwo w jednym państwie, ale wyjątki (też w KW): jeden ambasador reprezentuje swoje państwo w kilku (np. ambasador RP w Nigerii, też Ghanie, Kamerunie, Togo, Beninie i Nigrze; dwa lub więcej państw zgodnie akredytuje jedną osobę w innym państwie, np. wcześniej ambasador Polski w Iraku też USA (zerwały z Bagdadem w 1990 r. po agresji na Kuwejt); Jugosławia zerwała z USA (po zbombardowaniu przez NATO), ale USA reprezentowane przez Grecję, a Jugosławia przez Szwecję;
Zagadnienie pierwszeństwa (preseance) niegdyś sporne zagadnienie, gdyż wiązało się z pierwszeństwem państw, które reprezentowali ambasadorzy → Regulamin Wiedeński zniwelował to powiązanie, stanowiąc, że w ramach tej samej klasy pierwszeństwo ustala się wg starszeństwa w pełnieniu misji (tj. data urzędowego zawiadomienia o przybyciu do państwa przyjmującego) KW – pierwszeństwo w ramach tej samej klasy zgodnie z kolejnością dat i godzin objęcia funkcji (tj. np. złożenie listów uwierzytelniających lub notyfikacja o przybyciu i złożenie kopii listów uwierzytelniających w MSZ); w niektórych państwach katolickich tradycyjne pierwszeństwo przedstawiciela papieża, co KW usankcjonowała; Korpus dyplomatyczny (corps diplomatique) 2 znaczenia: (wąskie) to wszyscy szefowie misji akredytowani w danym państwie; (szerokie) szefowie, ale i członkowie personelu dyplomatycznego z rodzinami; na czele stoi dziekan (szef misji najwyższej klasy, posiadający pierwszeństwo przed innymi, jako najdłużej pełniący funkcje w danym państwie); w niektórych krajach dziekanem jest nuncjusz (np. Polska); funkcje reprezentacyjne i protokolarne, ale też może występować w imieniu korpusu w sprawie warunków pełnienia funkcji dyplomatycznych w państwie przyjmującym (min. przestrzeganie immunitetów i przywilejów); Personel misji 3 grupy: personel dyplomatyczny → najpełniejsze immunitety i przywileje; wg KW członkiem jest osoba posiadająca stopień dyplomatyczny; są to min: radcy, sekretarze, attaches; PL → radca-minister, I radca, radca, I sekretarz, II sekretarz, III sekretarz, attache; personel administracyjny i techniczny → podobnie jak w/w, są to: personel kancelaryjny (w tym kierownik kancelarii), tłumacze, radiotelegrafiści, szyfranci; personel służby → ograniczone immunitety i przywileje; są to: kierowcy, gońcy oraz służba zatrudniona przez państwo wysyłające; radcy i attaches handlowi → w niektórych państwach powierzone im zadania związane z handlem zagranicznym oraz prowadzeniem polityki handlowej i dla umożliwienia wykonywania tych zadań mają do pomocy specjalnie przydzielony zespołu osób, określonego z reguły jako biuro radcy (attache) handlowego. Personel ten wchodzi w całości w skład przedstawicielstwa dyplomatycznego i korzysta odpowiednio z tego samego statusu prawnego co i pozostały personel misji. Mianowanie szefa misji i członków personelu mianowania szefa i członków personelu dokonuje państwo wysyłające, ale w stosunku do szefa misji powinno (wymóg w KW) najpierw w drodze poufnej uzyskać tzw. agrement państwa przyjmującego (tzn. czy osoba ta będzie traktowana jako persona grata); państwo nie musi podawać uzasadnienia nieudzielenia agrement;
po uzyskaniu agrement państwo wystawia tzw. listy uwierzytelniające, które szef misji przekazuje głowie państwa i od tego momentu zaczyna się oficjalnie pełnienie funkcji; mianowanie innych członków personelu dyplomatycznego nie wymaga zgody, prócz attaches wojskowych, morskich i lotniczych, co do których państwo może wymagać podania ich nazwisk wcześniej, celem wyrażenia zgody; akredytowanie jednej osoby w kilku państwach wymaga zgody wszystkich tych państw; Zakończenie funkcji członka misji 4 grupy przyczyn (obejmujących kilka różnych przypadków) zakończenia funkcji członka misji (wg K. Libery): z inicjatywy samego przedstawiciela dyplomatycznego → prośba o odwołanie lub podanie się do dymisji; z woli państwa wysyłającego → odwołanie członka misji: albo w związku z normalną polityką (na zasadzie rotacji, przeniesienia na inne stanowisko czy przeniesienia w stan spoczynku); albo w ramach protestu czy niezadowolenia wobec polityki państwa przyjmującego, wtedy bez powołania nowej osoby; z woli państwa przyjmującego → przez uznanie za persona non grata (członek personelu dyplomatycznego) lub osobę niepożądaną (inne osoby nie mające statusu członka personelu dyplomatycznego) → gdy państwo uważa, że działalność danej osoby jest sprzeczna z p.m., prawem wew. lub z obowiązkiem popierania przyjaznych stosunków KW daje prawo do tego państwu, również bez podania uzasadnienia, a państwo wysyłające musi albo odwołać daną osobę albo „położyć kres funkcji misji”; na skutek wypadków losowych lub powstania okoliczności zewnętrznych uniemożliwiających dalsze istnienie obrotu dyplomatycznego: wypadki losowe, jak śmierć członka misji; okoliczności uniemożliwiających dalsze utrzymywanie obrotu dyplomatycznego, jak zerwanie stosunków dyplomatycznych, min. na skutek wybuchu wojny, utraty bytu niepodległościowego (wiec i iuris legationis);
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
