wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
PRAWO KOSMICZNE
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Małgorzata Miszczak
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Sytuacja prawna przestrzeni kosmicznej ZSRR i USA na podstawie milczącego założenia, że umieszczanie sztucznych satelitów nie jest zakazane przez ...
PRAWO KOSMICZNE
Sytuacja prawna przestrzeni kosmicznej ZSRR i USA na podstawie milczącego założenia, że umieszczanie sztucznych satelitów nie jest zakazane przez p.m. (satelity przelatywały nad innymi państwami), nie pytały o zgodę innych państw, a one nie protestowały → tak powstała norma zwyczajowa – wolność badania i wykorzystania przestrzeni pozaatmosferycznej;
ważna działalność ONZ → 1959 r. powołano Komitet do Spraw Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej → 1963 r. ZO ONZ przyjęło Deklarację zasad prawnych rządzących działalnością państw w zakresie badania i korzystania z przestrzeni kosmicznej → 1966 r. ONZ zaleciło państwom przyjęcie traktatu regulującego te zagadnienia; Układ o zasadach działalności państw w zakresie badań i użytkowania przestrzeni kosmicznej łącznie z Księżycem i innymi ciałami niebieskimi podpisany w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie na podstawie rezolucji ZO z 1967 r.; zasada wolności badań naukowych i użytkowania przestrzeni kosmicznej i ciał niebieskich na zasadzie równości i zgodnie z p.m.; przestrzeń kosmiczna nie podlega zawłaszczeniu; państwa ponoszą m. odp. za swoją dział. w tej przestrzeni i zachowują jurysdykcję nad własnymi obiektami; astronauci jako wysłannicy ludzkości i powinno się im udzielać wszelkiej pomocy w razie wypadku czy przymusowego lądowania; problem wykorzystania przestrzeni dla celów wojskowych: Układ Moskiewski o zakazie prób broni nuklearnej w atmosferze, w przestrzeni kosmicznej, pod wodą z 1963 r.; Układ z 1967 r. – państwa nie będą wprowadzać ma orbity okołoziemskie jakichkolwiek obiektów przenoszących broń jądrową lub jakichkolwiek innych rodzajów broni masowego zniszczenia ani nie będą umieszczać tego rodzaju broni na ciałach niebieskich lub w przestrzeni kosmicznej; pokojowe użytkowanie ciał niebieskich; zakaz zakładania baz wojskowych i fortyfikacji na ciałach niebieskich oraz dokonywania tam prób broni czy przeprowadzania manewrów wojskowych; w/w zasady potwierdzone w Układzie z 1979 r. w sprawie działalności państw na Księżycu i innych ciałach niebieskich; Granica przestrzeni powietrznej i pozapowietrznej (kosmicznej) wiele poglądów na temat granicy (min. oparte na KCH {nie daje żadnych przesłanek} i innych przesłankach), ale żadna umowa nie potwierdziła żadnej odległości, a nawet pomijają milczeniem ten problem, choć na podstawie dotychczasowej praktyki można wysnuć tezę, że na wysokości na której po orbitach okołoziemskich poruszają się obiekty wysłane przez państwa nie rozciąga się już władza terytorialna żadnego państwa, a ponieważ perigea (= najniższe punkty orbit sztucznych satelitów Ziemi) mogą leżeć na wysokości ok. 90 km, to uznaje się, że przestrzeń ta zaczyna się na ok. 90-100 km od powierzchni Ziemi; problem tzw. orbity geostacjonarnej (orbita kołowa położona nad równikiem w odległości ok. 35 800 km od Ziemi, a satelita umieszczony na niej zawsze znajduje się nad tym samym obszarem i urządzenia nadawcze mogą objąć 1/3 powierzchni ziemi) → państwa równikowe wysunęły roszczenia → problemem podziału orbity (pojemność jej ograniczona) zajął się
Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (Konwencja Telekomunikacyjna z 1973 r.), który uznał że częstotliwości radiowe i orbita geostacjonarna stanowią ograniczone zasoby naturalne i muszą być wykorzystywane efektywnie i ekonomicznie; Obiekty wypuszczone (wystrzelone) w przestrzeń kosmiczną Układ z 1967 r. → zasada, że każdy obiekt wypuszczony w przestrzeń kosmiczną ma przynależność państwa, w którym został zarejestrowany (konieczny wpis do rejestru); ZO ONZ przyjęło w 1974 r. Konwencję o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną → zasada prowadzenia krajowych rejestrów i obowiązek ich rejestracji w Sekretariacie ONZ; państwo rejestracji obiektu kosmicznego – jurysdykcja i nadzór nad obiektem i załogą gdy w przestrzeni; Konwencja o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne z 1972 → odp. bezwzględna za szkody wyrządzone na powierzchni Ziemi lub statkowi powietrznemu podczas lotu. Współpraca międzynarodowa w zakresie wykorzystania przestrzeni kosmicznej Umowa o ratowaniu kosmonautów, powrocie kosmonautów i zwrocie obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną z 1968 r. → min. obowiązek udzielania w każdym przypadku pomocy kosmonautom, szybkiego przekazania załogi statków kosmicznych przedstawicielom „władzy wypuszczającej oraz zwrot obiektów wystrzelonych w przestrzeń kosmiczną lub ich części; współpraca w zakresie praktycznego wykorzystania sztucznych satelitów Ziemi m.in. do telekomunikacji oraz badania Ziemi i jej zasobów: Międzynarodowa Organizacja Łączności Satelitarnej (INTELSAT) – początkowo powstała jako konsorcjum międzynarodowe na podstawie umów z 1964 r. w Waszyngtonie, a obecnie działa na podstawie umów z 1971 r., a jej celem jest zapewnienie globalnego systemu łączności satelitarnej, opartego na zasadach handlowych; Międzynarodowa Organizacja Morskiej Łączności Satelitarnej (INMARSAT) – powołana do życia na podstawie umów z Londynu z 19676 r., a jej celem jest zapewnienie statkom morskim niezawodnej łączności satelitarnej poprzez stworzenie tzw. segmentu kosmicznego, opartego na sztucznych satelitach umieszczonych na orbicie geostacjonarnej, a państwa członkowskie utrzymują naziemne stacje przekaźnikowe, a armatorzy zapewniają odpowiednie wyposażenie nadawczoodbiorcze na statkach (Polska tak); też przekazywanie programów telewizyjnych i przekazywanie danych oparte na wykorzystaniu sztucznych satelitów Ziemi; zdalne badanie Ziemi (tzw. teledetekcja): państwa socjalistyczne podpisały w 1978 r. w Moskwie Konwencję o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych ze zdalnego badania Ziemi z kosmosu; ZO ONZ przyjęło rezolucję dot. zasad zdalnego badania Ziemi z kosmosu z 1986 r.; ze względu na coraz szersze wykorzystanie sztucznych satelitów Ziemi i rozwój techniczny niektóre państwa decydują się na przekazywanie niektórych rodzajów działalności kosmicznej w ręce sektora prywatnego tak np. INTELSAT i INMARSAT → w tzw. porozumieniach eksploatacyjnych mogą uczestniczyć osoby prawne prawa prywatnego, a państwa ponoszą odp. m. za ich działalność (co jednak nie zawsze obejmuje odp. materialną) i są zobowiązane do sprawowania nad taką działalnością stałego nadzoru (Układ Kosmiczny z 1967);
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
