wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Zakres obowiązywania
Kategoria:
Wstęp do nauk prawnych
»
notatki
Dodał:
Małgorzata Miszczak
Dodany:
sty 13, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 13, 2011
Polecam
Każda norma obowiązuje w danym czasie, określone podmioty i na danym terytorium. a) Terytorialny zakres obowiązywania:
Zakres obowiązywania
Każda norma obowiązuje w danym czasie, określone podmioty i na danym terytorium. a) Terytorialny zakres obowiązywania: Terytorium państwa stanowi zarówno przedmiot władzy państwowej, jak i przestrzeń, w której granicach państwo sprawuje ją w sposób wyłączny w stosunku do osób, rzeczy i zdarzeń. O tym co należy do terytorium danego państwa decydują normy prawne. Zasadą jest, że akty normatywne wydane przez kompetentne organy państwa obowiązują na całym terytorium tego państwa, chyba że same stanowią inaczej. Wyjątki: - in plus – terytorium pływające, kosmiczne i powietrzne - in minus – eksterytorialność ambasad, baz wojskowych Natomiast mamy jeszcze do czynienia z aktami organów terenowych, które obowiązują na danym obszarze, na którym dane władze sprawują rządy (np. w jakimś województwie). b) Personalny zakres obowiązywania
Prawo danego państwa samo decyduje, kogo ma obowiązywać. Zasadą jest, że wszystkie osoby przebywające na jego terytorium, bez względu na przynależność państwową. Wyjątki: - in minus - przedstawiciele państw obcych akredytowanych w danym państwie; członkowie obcych sił zbrojnych (ograniczenie) - in plus - prawo danego państwa obowiązuje wszystkich jego obywateli bez względu na miejsce ich pobytu; pewna grupa przepisów obowiązuje obywateli państw obcych
c) Temporalny zakres obowiązywania
1. Nabycie mocy obowiązującej
Prawo samo określa, od kiedy obowiązuje dany akt prawny czy przepis prawa (norma prawna). Dwa rozwiązania: - mocą aktu o wysokim miejscu w hierarchii określa się, że wszystkie wydawane akty prawne zyskują moc obowiązującą po upływie oznaczonego czasu od ich ogłoszenia (np. w Polsce, po upływie 14 dni od ogłoszenia, chyba że stanowią inaczej) - każdy normatywny akt prawny mocą własnych postanowień sam określa, od kiedy obowiązuje
Sposoby określania chwili uzyskania mocy obowiązującej: a) akt prawny zyskuje moc obowiązującą „z dniem ogłoszenia” (np. w Polsce -> jeśli zostaną ogłoszone, czyli opublikowane w Dzienniku Ustaw, to data wejścia w życie jest datą publikacji i pierwszym dniem, w którym należy się stosować do postanowień danej ustawy)
b) akt normatywny podaje datę kalendarzową, od której nadejścia uzyskuje on moc obowiązującą c) akt normatywny stanowi, że wchodzi w życie po upływie określonej liczby dni od jego ogłoszenia (np. 7 dni, 15, 30 itd.) d) jeśli sam akt tego nie ustala, to zastosowania znajdują tu postanowienia innego aktu prawnego
Vacatio legis – czas upływający od chwili ogłoszenia aktu prawnego do chwili uzyskania przezeń mocy obowiązującej (może być różny), jest to czas na zapoznanie się z ustawą; vacatio legis może odnosić się tylko do niektórych przepisów danego aktu; może i być tak, że dany akt prawny uzyskuje moc obowiązującą z chwilą ogłoszenia.
Aby dana norma obowiązywała, na podstawie wybranego kryterium, musi ona niejako „istnieć”, sposobem zaistnienia normy jest odpowiednie opublikowanie.
Norma jako wypowiedź powinnościowa ze swej natury skierowana jest pro futuro.
Retroactio (retroakcja) – tzn. wsteczna moc obowiązująca aktu prawnego (złe określenia); mówiąc o retroakcji mamy na myśli sytuację, kiedy to dziś zostaje wydany akt prawny wiążący skutki prawne z faktami, które miały miejsce w przeszłości.
Należy zatem podkreślić, że normy prawne mogą obowiązywać najwcześniej od momentu publikacji, a prawo może działać zawsze tylko na przyszłość! Wyodrębnia się sześć sytuacji „mocy prawa względem czasu”: a) ustawa wiąże skutki prawne z wydarzeniami przyszłymi b) ustawa odnosi się do wydarzeń teraźniejszych, jak i przyszłych c) ustawa odnosi się wyłącznie do wydarzeń teraźniejszych d) ustawa obejmuje wydarzania z przyszłości, teraźniejszości i przeszłości e) ustawa odnosi się do wydarzeń z przeszłości i teraźniejszości f) ustawa ma zastosowanie jedynie do faktów zaistniałych w przeszłości
Problem nieretroakcji – lex retro non agit! – czyli prawo nie działa wstecz. Funkcja tejże zasady sprowadza się do ochrony - wartości pewności prawa - podmiotów prawa przed ujemnymi skutkami prawnymi zachowań, które w okresie obowiązywania starej ustawy były z nią zgodne Z realizacją powyższej zasady bywa różnie, niektóre systemy prawne wprost określają, że zasada ta powinna być przestrzegana, inne nie.
Nullum crimen sine lege – nie ma przestępstwa bez ustawy Nulla poena sine lege – nie ma kary bez ustawy
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
