wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Stosunki międzynarodowe i charakter prawa międzynarodowego
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Małgorzata Miszczak
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE (= OBRÓT MIĘDZYNARODOWY) Stosunki międzynarodowe – szerokie znaczenie – stosunki społeczne (międzyludzkie) przekraczające ...
Stosunki międzynarodowe i charakter prawa międzynarodowego
STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE (= OBRÓT MIĘDZYNARODOWY) Stosunki międzynarodowe – szerokie znaczenie – stosunki społeczne (międzyludzkie) przekraczające granice jednego państwa. Uczestnicy to:
1.państwa i organizacje nie podlegające władzy → stosunki o charakterze jakby urzędowym stosunki międzynarodowe 2.osoby fizyczne i osoby prawne → stosunki nie mające charakteru urzędowego Obrót międzynarodowy – całokształt stosunków utrzymywanych przez podmioty prawa międzynarodowego. Polityka międzynarodowa danego państwa określana jest przez: interes państwa możliwości realizacji celów politycznych Nauka o stosunkach międzynarodowych nie tylko aspekt prawny też ekonomiczny, socjalny, historyczny, geograficzny i in. nie można badać prawa międzynarodowego w oderwaniu od stosunków międzynarodowych, gdyż prowadziłoby to do formalizmu.
STRUKTURA I CHARAKTER NORM WSPÓŁCZESNEGO PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO Normy powszechne i partykularne (wielostronne lub bilateralne) → w razie kolizji – lex specialis derogat legi generali.
Sprzeczne prądy w p.m. (L. Ehrlich) – istnienie norm z różnych okresów historycznych i norm rożnie interpretowanych.
Ius cogens → większość norm to ius dispositivum, ale niektóre uznawane są za ius cogens, tzn. takie, które są wyrazem interesów całej społeczności:
konwencja wiedeńska o prawie traktatów – art. 53 – określa istnienie takich norm, jeśli zgodzą się wszystkie państwa kontrowersyjny katalog, ale: zasada nieagresji, zakaz interwencji, prawo do samostanowienia, niektóre normy humanitarne (zakaz ludobójstwa)
Hierarchia norm p.m.: jednakowa moc wiążąca lex specialis derogat legi generali i lex posterior derogat legi priori.
ale: istnienie ius cogens Karta NZ – art. 103 – pierwszeństwo mają zobowiązania wynikające z Karty, a potem z innych umów → umowa o charakterze jakby konstytucyjnym (zobowiązania członków ONZ musza być zgodne z kartą NZ)
P.M. A PRAWO WEWNĘTRZNE. STOSOWANIE P.M. WEWNĄTRZ PAŃSTWA rozwiązania teoretyczne rozwiązania normatywne (ujęte w dwojaki sposób): 1.wychodząc od norm powszechnego prawa międzynarodowego → czyli co p.m. stanowi w tej materii 2.wychodząc od prawa wewnętrznego → co prawo wewnętrzne stanowi, ale na przykładzie konkretnego państwa
Dualizm – p.m. i prawo wewnętrzne to dwa zupełnie odmienne systemy prawne, więc nie można stosować p.m. wewnątrz państwa. Należy je przetransformować w prawo wewnętrzne. Monizm – p.m. i prawo wewnętrzne to jeden system prawny, o hierarchicznie podporządkowanym prawie wewnętrznym. kelsenowska szkoła prymatu p.m. → prawo wewnętrzne to pochodna p.m., wydana na podstawie jego delegacji → niezgodne z faktami historycznymi, p.m. i praktyką. zewnętrzne prawo państw to p.m. – prawo wewnętrzne ma prymat → odrzucone.
Uznano, że p.m. i prawo wewnętrzne to dwa odrębne systemy prawne, ale mające punkty styczne.
Obowiązek dostosowania prawa wewnętrznego do p.m. – pacta sunt servanda → państwo nie może powołać się na prawo wewnętrzne jako powód nie wywiązania się z zobowiązania (wiele dokumentów międzynarodowych i orzecznictwo, min. art. 27 K.W. o prawie traktatów). inaczej p.m. byłoby fikcją. → nie ma sprzeczności z suwerennością, bo państwo samo decyduje o tym jakie zobowiązania przyjąć.
Sposoby harmonizacji prawa wewnętrznego z międzynarodowymi zobowiązaniami
z reguły istnieje swoboda w wyborze regulacji czasem umowa międzynarodowa z góry określa bezpośrednie stosowanie transformacja w prawo wewnętrzne poprzez ratyfikacje, ogłoszenie w dzienniku urzędowym generalna inkorporacja system anglosaski – wielka Brytania – jako część porządku prawnego, ale wg orzecznictwa niektóre wymagają zgody parlamenty. USA – jako najwyższe prawo krajowe wg SN. POLSKA
art.91 ust. 1 K – ratyfikowana umowa międzynarodowa po ogłoszeniu staje się częścią porządku prawnego, bezpośrednio stosowana chyba, że musi być wydana ustawa. ust. 2 – ma pierwszeństwo ust. 3 – prawo stanowione przez organizację, której Polska jest członkiem ma pierwszeństwo norma p.m. jako lex specialis w stosunku do prawa wewnętrznego prawo zwyczajowe – art. 9 K – RP przestrzega wiążącego ją p.m. → ale nie ma pierwszeństwa, tak samo umowy nieratyfikowane.
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
