• II SAB/Po 28/10 - Wyrok W...
  25.10.2014

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Poznaniu
z dnia 29 września 2010 r.
II SAB/Po 28/10

Teza

Samo wyznaczanie kolejnych terminów załatwienia sprawy, bez faktycznego podjęcia działań zmierzających do jej merytorycznego rozpatrzenia nie tylko narusza zasadę szybkości postępowania administracyjnego (art. 12 KPA), ale i godzi w nadrzędną zasadę praworządności określoną w art. 6 KPA, gdyż niewątpliwie podważa zaufanie obywateli do organów administracji publicznej.

Artykuły przypisane do orzeczenia

Do tego artykulu posiadamy jeszcze 243 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.

Skład sądu

Barbara Drzazga (przewodniczący sprawozdawca)

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w P. J. W. - B. sprawy ze skargi E. K. i W. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego:
I. zobowiązać Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do wydania, w terminie miesiąca od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, rozstrzygnięcia w sprawie wykonania przez E. G. robót budowlanych na działce nr (...), w (...) gmina (...), wszczętej z urzędu w dniu (...) kwietnia 2010 r.,
II. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących kwotę (...) zł ((...) złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W dniu (...) listopada 2009 r. E. i W. K., reprezentowani przez pełnomocnika, zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z żądaniem dotyczącym rozbiórki budynku (...), wybudowanego na nieruchomości położonej w (...) gmina (...), działka nr (...), na podstawie uchylonego (w wyniku wznowienia postępowania) decyzją Starosty (...) nr (...) (...) z dni (...) 2009 r. pozwolenia na budowę nr (...) z dnia (...) 2007 r. Pismem z dnia (...) stycznia 2010 r. pełnomocnik stron został wezwany przez organ do przedłożenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, ostatecznej prawomocnej decyzji nr (...) z dnia (...) 2009 r. (...), na którą wnioskodawcy powołali się w swoim piśmie z dnia (...) listopada 2009 r., po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Następnie zainteresowani pismem z dnia (...) stycznia 2010 r. wnieśli zażalenie na niezałatwienie powyższej sprawy w terminie.

W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia (...) lutego 2010 r. zawiadomił pełnomocnika zainteresowanych i organ I instancji o uznaniu skargi za uzasadnioną, w trybie art. 237 § 3 KPA. Wyjaśnił, iż nie mógł rozpoznać zażalenia w trybie art. 37 KPA, ponieważ dotyczy on tylko wszczętych spraw administracyjnych, które w tej sprawie nie zostało jednak wszczęte. Wojewoda uznał skargę za zasadną. W jego ocenie organ niższej instancji nie mógł w trybie art. 50 § 1 KPA wyzwać strony do dokonania określonej czynności pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie wnioskodawców do przedstawienia pozwolenia na budowę w ogóle nie powinno mieć miejsca, gdyż mając z urzędu do wglądu rejestr decyzji o pozwoleniu na budowę, jak i decyzji uchylających decyzje o pozwoleniu na budowę, organ winien niezwłocznie rozpatrzyć sprawę.

Pismem z dnia (...) marca 2010 r. organ zawiadomił pełnomocnika zainteresowanych, iż sprawa żądania rozbiórki wyżej opisanego obiektu nie będzie mogła być załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 1 KPA i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia (...) kwietnia 2010 r. powołując się na konieczność wnikliwego zbadania sprawy i stopień jej skomplikowania.

W dniu (...) kwietnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przeprowadził kontrolę robót budowlanych wykonanych przy budowie budynku (...), w oparciu o uchyloną decyzję o pozwoleniu na budowę nr (...) z dnia (...) 2007 r. na nieruchomości położonej w (...) gmina (...), działka nr (...), a następnie pismem z dnia (...) kwietnia 2010 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wykonania przez E. G. robót budowlanych budynku.

W dniu (...) czerwca 2010 r. E. i W. K., reprezentowani przez pełnomocnika procesowego, wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie żądania rozbiórki budynku (...), domagając się zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym przez Sąd terminie, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości trzykrotnej stawki minimalnej, adekwatnej do stopnia skomplikowania sprawy i nakładu pracy pełnomocnika. Skarżący podnieśli, że pomimo uwzględnienia zażalenia na bezczynność organu przez organ wyższej instancji, sprawa nie została załatwiona w terminie wskazanym w piśmie organu I instancji z dnia (...) marca 2010 r., ani do tej pory.

W dniu (...) czerwca 2010 r. organ przeprowadził ponownie oględziny robót budowlanych na przedmiotowej działce.

Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2010 r., wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego zobowiązał inwestora do wstrzymania robót budowlanych związanych z przedmiotowym budynkiem, z powodu uchylenia przez Starostę (...) w dniu (...) 2009 r. własnej decyzji nr (...) z dnia (...) 2007 r. o pozwoleniu na budowę. Następnie pismem z dnia (...) czerwca 2010 r. organ wezwał inwestora do przedłożenia zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy (...) o zgodności budowy z ustaleniami aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. organ zawiadomił strony, że toczy się w przedmiotowej sprawie "postępowanie skargowe przed WSA w Poznaniu oraz przed WINB w Poznaniu, a zatem czas załatwienia sprawy przedłuża się" i postępowanie nie zostanie zakończone we wskazanym terminie, to jest do dnia (...) sierpnia 2010 r., sprawa nie może być załatwiona w terminie z przyczyn niezależnych od organu. Ponadto organ poinformował, że rozpatrzenie sprawy nastąpi w terminie 60 dni od daty otrzymania akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przedstawił chronologiczny przebieg sprawy i wyjaśnił, że wskutek uchylenia przez Starostę (...) decyzją z dnia (...) 2009 r. własnej decyzji nr (...) z dnia (...) 2007 r. o pozwoleniu na budowę, należy zastosować tryb legalizacji obiektu budowlanego w oparciu o art. 51 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na budowę, organ prowadzi postępowanie naprawcze w przedmiocie pobudowania przez E. G. wyżej opisanego budynku. Wskazując na takie okoliczności organ wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 22 września Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w P. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że organ wydał rozstrzygnięcie, bowiem za takie można uznać postanowienie z dnia (...) czerwca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji Sąd obowiązany jest do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: PostAdmU, oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 KPA, ani nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 36 KPA oraz gdy nie załatwia sprawy w nowym terminie wyznaczonym na podstawie art. 36 § 1 KPA bądź w dodatkowym terminie wyznaczonym przez organ nadrzędny w trybie art. 37 § 2 KPA. Stosownie do treści art. 35 § 1 KPA, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 35 § 3 KPA załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 KPA nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia stron o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu jej załatwienia. Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Wprawdzie przepis art. 36 § 1 KPA nie stwarza ograniczeń ani też nie ustala zasady, którą powinien kierować się organ przy wyznaczaniu nowego terminu załatwienia sprawy, jednakże nie oznacza to dowolności i nieograniczonej swobody organu, bowiem przepis ten powinien być interpretowany zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, w tym zwłaszcza z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 KPA. W związku z tym, o ile zostanie wyznaczony nowy termin załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 1 KPA, to należy oceniać zasadność wyznaczenia, jak i sam termin, przez pryzmat generalnej zasady szybkości postępowania w powiązaniu z podanymi przez organ przyczynami zwłoki.

Zawiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 KPA, winno być dokonywane w trybie procesowym przewidzianym dla takich czynności. Ze względu na treść przepisu art. 123 § 1 i § 2 KPA taka czynność procesowa, jako dotycząca kwestii wynikłej w toku postępowania, powinna przybrać formę postanowienia, które jednak nie jest zaskarżalne, co wynika z treści art. 37 § 1 w zw. z art. 141 § 1 KPA (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8 wyd., Warszawa 2006, s.283).

Zasada sformułowana w art. 6 KPA, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw, określonych w art. 35 i 36 KPA. W wyroku z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt. IV SA 105/00 Naczelny Sąd Administracyjny trafnie stwierdził, iż obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 KPA) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 KPA, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. Z kolei w wyroku z dnia 8 grudnia 1999 r. sprawie o sygn. akt I SAB 155/99 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak akt, konieczność zebrania materiału dowodowego, czy powstanie zaległości nie może być okolicznością usprawiedliwiającą bezczynność organu w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), ale są obrazem niedowładu organizacyjnego organu.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości pod względem sprawności i terminowości toczącego się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. postępowania dotyczącego legalizacji budynku gospodarczo - garażowego, wybudowanego na nieruchomości położonej w (...) gmina (...), działka nr (...), na podstawie uchylonego decyzją Starosty (...) nr (...) (...) z dnia (...) 2009 r. pozwolenia na budowę nr (...) z dnia (...) 2007 r. Rozpoznając sprawę w oparciu o podniesione przez skarżących zarzuty oraz wyżej przytoczone przepisy i przywołane poglądy prawne, jak i odnosząc do kontrolowanego postępowania, tutejszy Sąd uznał, iż skarga okazała się zasadna.

Organ w niniejszej sprawie bezspornie naruszył zasadę szybkości postępowania. Wprawdzie fakt, iż będące w toku postępowanie jest długotrwałe, jeszcze nie świadczy o bezczynności organu administracji, jednakże organy administracji publicznej zobowiązane są działać sprawnie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie już wstępne postępowanie wyjaśniające, poprzedzające rozstrzygnięcie organu o wszczęciu postępowania, zawierało nieprawidłowości, na które wskazał organowi I instancji W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia (...) lutego 2010 r., którym organ wyższej instancji uwzględnił skargę w trybie art. 237 KPA. Podstawowe uchybienia wyżej omówionym zasadom organ nadzoru budowlanego I instancji popełnił jednakże już po wszczęciu w dniu (...) kwietnia 2010 r. postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Po wszczęciu postępowania legalizacyjnego organ w dniu (...) maja 2010 r. pozyskał dokumentację od inwestora i uzyskał w dniu (...) maja 2010 r. zaświadczenie od Burmistrza Miasta i Gminy (...) o zgodności kontrolowanej inwestycji z planem miejscowym. W dniu (...) czerwca 2010 r. przeprowadził też oględziny robót budowlanych. Następnego dnia uznał jednakże, iż sprawy nie załatwi w terminie wynikającym z art. 35 KPA "z uwagi na skomplikowany charakter sprawy", o czym zawiadomił strony postępowania, w tym także nowych uczestników: L. i R. G. Jednocześnie wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy - do (...) sierpnia 2010 r., z tym że wskazanie przyczyn zwłoki jest wyjątkowo lakoniczne. Co więcej, organ wezwał inwestora w dniu (...) czerwca 2010 r. do przedłożenia zaświadczenia od Burmistrza Miasta i Gminy (...) o zgodności kontrolowanej inwestycji z planem miejscowym, które już uprzednio w dniu (...) maja 2010 r., we własnym zakresie, uzyskał w toku postępowania. Warto wskazać, iż jednocześnie organ w toku oględzin w dniu (...) czerwca 2010 r. stwierdził, że stan zaawansowania budowy budynku (...) od dnia kontroli z dnia (...) kwietnia 2010 r. nie uległ zmianie. Zatem nie było żadnej uzasadnionej potrzeby ponownego uzyskania zaświadczenia w przedmiotowej kwestii.

Wydanie postanowienia z dnia (...) czerwca 2010 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, o wstrzymaniu robót budowlanych dotyczących opisanego budynku, jak sam organ zauważył w uzasadnieniu tego postanowienia, nie rozstrzyga o merytorycznym załatwieniu sprawy. Wydanie takiego postanowienia wiąże się bowiem z koniecznością zachowania przez organ dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, do wydania decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę, bądź też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt 1) albo nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (pkt 2), albo też nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych (pkt 3).

W niniejszej sprawie decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, nie została wydana. Organ po wniesieniu przez inwestora zażalenia na postanowienie z dnia (...) czerwca 2010 r. o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, zawiadomił strony postępowania pismem z dnia (...) lipca 2010 r. o przedłużeniu czasu załatwienia sprawy z uwagi na "postępowanie skargowe przed WSA w Poznaniu oraz przed WINB w Poznaniu" i podał,że postępowanie z przyczyn niezależnych od organu nie zostanie zakończone do wcześniej wskazanego dnia (...) sierpnia 2010 r. Ponadto organ poinformował, że rozpatrzenie sprawy nastąpi w terminie 60 dni od daty otrzymania akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Takie przedstawienie końcowego terminu załatwienia sprawy, jak to określił organ w zawiadomieniu z dnia (...) lipca 2010 r. i powstrzymanie się z podjęciem jakichkolwiek dalszych czynności jest uchybieniem powyżej określonych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego.

Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje na dzień orzekania (w chwili zamknięcia rozprawy) w bezczynności (por.: wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 812/08; wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SAB/Łd 3/08). Na dzień zamknięcia rozprawy (22 września 2010 r.) nie wpłynęła informacja wskazująca, iżby organ załatwił merytorycznie sprawę legalizacji przedmiotowego obiektu budowlanego. Postępowanie nie zostało również zawieszone. W takiej sytuacji przekazanie akt sprawy wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu czy organowi odwoławczemu nie usprawiedliwia bezczynności organu administracji do czasu zwrotu akt. Samo tylko bierne oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd i zwrot akt stanowi bezczynność organu administracji (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt II SAB/BK 28/07).

Wymogi postępowania w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego czy robót budowlanych nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla prowadzenia postępowania w sposób istotnie naruszający postanowienia Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie terminów prowadzenia spraw. Tym bardziej, jeżeli organ nie dochowuje terminów określonych w Prawie budowlanym (art. 51 ust. 1). Samo wyznaczanie kolejnych terminów załatwienia sprawy, bez faktycznego podjęcia działań zmierzających do jej merytorycznego rozpatrzenia nie tylko narusza zasadę szybkości postępowania administracyjnego (art. 12 KPA), ale i godzi w nadrzędną zasadę praworządności określoną w art. 6 KPA, gdyż niewątpliwie podważa zaufanie obywateli do organów administracji publicznej.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż analiza postępowania organu nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie wskazuje na zasadność skargi, bowiem pozostaje on w zwłoce z załatwieniem sprawy wszczętej w dniu (...) kwietnia 2010 r. W celu niedopuszczenia do kolejnych opóźnień po stronie organu w załatwieniu sprawy Sąd uznał, iż termin miesięczny jest wystarczający do rzetelnego rozpatrzenia sprawy i wydania na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału stosownego rozstrzygnięcia w postępowaniu legalizacyjnym. Wskazany w wyroku termin do załatwienia sprawy uwzględnia specyfikę spraw dotyczących badania zgodności z prawem robót budowlanych oraz stan konkretnej sprawy, której dotyczy zarzut bezczynności organu. Rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie ma również na celu wydanie wykonalnego orzeczenia sądu administracyjnego, a służy temu właśnie wyznaczenie organowi realnego terminu do załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 286 § 2 PostAdmU wyznaczony w wyroku termin do załatwienia sprawy przez organ administracyjny liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

W tym stanie rzeczy Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i na podstawie art. 149 PostAdmU orzekł jak w pkt I sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 PostAdmU oraz § 2 ust. 1 i 2 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Sąd uwzględnił koszty sądowe poniesione przez stronę skarżącą (100 zł - uiszczony wpis) oraz koszty zastępstwa procesowego w relacji do rodzaju sprawy i nakładu pracy pełnomocnika procesowego strony ((...) zł - pojedyncza stawka minimalna określona w rozporządzeniu i 17 zł - opłata od pełnomocnictwa). Mając na uwadze przedmiot niniejszego postępowania oraz uwzględniając wskazania doświadczenia życiowego Sąd stwierdza, iż żądanie zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia radcy prawnego) w wysokości trzykrotnej stawki minimalnej jest niezasadne. Sporządzenie dwustronicowej skargi na bezczynność organu, w której około pół strony zajmuje uzasadnienie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, a pozostała część drugiej strony zawiera opis stanu faktycznego i uzasadnienie skargi, w ocenie Sądu nie wymaga tak dużego nakładu pracy, jak to podniósł pełnomocnik skarżących. Oczywiście zwięzłość skargi i jej przejrzystość co do zasady jest raczej atutem niż wadą, jednakże przedstawienie w skardze okoliczności uzasadniających zarzut bezczynności organu oraz żądania stron w tym zakresie nie stanowi szczególnie trudnego zadania dla profesjonalnego pełnomocnika procesowego, przy tym wyspecjalizowanego w sprawach budowlanych (ten ostatni wniosek Sąd opiera na znanych mu z urzędu okolicznościach aktywności pełnomocnika procesowego w innych sprawach rozpatrywanych przez tutejszy Sąd).

Szukaj: Filtry
Ładowanie ...
Gdzie jestem
Spis Treści
Powiązane dokumenty
Zakładki
Ostatnio otwarte
Stan prawny: 25.10.2014 | Grupa ArsLege.pl LexLege na Androida LexLege na Androida
CENNIK | POMOC | KONTAKT