wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
PROCEDURA PROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO PRZED SĄDEM
Kategoria:
Prawo Karne
»
notatki
Dodał:
Małgorzata Miszczak
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Art. 386. § 1. Po odczytaniu aktu oskarżenia przewodniczący poucza oskarżonego o prawie składania wyjaśnień, odmowy wyjaśnień lub odpowiedzi na ...
PROCEDURA PROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO PRZED SĄDEM
Art. 386. § 1. Po odczytaniu aktu oskarżenia przewodniczący poucza oskarżonego o prawie składania wyjaśnień, odmowy wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania, po czym pyta go, czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie. § 2. Po przesłuchaniu oskarżonego przewodniczący poucza go o prawie zadawania pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu. Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. § 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku. § 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio. § 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę. § 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie. Art. 388. Za zgodą obecnych stron sąd może przeprowadzić postępowanie dowodowe tylko częściowo, jeżeli wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy nie budzą wątpliwości. Art. 389. § 1. Jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.§ 2. Po odczytaniu protokołu przewodniczący zwraca się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego treści i o wyjaśnienie zachodzących sprzeczności. Art. 390. § 1. Oskarżony ma prawo być obecny przy wszystkich czynnościach postępowania dowodowego. § 2. W wyjątkowych wypadkach, gdy należy się obawiać, że obecność oskarżonego mogłaby oddziaływać krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego albo na zeznania świadka lub biegłego, przewodniczący może zarządzić, aby na czas przesłuchania danej osoby oskarżony opuścił salę sądową. Przepis art. 375 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 391. § 1. Jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż poprzednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, albo przebywa za granicą lub nie można mu było doręczyć wezwania, albo nie stawił się z powodu niedających się usunąć przeszkód lub prezes sądu zaniechał wezwania świadka na podstawie art. 333 § 2, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. § 2. W warunkach określonych w § 1, a także w wypadku określonym w art. 182 § 3, wolno również odczytywać na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego. § 3. Przepis art. 389 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 392. § 1. Sąd może odczytywać na rozprawie głównej protokoły przesłuchania świadków i oskarżonych, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę, gdy bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne, a żadna z obecnych stron temu się nie sprzeciwia. § 2. Sprzeciw strony, której zeznania lub wyjaśnienia nie dotyczą, nie stoi na przeszkodzie odczytaniu protokołu. Art. 393. § 1. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły oględzin, przeszukania i zatrzymania rzeczy, opinie biegłych,
instytutów, zakładów lub instytucji, dane o karalności, wyniki wywiadu środowiskowego oraz wszelkie dokumenty urzędowe złożone w postępowaniu przygotowawczym lub sądowym albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Nie wolno jednak odczytywać notatek dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu. § 2. Wolno również odczytywać zawiadomienie o przestępstwie, chyba że zostało złożone do protokołu, o którym mowa w art. 304a. § 3. Mogą być odczytywane na rozprawie wszelkie dokumenty prywatne, powstałe poza postępowaniem karnym i nie dla jego celów, w szczególności oświadczenia, publikacje, listy oraz notatki. § 4. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły zeznań świadka przesłuchanego w warunkach określonych w art. 184. Rozprawa jest wówczas niejawna; przepisu art. 361 § 1 nie stosuje się. Art. 393a. W warunkach określonych w art. 389 § 1, art. 391 § 1 i 2, art. 392 i 393 wolno również odczytywać lub odtwarzać zapisy, o których mowa w art. 145 § 1 i art. 147 § 3. Art. 394. § 1. Dane dotyczące osoby oskarżonego oraz wyniki wywiadu środowiskowego uznaje się za ujawnione bez odczytywania. Należy je jednak odczytać na żądanie oskarżonego lub obrońcy. § 2.Protokoły i dokumenty podlegające odczytaniu na rozprawie można uznać bez ich odczytania za ujawnione w całości lub w części. Należy jednak je odczytać, jeżeli którakolwiek ze stron o to wnosi. Przepis art. 392 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 395. Jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie właściwości dowodów rzeczowych, sprowadza się je na salę rozpraw i udostępnia stronom, a w razie potrzeby - świadkom i biegłym. Art. 396. § 1. Jeżeli zapoznanie się z dowodem rzeczowym lub przeprowadzenie oględzin przez pełny skład sądu napotyka znaczne trudności albo jeżeli strony wyrażają na to zgodę, sąd wyznacza do tej czynności sędziego ze swego składu albo sąd wezwany. § 2. Sąd może zlecić przesłuchanie świadka sędziemu wyznaczonemu ze swego składu lub sądowi wezwanemu, w którego okręgu świadek przebywa, jeżeli świadek nie stawił się z powodu przeszkód zbyt trudnych do usunięcia. § 3. W czynnościach wskazanych w § 1 i 2 mają prawo brać udział strony, obrońcy i pełnomocnicy. Oskarżonego pozbawionego wolności sprowadza się tylko wtedy, gdy sąd uzna to za konieczne. § 4. Sędzia wyznaczony lub sąd wezwany może przeprowadzić także inny dowód, którego potrzeba wyłoni się w toku czynności wskazanej w § 1 lub 2.
Dwie postacie postępowania dowodowego: 1.ograniczone postępowanie dowodowe, przy rozstrzyganiu sprawy w postępowaniu przed sądem I instancji możliwe jest przy: - tzw. dobrowolnym poddaniu się odpowiedzialności art. 387 - w ramach postępowania skróconego ( art. 343 w zw. z art. 335) – rozstrzygnięcie na posiedzeniu - również w przypadku przyznania się oskarżonego do winy. 2) pełne w innych przypadkach. Postępowanie dowodowe przeprowadza się w następującej kolejności: 1) wnioski dowodowe stron wniesione przed rozprawą główną 2) na rozprawie dowód ze zeznania oskarżonego, świadkowie, dokumenty, biegli. Adnotacja do niepełnego dowodowego. W niektórych orzeczeniach Sąd Najwyższy jako warunek dopuszczalności ograniczenia postępowania dowodowego traktuje taką sytuację, gdy wyjaśnienia oskarżonego pozwalają sądowi na dokonanie pełnej i kompleksowej oceny sprawy — zarówno w zakresie winy oskarżonego, kwalifikacji prawnej jego czynu, jak i wszystkich okoliczności mających wpływ na wymiar kary; jeżeli zatem na ich podstawie jest w stanie odtworzyć rzeczywisty przebieg wydarzeń będących przedmiotem osądu, dokonać oceny prawnej zarzucanych mu czynów oraz ustalić okoliczności pozwalające na orzeczenie względem niego kary zgodnie z dyrektywa¬mi jej wymiaru, zamieszczonymi w kodeksie karnym Doceniając w pełni troskę Sądu Najwyższe¬go o prawidłowe stosowanie omawianej instytucji, podkreślić wypadnie, że sąd
wówczas tylko ogranicza postępowanie dowodowe i dla dokonania odpowiednich ustaleń w sprawie, poza przyjęciem wyjaśnień oskarżonego, przeprowadza — w zakresie, o którym sam decyduje — także (niektóre) inne Jeżeli wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy budzą wątpliwości, należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości. W tym względzie ocena należy do sądu. Natomiast każda ze stron może, nie wyrażając zgody na skrócenie postępowania dowodowego (nawet bez podania powodów lub argumentów uzasadniających jej stanowisko), spowodować przeprowadzenie wszystkich dowo¬dów mających znaczenie dla sprawy. Przepisu art. 388 nie wolno nadużywać; stosowany powinien być głównie w sprawach prostych z dowodowego punktu widzenia. Pamiętać też trzeba, że podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej (art. 410). Jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień (art. 175 § l) lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio, albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać — ale tylko w odpowiednim (niezbędnym) zakresie — protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego (podejrzanego) w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym albo przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę (art. 389 § l). Protokoły te nie muszą więc być sporządzone w sprawie rozpoznawanej aktualnie przez sąd; mogły zostać sporządzone w innej sprawie, pod warunkiem że nastąpiło to w ramach postępowania przygotowawczego lub jurysdykcyjnego (postępowania karnego), ewentualnie w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę oraz że aktualny oskarżony składał wówczas zaprotokołowane wyjaśnienia w charakterze podejrzanego lub oskarżonego Gdy zachodzą warunki przewidziane w art. 389 § l, nie ma przeszkód do odczytania wyjaśnień złożonych przez oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym, nawet jeśli wyjaśnienia te złożone zostały w trybie art. 308 § 2, w ramach instytucji czynności niecierpiących zwłoki Artykuł 389 § l wyłącza natomiast możliwość odczytywania zeznań złożonych w charakterze świadka przez osobę, która następnie stała się oskarżonym (nawet gdy sam oskarżony o to wnosi), co potwierdza także zestawienie z art. 391 § 2, dopuszczającym wprawdzie odczytywanie na rozprawie protokołów przesłuchań w razie zmiany roli procesowej, ale tylko wówczas, gdy dawny oskarżony (podejrzany) występuje na rozprawie jako świadek. Również art. 392 i 393 nie dają podstawy do ujawnienia zeznań złożonych w charakterze świadka, jeżeli osoba ta występuje na rozprawie jako oskarżony Po odczytaniu omawianego protokołu przewodniczący zwraca się do oskar¬żonego o wypowiedzenie się co do jego treści i o wyjaśnienie (ewentualnych) zachodzących sprzeczności (art. 389 § 2). Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, a następ¬nie odwołane lub zmienione, stanowią dowód podlegający — tak jak każdy inny dowód — swobodnej (lecz nie dowolnej) ocenie sądu. Należy oceniać je z całą ostrożnością, z zachowaniem zasad logicznego myślenia i dużej dozy krytycyzmu w konfrontacji z innymi dowodami (środkami dowodowymi) i okolicznościami sprawy, jedynie bowiem wówczas można dojść do prawidłowych wniosków Uprzednio złożone wyjaśnienia odczytuje się również w tym wypadku, gdy oskarżony, którego obecność na rozprawie nie jest konieczna, nie stawił się (art. 479). Artykuł 174 zabrania zastępowania dowodu z wyjaśnień oskarżonego (podejrzanego) lub z zeznań świadka treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych, sporządzonych np. przez Policję, obrońców, pełnomocników czy przez samego oskarżonego. Nie stanowi odstępstwa od zasady wyrażonej w art. 174 przewidziana w art. 176 możliwość złożenia przez podejrzanego wyjaśnień na piśmie. Pisemne bowiem wyjaśnienia oskarżonego, złożone w warunkach przewidzianych w tym przepisie i podpisane przez niego, z zaznaczeniem daty ich złożenia, stanowią w myśl art. 176 § 4 załącznik do protokołu przesłuchania (zob. też rozdział VIII § 2 podręcznika). Pamiętać też trzeba, że w ramach nowelizacji 2003 r. uchylony został § 3 art. 176, który dopuszczał złożenie wyjaśnień na piśmie również przez oskarżonego na rozprawie. W praktyce oskarżony z reguły korzysta z możliwości złożenia wyjaśnień, słusznie traktując to uprawnienie jako instrument
obrony. Należy też oskarżonemu stworzyć odpowiednie warunki do wypowiedzenia się i ustosunkowania do zarzutów oskarżenia, nie ograniczając i nie przerywając jego spontanicznych wyjaśnień,
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
