STATKI POWIETRZNE
definicja statku powietrznego: w KCH → wszelkie aparaty mogące się utrzymać w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza; polskie prawo lotnicze z 2002 r. – urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od podłoża;
w p.m. (KCH) podział statków na (ze względu na służbę jaką pełni w danym czasie): państwowe → w służbie wojskowej, celnej, policyjnej cywilne → każdy inny; statki bez pilota → wg KCH potrzebne jest specjalne upoważnienie do wlecenia w przestrzeń powietrzną; w polskim prawie statek państwowy to: statek powietrzny używany przez siły zbrojne RP (wojskowy statek powietrzny); statek powietrzny używany przez jednostki organizacyjne Straży Granicznej, Policji, Państwowej Straży Pożarnej i służby celnej (statek powietrzny lotnictwa służb porządku publicznego); Przynależność państwowa statków powietrznych przynależność przez wpisanie do rejestru prowadzonego przez państwo, zgodnie z prawem wew. (np. Polska → rejestr cywilnych statków - Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego - decyzja adm.); zasada wyłącznej przynależności państwowej (też w KCH) – statek może mieć tylko jedną przynależność (można przenieść rejestracje z państwa do państwa); konsekwencją przynależności statku (więź publicznoprawna) jest to, że państwo sprawuje nad nim jurysdykcję i władzę → zwierzchnictwo samolotowe (suma uprawnień państwa przynależności w stosunku do statku powietrznego) → w wielu przypadkach to, co się dzieje na pokładzie statku, traktowane jest jak gdyby miało miejsce na terytorium państwowym; Sytuacja prawna statków powietrznych gdy na obszarach nie podlegających suwerenności żadnego państwa → bez kontrowersji; gdy w przestrzeni powietrznej obcego państwa → z zasady zwierzchnictwa nad przestrzenią powietrzną wynika, że w braku odmiennych zobowiązań międzynarodowych każde państwo może wykonywać jurysdykcję nad obcymi statkami znajdującymi się w jego przestrzeni powietrznej; ze względu na rozwój techniki (duże wysokości i szybkość statków) nie ma praktycznie żadnej więzi między samolotem a państwem, i o ile samolot nie narusza przepisów dot. żeglugi powietrznej i skutki przestępstwa nie sięgają terytorium obcego państwa, państwo to nie ingeruje; w pewnych przypadkach może istnieć podwójna jurysdykcja – państwa terytorialnego i państwa rejestracji statku powietrznego; konwencja Tokijska z 1963 r. w sprawie przestępstw i niektórych innych czynów popełnionych na pokładzie statków powietrznych – państwo terytorialne nie może przeszkodzić w kontynuowaniu lotu przez statek powietrzny w celu wykonania jurysdykcji karnej, z wyjątkiem przypadków, gdy:
przestępstwo wywarło skutek na terytorium tego państwa; przestępstwo zostało popełnione przez obywatela tego państwa lub w stosunku do takiego obywatela albo przez osobę mającą stałe miejsce zamieszkania w tym państwie; przestępstwo narusza bezpieczeństwo tego państwa; przestępstwo stanowi naruszenie jakichkolwiek reguł lub przepisów dot. żeglugi powietrznej; jest to konieczne dla zapewnienia poszanowania jakiegokolwiek zobowiązania tego państwa wynikającego z wielostronnej u.m.;