• SKO.DG./4131/10/2012 - Or...
  28.08.2014

Orzeczenie
Samorządowego Kolegium Odwoławczego
z dnia 22 lutego 2013 r.
SKO.DG./4131/10/2012

Teza

Regulacja o prostowaniu oczywistych omyłek pisarskich, zawarta w art. 113 § 1 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), nie ma zastosowania do zaświadczeń. Zaświadczenie nie jest aktem administracyjnym, lecz jako urzędowe potwierdzenie określonego stanu faktycznego lub prawnego stanowi czynność materialno-techniczną i wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego zaświadczenia następuje przez wydanie nowego zaświadczenia.

Artykuły przypisane do orzeczenia

Do tego artykulu posiadamy jeszcze 286 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.

Skład sądu

Grażyna Zalas - sprawozdawca
Jolanta Reiss-Dutka
Leszek Nagórny

Sentencja

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpatrzeniu z urzędu sprawy stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza Gminy K. z 22.12.2009 r. (...) orzekającego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w zaświadczeniu Burmistrza Gminy K. z 14.12.2009 r. (...) o dokonaniu wpisu (zmiany) do ewidencji działalności gospodarczej w ten sposób, że w miejsce daty rozpoczęcia działalności gospodarczej 20.01.1990 r. wpisano 02.01.1990 r., działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126, art. 157, art. 217 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: KPA), stwierdza nieważność opisanego powyżej zaświadczenia.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem organ I instancji sprostował oczywistą omyłkę pisarską w zaświadczeniu Burmistrza Gminy K. z 14.12.2009 r. (...) o dokonaniu wpisu (zmiany) do ewidencji działalności gospodarczej w ten sposób, że w miejsce daty rozpoczęcia działalności gospodarczej 20.01.1990 r. wpisano 02.01.1990 r. Burmistrz Gminy K. zwrócił się do Kolegium o wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższego postanowienia z uwagi na brak podstaw do jego wydania, gdyż datą rozpoczęcia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę Marka D. był 20.01.1990 r., co jednoznacznie wynika z dokumentów dotyczących wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Po zapoznaniu się z aktami sprawy SKO w Krakowie zważyło, co następuje: Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 KPA) ma z mocy art. 126 KPA zastosowanie także do postanowień, na które służy zażalenie. Niewątpliwe jest - w świetle art. 113 § 1 i 3 KPA - że na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej służy zażalenie, a zatem w odniesieniu do tego rodzaju postanowień instytucja stwierdzenia nieważności znajdzie zastosowanie. Przedmiotem badania w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (postanowienia) jest ustalenie, czy akt ten jest dotknięty jedną z wad określonych w art. 156 § 1 KPA. W myśl cytowanego przepisu stwierdza się nieważność decyzji, która:

1) została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; 4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Postanowienie organu I instancji z 22.12.2009 r. w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w zaświadczeniu zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 113 § 1 KPA. Przede wszystkim należy stwierdzić, że regulacja o prostowaniu oczywistych omyłek pisarskich, zawarta w art. 113 § 1 KPA, odnosi się do decyzji oraz z mocy art. 126 KPA do wydawanych w toku postępowania administracyjnego postanowień. Instytucja ta nie ma natomiast zastosowania do zaświadczeń. Zaświadczenie nie jest aktem administracyjnym, lecz jako urzędowe potwierdzenie określonego stanu faktycznego lub prawnego stanowi czynność materialno-techniczną i wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego zaświadczenia następuje przez wydanie nowego zaświadczenia. Wydanie zatem postanowienia w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w zaświadczeniu nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 113 § 1 KPA. Na podstawie materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy należy stwierdzić, że istotnie w zaświadczeniu z 14.12.2009 r. odnośnie do wpisu (zmiany) w ewidencji działalności gospodarczej nie wystąpiła oczywista omyłka pisarska. Zaświadczenie to bowiem zostało wydane w związku z koniecznością dokonania zmiany w ewidencji działalności gospodarczej polegającej na wpisaniu m.in. w rubryce określenie przedmiotu działalności gospodarczej także odpowiednich dla danego rodzaju działalności kodów PKD, natomiast sam wpis przedsiębiorcy Marka D. do ewidencji działalności gospodarczej nastąpił 2.01.1990 r., przy czym działalność gospodarczą Marek D., zgodnie z wydanym 2.01.1990 r. zaświadczeniem oraz treścią wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej miał rozpocząć 20.01.1990 r. Wskazana zatem w zaświadczeniu z 14.12.2009 r. data rozpoczęcia działalności gospodarczej: 20.01.1990 r. jest zgodna z dokonanym w 1990 r. wpisem do ewidencji działalności gospodarczej i nie może stanowić oczywistej omyłki pisarskiej. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie. Strona niezadowolona z niniejszego postanowienia może w terminie 7 dni od daty jego doręczenia złożyć do tut. Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Szukaj: Filtry
Ładowanie ...
Gdzie jestem
Spis Treści
Powiązane dokumenty
Zakładki
Ostatnio otwarte
Stan prawny: 28.08.2014 | Grupa ArsLege.pl LexLege na Androida LexLege na Androida
CENNIK | POMOC | KONTAKT