• III SA/Wr 281/09 - Wyrok ...
  25.07.2014

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba we Wrocławiu
z dnia 18 grudnia 2009 r.
III SA/Wr 281/09

Teza

Na etapie postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy, na skutek przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na skutek wniosku komendanta wojewódzkiego policji, starosta nie ma kompetencji do badania zasadności dokonanych w ewidencji zapisów wskazujących na rodzaj wykroczenia i przypisaną mu liczbę punktów. Starosta nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, bowiem ewidencję taką, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), prowadzi co do zasady Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych.

Artykuły przypisane do orzeczenia

Do tego artykulu posiadamy jeszcze 17 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.

Skład sądu

Bogumiła Kalinowska
Maciej Guziński (przewodniczący sprawozdawca)
Marcin Miemiec

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii C, E, T do czasu wykazania się przez kierowcę posiadaniem wymaganych kwalifikacji oraz skierowanie do wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kat. A, B, C, E i T w zakresie egzaminu teoretycznego i praktycznego oddala skargę.

Uzasadnienie

W dniu (...) r. do S.G. wpłynął, oparty o przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., dalej Prawo o ruchu drogowym), wniosek K.W.P. we W. z dnia (...) r. o skierowanie J.M. (dalej skarżący) na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych przez niego kwalifikacji kategorii C+CE+T. Jak uzasadniał K.W.P., skarżący w okresie od (...) r. do (...) r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego w związku z czym otrzymał w tym okresie 26 punktów za naruszenie tych przepisów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Zawiadomieniem z dnia (...) r. (Nr (...)), działający z upoważnienia S.G., I. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego oraz zatrzymania prawa jazdy.

Decyzją z dnia (...) r. (Nr (...)), działający z upoważnienia S.G., N.W.K., T. i D. orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii C, E i T Nr (...) wydanego w dniu (...) r., do czasu wykazania się przez kierowcę posiadaniem wymaganych kwalifikacji oraz o skierowaniu skarżącego do wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami według kategorii A, B, C, E i T w zakresie egzaminu teoretycznego i praktycznego z zastrzeżeniem, że w zakresie kategorii A i B po dniu (...) r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że skarżący w okresie 7 miesięcy przekroczył roczny limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, dlatego stosownie do art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień, tj. według kategorii A, B, C, E i T. Z tym, że w zakresie kategorii A i B, w związku z orzeczonym prawomocnym wyrokiem S.R. we W. z dnia (...) r. zakazem prowadzenia pojazdów na (...) miesięcy według tych kategorii, sprawdzenie kwalifikacji może nastąpić dopiero po upływie orzeczonej kary, a więc po dniu (...) r.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący uzyskał w dniu (...) r. prawo jazdy kategorii CET (tj. kategorii nie objętych sądownie orzeczonym zakazem z dnia (...) r.), dlatego zgodnie z art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy Prawo o ruchu drogowym, rozstrzygnięto o zatrzymaniu prawa jazdy powyższej kategorii, z powodu przekroczenia 24 punktów.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, w którym podniósł, że nie wiedział, że w rezultacie zatrzymania w dniu (...) r. oprócz kary grzywny otrzymał również 10 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, dlatego wniosek o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, bardzo go zaskoczył. Podkreślił w uzasadnieniu, że zależy mu na posiadaniu prawa jazdy kategorii C, E i T, jest bowiem kierowcą zawodowym i wskutek utraty tych uprawnień nie będzie mógł pracować, co doprowadzi jego rodzinę do bardzo trudnej sytuacji finansowej. Dlatego w pierwszej kolejności chciałby sprawdzić kwalifikacje w zakresie zatrzymanych uprawnień kategorii A i B, a w następnej kolejności pozostałych kategorii. Ponadto z uwagi na długi czas oczekiwania na egzamin kontrolny w miejscowym wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego chciałby zdawać ten egzamin w innych ośrodkach. Podniósł także w odwołaniu, że kierowcy zawodowi winni podlegać innej punktacji za naruszenie przepisów ruchu drogowego, bowiem relatywnie więcej jeżdżą i są narażeni na popełnienie większej liczby wykroczeń drogowych niż inni kierowcy.

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji podnosząc, że okoliczność popełnienia wykroczeń drogowych przez skarżącego nie budzi wątpliwości, jak też tych wątpliwości nie budzi liczba przypisanych tym wykroczeniom punktów.

Dalej w uzasadnieniu wskazano, że na skutek przekroczenia przez skarżącego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, S., stosownie do art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, po otrzymaniu wniosku od K.W.P. wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy kierowcy i stosownie do art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b cytowanej wyżej ustawy kieruje kierowcę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Podkreślono w uzasadnianiu, że na etapie postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy, na skutek przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na wniosek komendanta wojewódzkiego policji, starosta nie ma kompetencji do badania zasadności dokonanych w ewidencji zapisów wskazujących na rodzaj wykroczenia i przypisaną mu liczbę punktów. Natomiast zgodnie z przepisami starosta zobligowany jest do zatrzymania prawa jazdy we wszystkich posiadanych kategoriach i skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji również we wszystkich posiadanych kategoriach.

W uzasadnieniu wskazano, że nie można uznać za zasadny argument odwołania, że kierowca zawodowy - jakim jest skarżący - nie wiedział, że tak drastyczne wykroczenie, jak prowadzenie pojazdu po użyciu alkoholu, rodzi konsekwencje również w postaci wpisania do ewidencji punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Odnośnie terminu egzaminu i ośrodka, organ odwoławczy wskazał, że kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżący powinien wykonać niezwłocznie i w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego niezależnie od miejscowości, w której taki ośrodek się znajduje.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, podnosząc w niej okoliczności i argumenty wskazane wcześniej w odwołaniu. Wskazał, że nie wiedział, że w rezultacie zatrzymania w dniu (...) r. oprócz kary grzywny otrzymał również 10 punktów Ponadto wskazał, że gdy otrzymał 16 punktów karnych nie zgadzał się z tą decyzją policjanta, ale podpisał mandat, bo w przeciwnym razie musiałby jechać na sprawę sądową. Podniósł, że chciałby najpierw jako kierowca zawodowy zdawać egzamin na prawo jazdy kategorii C, E, T z uwagi na sytuację finansową rodziny. Jego zdaniem kierowcy zawodowi winni mieć większy limit punktów karnych skutkujących konsekwencjami prawnymi.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podnosząc, że zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

Podniesiono w odpowiedzi, że argumentacja odnośnie kwestionowania zasadności przyznania punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego i ich wpisania przez organy policji do ewidencji prowadzonej na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym jest nietrafna. W postępowaniu przed organami orzekającymi w sprawie zatrzymania prawa jazdy, skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z wnioskiem K.W.P., tak S. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie może badać zasadności dokonanych w ewidencji wpisów wskazujących na rodzaj wykroczenia i przypisaną mu liczbę punktów.

Podkreślono w odpowiedzi, ze skarżący winien zachowywać należytą staranność w zakresie przestrzegania przepisów Prawa o ruchu drogowym, będąc osobą, której praca zawodowa jest ściśle związana z posiadaniem uprawnień do kierowania pojazdami. W tym też zakresie jako całkowicie niezasadny należy uznać postulatywny zarzut skargi o konieczności wprowadzenia przez ustawodawcę większego limitu punktów z tytułu naruszenia przepisów o ruchu drogowym dla kierowców zawodowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "PostAdmU"), w tym także na decyzje wydawane przez samorządowe kolegia odwoławcze, jako organy wyższego stopnia w stosunku do organów decyzyjnych jednostek samorządu terytorialnego, w rozumieniu art. 17 pkt 1 KPA.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a PostAdmU), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W rozpatrywanej sprawie, skierowanie na egzamin kwalifikacyjny skarżącego przez S.G. nastąpiło w związku z wnioskiem K.W.P. we W., w którym wskazano, że skarżący otrzymał 26 punktów w okresie od (...) r. do (...) r. za (...) naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., dalej: Prawo o ruchu drogowym), kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego policji, w razie przekroczenia 24 punktów, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. W myśl art. 130 ust. 1 powyższej ustawy, policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236, poz. 1998, w wersji obowiązującej na dzień wydania zaskarżonej decyzji), wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenia zostaną stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem dyscyplinarnym w sprawie o naruszenie rozpatrywane w postępowaniu dyscyplinarnym. Ponadto dopuszcza się dokonanie wpisu tymczasowego do ewidencji przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Wpis ten staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1 (§ 4 ust. 4 rozporządzenia). Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba, że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Jak wynika z powyższych przepisów prawa, przesłanką wydania decyzji o skierowaniu na badania kwalifikacyjne - w sprawie egzamin teoretyczny, praktyczny w zakresie kierowania pojazdami według prawa jazdy kat. ABCET - jest przekroczenie przez kierowcę 24 punktów wpisanych do ewidencji. W niniejszej sprawie skarżący przekroczył ten pułap. Po przekroczeniu tej sumy dokonane wpisy nie mogły być usuwane po upływie roku od dnia dopuszczenia się naruszenia, bowiem, jak już wskazano, zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym dokonanych wpisów nie wykreśla się, jeżeli kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. W sprawie, naruszenia skutkujące przyznaniem ponad 24 punktów nastąpiły w okresie od (...) r. do (...) r.

Organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzję w oparciu o stan faktyczny, wskazany we wniosku K. We wniosku z dnia (...) r. o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, K.W.P. we W. wskazał, ze skarżący w okresie od (...) r. do (...) r. dwukrotnie naruszał przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 26 punktów, tj.: w dniu (...) r., za które otrzymał 16 punktów; w dniu (...) r. za które otrzymał 10 punktów.

Wskazać należy, że na etapie postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy, na skutek przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na skutek wniosku komendanta wojewódzkiego policji, starosta nie ma kompetencji do badania zasadności dokonanych w ewidencji zapisów wskazujących na rodzaj wykroczenia i przypisaną mu liczbę punktów. Starosta nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, bowiem ewidencję taką, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, prowadzi co do zasady Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych.

S. orzekając w przedmiotowej sprawie związany był więc domniemaniem prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym, tj. sformalizowanej informacji K.W.P. we W., co do uzyskania przez skarżącego liczby punktów uzasadniających wydanie decyzji o skierowanie na badanie kwalifikacji i o zatrzymaniu prawa jazdy. Oczywiście domniemanie to nie jest nieusuwalne i zgodnie z przepisem art. 76 § 3 KPA daje możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów urzędowych, ale inicjatywa dowodowa leży po stronie podważającej treść takiego dokumentu.

Wskazać należy w tym miejscu, że skarżący nie kwestionuje zdarzeń drogowych opisanych we wniosku K.W.P., za które otrzymał punkty. Podnosi jedynie, odnośnie zdarzenia z dnia (...) r. za które otrzymał 16 punktów, że nie zgadzał się z oceną policjanta, podpisał jednak mandat bo nie chciał uczestniczyć w sprawie sądowej. Odnośnie zdarzenia z dnia (...) r. podniósł, że nie pojechał na rozprawę sądową, która odbyła się we W. w (...) r. i nie wiedział ile za to zdarzenie otrzymał punktów.

W tym stanie nie skuteczny jest zarzut skarżącego, podważania liczby otrzymanych punktów z powodu braku wiedzy, że oprócz ukarania grzywną za zdarzenia drogowe z dnia (...) r. został ponadto ukarany wpisaniem do ewidencji 10 punktów. Wskazać należy, że skarżący nie kwestionuje wskazanych w decyzji kategorii uprawnień do kierowania pojazdami objętych sprawdzeniem kwalifikacji i zatrzymaniem prawa jazdy.

W świetle powyższego, trafnie organy administracyjne uznały, że okoliczność popełnienia wykroczeń przez skarżącego nie budzi wątpliwości jak też, że nie budzi wątpliwości liczba przypisanych punktów tym wykroczeniom, w konsekwencji, że zasadne było skierowanie skarżącego na egzamin kwalifikacyjny a także orzeczenie o zatrzymaniu mu prawa jazdy kategorii nie objętych orzeczeniem sądowym.

Zgodnie bowiem z art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy Prawo o ruchu drogowym, Starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co - jak wskazano wcześniej - miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Skutkiem powyższego, w sprawie S., stosownie do art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, po otrzymaniu wniosku od K.W.P., zasadnie również rozstrzygnął o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącemu.

Bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy mają podnoszone przez skarżącego okoliczności, co do sytuacji finansowej rodziny a także odnośnie konieczności zwiększenia limitu punktów dla kierowców zawodowych.

Mając na względzie powyższe, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Szukaj: Filtry
Ładowanie ...
Gdzie jestem
Spis Treści
Powiązane dokumenty
Zakładki
Ostatnio otwarte
Stan prawny: 25.07.2014 | Grupa ArsLege.pl LexLege na Androida LexLege na Androida
CENNIK | POMOC | KONTAKT