WSTĘPNA KONTROLA AKTU OSKARŻENIA
art. 337 do 347 kpk Art. 337. § 1. Jeżeli akt oskarżenia nie odpowiada warunkom formalnym wymienionym w art. 119, 332, 333 lub 335, a także gdy nie zostały spełnione warunki wymienione w art. 334, prezes sądu zwraca go oskarżycielowi w celu usunięcia braków w terminie 7 dni. § 2. Na zarządzenie, o którym mowa w § 1, oskarżycielowi przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. § 3. Oskarżyciel publiczny, który nie wnosi zażalenia, jest obowiązany wnieść w terminie wskazanym w § 1 poprawiony lub uzupełniony akt oskarżenia W ramach wstępnej kontroli oskarżenia akt oskarżenia podlega przede wszystkim kontroli formalnej (art. 337), wykonywanej przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału lub sędziego wyznaczonego do zastępowania w tym zakresie przewodniczącego — art. 93 § 2), który bada, czy akt oskarżenia odpowiada warunkom wymienionym w art. 119, 332, 333 lub 335; podkreślić należy, że w tych ramach wymagania formalne są po części zróżnicowane i zależą przede wszystkim od przewidzianego ustawą rodzaju aktu oskarżenia Jeżeli akt oskarżenia nie odpowiada warunkom formalnym (np. nie zawiera niezbędnych danych o osobie oskarżonego albo wykazu dowodów), a także gdy nie zostały spełnione warunki wymienione w art. 334 (np. nie dołączono wymaganej liczby odpisów aktu oskarżenia), prezes sądu zarządzeniem zwraca go oskarżycielowi w celu usunięcia braków w terminie 7 dni; termin ten nie ma charakteru zawitego. Na zarządzenie to oskarżycielowi przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Oskarżyciel publiczny, który nie wnosi zażalenia, jest obowiązany wnieść w terminie 7 dni poprawiony lub uzupełniony akt oskarżenia (art. 337 § 2 i 3); wynika z tego, że nie jest władny umorzyć postępowania Przepisem art. 337 objęte zostały również te braki formalne aktu oskarżenia, o których mowa w powołanym w nim art. 119 (akt oskarżenia jest pismem procesowym), wobec tego w razie ich stwierdzenia będzie miał zastosowanie art. 120; art. 337 wyłącza stosowanie art. 120 tylko w takim zakresie, w jakim zawiera uregulowania odmienne Podkreślić wypadnie, iż w myśl art. 120 § 2 w razie nieuzupełnienia braku polegającego na tym, że pismo nie odpowiada wymaganiom formalnym przewi¬dzianym w art. 119 lub w przepisach szczególnych, a brak jest tego rodzaju, że pismo nie może otrzymać biegu — pismo uznaje się za bezskuteczne Zwrot aktu oskarżenia nie oznacza zwrotu sprawy (zob. art. 339 § 3 pkt 4), nie obejmuje też zwrotu akt i nie uchyla zawisłości sprawy przed sądem. W orzeczeniu Sąd Najwyższy przyjął, że gdy prokurator mimo zwrócenia mu aktu oskarżenia w trybie art. 298 k.p.k. w celu uzupełnienia braków formalnych ponownie przekaże go w tej samej postaci, prezes sądu może sam zmienić swoją poprzednią decyzję, wykonując czynności przewidziane w art. art. 338 § l (a więc przejść do dalszych czynności postępowania jurysdykcyjnego), albo powinien wnieść sprawę na posiedzenie w ramach uprawnień przewidzianych w art. 339 § 3. Jeżeli na posiedzeniu sąd stwierdzi, iż braki formalne aktu oskarżenia w rzeczywistości nie występują lub że można nad nimi przejść do porządku dziennego, gdyż nie pozbawiają one skuteczności wniesionej do sądu skargi uprawnionego oskarżyciela, powinien skierować sprawę do rozpoznania na rozprawie, w przeciwnym razie możliwe jest umorzenie postępowania karnego ze względu na brak skutecznej (ważnej) skargi uprawnionego oskarżyciela Poza kontrolą formalną aktu oskarżenia prezes sądu zawsze bada, czy przed skierowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie nie zachodzi potrzeba wniesienia jej (z urzędu lub na wniosek strony) na posiedzenie sądu w celu podjęcia rozstrzygnięcia przekraczającego jego uprawnienia.