wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA W DZIEDZINIE KORZYSTANIA Z OBSZARÓW MORSKICH I OCHRONY ŚRODOWISKA MORSKIEG
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Publiczne
»
notatki
Dodał:
Małgorzata Miszczak
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) od 1959 r. (rozpoczęła swoją działalność jako Międzyrządowa Morska Organizacja Doradcza (IMCO)) → pod ...
WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA W DZIEDZINIE KORZYSTANIA Z OBSZARÓW MORSKICH I OCHRONY ŚRODOWISKA MORSKIEGO
Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) od 1959 r. (rozpoczęła swoją działalność jako Międzyrządowa Morska Organizacja Doradcza (IMCO)) → pod jej auspicjami wynegocjowano i zawarto wiele u.m.;
Zderzenia statków
trzy rodzaje problemów: zapobiegania zderzeniom: zunifikowane reguły dot. żeglugi zawarte w Konwencji w sprawie międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (Londyn z 1972 r.) w związku z koncentracją żeglugi na pewnych obszarach IMO opracowała systemy rozgraniczenia ruchu dla około stu obszarów; odpowiedzialność cywilna → Konwencje Brukselskie z 1910 r. i 1952 r. – ujednolicono zasady tej odp.; odpowiedzialność karna: Konwencja Brukselska z 1952 r. o ujednoliceniu niektórych zasad, odnoszących się do kompetencji karnej w sprawach wynikłych ze zderzenia statków i innych wypadków w żegludze; KG o morzu pełnym (tylko ogólnie) → odpowiedzialność egzekwowana przed organami sądowymi/administracyjnymi państwa bandery lub państw, którego obywatelem jest dana osoba; analogicznie w K prawa morza; Pomoc i ratownictwo Konwencja Brukselska z 1910 r. o ujednostajnieniu niektórych przepisów dotyczących niesienia pomocy i ratownictwa mor skiego: dot. tylko statków handlowych; obowiązek kapitana do niesienia pomocy każdemu (nawet wrogiemu) statkowi z zachowaniem warunków bezpieczeństwa własnego statku; za skuteczną pomoc i ratownictwo należy się słuszne wynagrodzenie, ale nie większe niż wartość rzeczy uratowanych, ale nie mają do tego prawa, gdy brali udział w pomocy pomimo wyraźnego i rozważnego zakazu statku wspomaganego; podobne rozwiązania też w KG o morzu pełnym i K prawa morza; Bezpieczeństwo życia na morzu po katastrofie Titanica (1912 r.) okazało się, że można było uniknąć jej gdyby statki stosowały się do pewnych reguł i gdyby były inaczej budowane konferencja w 1914 r. w Londynie – przyjęto pierwszą Konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu (nie weszła w życie z powodu wybuchu I wojny światowej) druga Konwencja w Londynie w 1929 r. trzecia Konwencja z 1948 r. czwarta K z 1960 r. piąta K z 1974 r. (obecnie obowiązuje, ze zmianami w 1978 r., 1981 i 1983 r. → konkretyzacja wymagań bezpieczeństwa dot. statków handlowych; Zapobieganie zanieczyszczaniu morza
Konwencja Londyńska o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza olejami z 1954r. ze zmianami na konferencji w Londynie w 1962 r. → ustanowienie stref zakazu (od 20-30 milowych, poprzez 50 do 100-milowych, całkowity na morzach śródlądowych) usuwania olejów i mieszanki oleistej ze statków; 1969 r. IMCO przyjęła wiele radykalnych zmian w tej konwencji – generalne ograniczenia dot. usuwania olejów; Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji z 1972 r. Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez statki z 1973 r. → wprowadziła konieczność zmian w budowie statków (głównie zbiornikowców) i w urządzeniach portów (instalacje do odbioru zanieczyszczeń); w wyniku katastrofy Torrey Canyon w 1967 r. (30tyś ton ropy u wybrzeży GB i fr.) → zainteresowanie IMCO 2 problemami: czy państwo nadbrzeżne ma prawo w przypadku katastrofy ingerować na morzu pełnym w stosunku do obcego statku w celu uniknięcia niebezpieczeństwa i zmniejszenia szkód spowodowanych wylaniem się ropy naftowej; jak w takim przypadku należy uregulować sprawy odpowiedzialności cywilnej, żeby zapewnić efektywne odszkodowanie; Konwencja Brukselska z 1969 r. o prawie do interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia morza olejami – dot. tylko olei → 1973 r. Londyn protokół dot. substancji innych niż olej; Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1992 r. brak rozwiązania wszystkich problemów, w szczególności brak gwarancji pełnego odszkodowania ofiar zanieczyszczenia, szczególnie w przypadku katastrofalnych skutków; Międzynarodowa Konwencja o utworzeniu Międzynarodowego Funduszu Odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1971 r. (Bruksela) też umowy regionalne → np. Konwencja Helsińska o ochronie środowiska obszaru Morza Bałtyckiego z 1974 r. – dot. wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń;
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór