Karalność przygotowania określonego czynu
§ 1. Przygotowanie zachodzi tylko wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności mające stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, w szczególności w tymże celu wchodzi w porozumienie z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania. § 2. Przygotowanie jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi.
przygotowanie musi być zawsze przygotowaniem określonego czynu zabronionego, a nie w ogóle przygotowaniem jakiegoś czynu zabronionego wejście w porozumienie – konfiguracja wieloosobowa przygotowania uzyskanie, przysposabianie środków, zbieranie informacji, sporządzanie planu działania – konfiguracja jednoosobowa strona podmiotowa – cel popełnienia czynu; zachowanie stanowiące przygotowanie musi być podjęte celem popełnienia czynu zabronionego – cel musi być relacjonowany do znamion typu czynu zabronionego do przyjęcia spełnienia strony przedmiotowej przygotowania wystarczy, jeżeli podjęta czynność obiektywnie może ułatwić dokonanie czynu zabronionego – nie zachodzi przygotowanie, gdy przedsięwzięte czynności tylko w błędnym mniemaniu sprawcy mogą ułatwić dokonanie czynu zabronionego (nie ma przygotowania nieudolnego) w przypadku konfiguracji wieloosobowej – porozumienie ma być zawarte między przynajmniej dwiema osobami i jego treścią ma być stworzenie warunków do realizacji czynu zabronionego porozumienie ma dotyczyć konkretnego czynu zabronionego wejście w porozumienie nie może stanowić jednak realizacji znamion postaci zjawiskowej czynu zabronionego (podżegania lub pomocnictwa), a także formy współdziałania w postaci współsprawstwa, sprawstwa kierowniczego lub sprawstwa polecającego Karalność przygotowania – regułą jest bezkarność czynności przygotowawczych – postacie zjawiskowe i formy sprawstwa są zawsze karalne, bez względu na formę stadialną popełnienia przestępstwa, którą osiągnął sprawca § 3. Nie podlega karze za przygotowanie, kto dobrowolnie od niego odstąpił, w szczególności zniszczył przygotowane środki lub zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości; w razie wejścia w porozumienie z inną osobą w celu popełnienia czynu zabronionego, nie podlega karze ten, kto nadto podjął istotne starania zmierzające do zapobieżenia dokonaniu. § 4. Nie podlega karze za przygotowanie osoba, do której stosuje się art. 15 § 1.