• III AUa 684/12 - Wyrok Są...
  27.11.2014

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Łodzi - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 13 grudnia 2012 r.
III AUa 684/12

Teza

1. Przepisy art. 53 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) dotyczą osób, które nabywają prawo do emerytury na podstawie art. 27 ustawy, a zatem osób, które urodziły się przed 1 stycznia 1949 r. i miały ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów.

2. Przepisy art. 53 ust. 3 i 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie mają zastosowania do osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które przeszły na emeryturę na podstawie art. 46 tej ustawy.

3. Osoba urodzona po 31 grudnia 1948 r., która przeszła na swój wniosek na wcześniejszą emeryturę na podstawie art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i prawo to realizowała, nie nabywa kolejnego prawa do emerytury po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego. Nabywa jedynie prawo do przeliczenia wysokości świadczenia na podstawie art. 26 ustawy, stosownie do uregulowań przewidzianych dla jej grupy wiekowej.

Artykuły przypisane do orzeczenia

Do tego artykulu posiadamy jeszcze 9 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.

Skład sądu

Przewodniczący: SSA Mirosław Godlewski
Sędziowie: SA Janina Kacprzak (spr.)
SA Anna Szczepaniak - Cicha

Sentencja

Sąd Apelacyjny w Łodzi, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy Lucyny Sz. przeciwko ZUS I Oddziałowi w Ł. o emeryturę, na skutek apelacji wnioskodawczym od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia 2 lutego 2012 r., oddala apelację.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 5 września 2012 r. ZUS I Oddział w Ł. odmówił ubezpieczonej Lucynie Sz. przeliczenia emerytury na podstawie art. 27 w zw. z art. 53 ust. 4 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm. - dalej: “ustawa o emeryturach i rentach z FUS”).

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. oddalił odwołanie ubezpieczonej od powyższej decyzji.

Wyrok Sądu I instancji zapadł w następującym stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy: ubezpieczona Lucyna Sz., urodzona 13 sierpnia 1951 r., nabyła prawo do emerytury od dnia 13 sierpnia 2006 r., to jest od daty osiągnięcia wieku 55 lat. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto dochód z 10 lat kalendarzowych 1987-1996, ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru 131,18 %, oraz kwotę bazową 1.977,20 zł. Wypłata emerytury została zawieszona z uwagi na kontynuowane zatrudnienie. Podjęcie wypłaty świadczenia nastąpiło decyzją ZUS z dnia 4 grudnia 2007 r. od 1 listopada 2007 r.

Od dnia 1 marca 2008 r. ubezpieczona pobierając emeryturę, jednocześnie pozostaje w zatrudnieniu. W dniu 15 lipca 2011 r. ubezpieczona złożyła w organie rentowym wniosek o ustalenie prawa do emerytury z tytułu ukończonego wieku 60 lat. Decyzją z dnia 22 sierpnia 2011 r. ZUS przyznał wnioskodawczym emeryturę od 13 sierpnia 2011 r. na podstawie przepisów art. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, obliczając jej podstawę i wysokość na podstawie przepisów art. 25 ust. 1 i art. 26 tej ustawy. Podstawę obliczenia emerytury stanowiła kwota składek na ubezpieczenie emerytalne zaewidencjonowane na koncie ubezpieczonej po dniu 1 stycznia 1999 r. (56.051,63 zł) oraz kapitału początkowego (447.620,78 zł) z uwzględnieniem waloryzacji składki i kapitału początkowego zaewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wyplata emerytury. Tak obliczona emerytura ubezpieczonej stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia (56.051,63 zł + 447.620,78 zł) przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę (251,50 miesięcy) i wyniosła 2.002,67 zł. Wysokość emerytury ubezpieczonej uprzednio pobieranej, ustalonej na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynosiła po waloryzacjach od 1 kwietnia 2011 r. - 1.963,47 zł.

W dniu 16 sierpnia 2011 r. ubezpieczona wniosła o ustalenie wysokości świadczenia, przy zastosowaniu do jej obliczenia w części socjalnej kwoty bazowej obowiązującej w dacie złożenia wniosku. Zaskarżoną decyzją z dnia 5 września 2011 r. ZUS odmówił wnioskodawczyni ustalenia wysokości emerytury w sposób wskazany we wniosku.

W tym stanie faktycznym Sąd I instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania, wskazując, że wysokość emerytury ubezpieczonej została prawidłowo ustalona na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i braku podstaw do zastosowania do jej obliczenia, chociażby w części, przepisu art. 53 ust. 3 i 4 tej ustawy w związku z art. 183 ustawy.

W apelacji ubezpieczona wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i obliczenie części socjalnej jej emerytury z nową kwotą bazową, podnosząc że dotychczas miała obliczona emeryturę według przepisu art. 53 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przepracowała po przyznaniu emerytury ponad 30 miesięcy i dlatego po osiągnięciu wieku 60 lat winna otrzymać świadczenie z nową kwotą bazową.

Organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przewiduje różne zasady przechodzenia na emerytury i różne sposoby obliczania wysokości świadczeń, w zależności od wieku ubezpieczonych. Skarżąca urodziła się w 1951 roku, a zatem do ustalenia uprawnień i wysokości jej emerytury ma zastosowanie dział II rozdział 1 ustawy zatytułowany: „Emerytura dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.”. Stąd też do ustalenia uprawnień i wysokości emerytury skarżącej mają zastosowanie przepisy art. 24 - 26 tej ustawy, zawarte w powołanym rozdziale. Po myśli art. 24 ust. 1 ustawy dla osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r. emerytura przysługuje po osiągnięciu wieku 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem przepisów art. 46, 47, 50, 50a, i 50e i 184. Zastrzeżenia te dotyczą możliwości wcześniejszego przejścia na emeryturę, o ile spełnione są warunki w powołanych przepisach. Skarżąca skorzystała z możliwości wcześniejszego przejścia na emeryturę na podstawie art. 46 ustawy w związku z art. 29. Inne przepisy zawarte w zastrzeżeniu z art. 24 ust. 1 ustawy nie mają zastosowania do skarżącej. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy prawo do emerytury na warunkach określonych w art. 29, 32, 33 i 39 (to jest na warunkach przewidzianych dla osób urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.), przysługuje również ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed 1 stycznia 1969 r., jeżeli spełnią warunki tam określone do 31 grudnia 2007 r. Skarżąca spełniła przesłanki do nabycia emerytury z art. 29 ustawy do 31 grudnia 2007 r. oraz pozostałe warunki z art. 46 ustawy i dlatego przyznano jej emeryturę od osiągnięcia 55 roku życia, obliczając jej wysokość zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy. Okoliczność, że wcześniejsza emerytura skarżącej została obliczona na podstawie tego ostatniego przepisu nie daje podstawy do zastosowania dalszych przepisów art. 53 ustawy, a mianowicie przepisów art. 53 ust. 3 i 4 ustawy. Zgodnie z normą zawartą w art. 53 ust. 3 ustawy emeryturę, której podstawę wymiaru stanowi podstawa wymiaru świadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, oblicza się od tej samej kwoty bazowej, którą ostatnio przyjęto do ustalenia podstawy wymiaru, a następnie emeryturę podwyższa się w ramach waloryzacji przypadających do dnia nabycia uprawnień do emerytury, z zastrzeżeniem z ustępu 4 art. 53 ustawy. Po myśli ustępu 4, przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli zainteresowany po nabyciu uprawnień do świadczenia, którego podstawę wymiaru wskazał za podstawę wymiaru emerytury, podlegał co najmniej przez 30 miesięcy ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Cytowane tutaj przepisy art. 53 ust. 3 i 4 ustawy nie mogą mieć zastosowania do skarżącej, gdyż ze względu na datę jej urodzenia, a także podstawę prawną przyznania jej wcześniejszej emerytury, nie ma do niej zastosowania przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 i ust. 2. Przepisy art. 53 ust. 3 i 4 dotyczą osób, które nabywają prawo do emerytury na podstawie art. 27 ustawy, a zatem osób, które urodziły się przed 1 stycznia 1949 r. i miały ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów. Podstawa wymiaru emerytury skarżącej, po osiągnięciu przez nią 60 roku życia może być obliczona tylko według przepisów art. 25 w związku z treścią art. 183 ust. 1 i ust. 3 ustawy (w brzmieniu przepisów art. 183 obowiązujących do 31 grudnia 2012 r.), gdyż skonsumowała ona prawo do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 46 ustawy. W myśl art. 183 ust. 1 i ust. 3 (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji), emerytura osoby ubezpieczonej urodzonej po 31 grudnia 1948 r., z wyjątkiem ubezpieczonych, którzy pobrali emeryturę na podstawie przepisów art. 46 lub 50, o ile osoba ta nie była członkiem otwartego funduszu emerytalnego albo złożyła wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa, która osiągnęła wiek uprawniający do emerytury w roku kalendarzowym 2011 wynosi:

1) 55 % emerytury obliczonej na podstawie art. 53 oraz

2) 45 % emerytury obliczonej na podstawie art. 26.

Wyłączenie spod uregulowania tego przepisu osób, które pobierały wcześniejsze emerytury na podstawie art. 46 nie oznacza, jak chciałaby tego skarżąca, że osoby te, po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego, mają prawo do ponownego obliczenia całości emerytury na podstawie art. 53 ustawy z nową kwotą bazową. Osoba, która przeszła na swój wniosek na wcześniejszą emeryturę na podstawie art. 46 ustawy i prawo to realizowała, nie nabywa kolejnego prawa do emerytury po ukończeniu powszechnego wieku emerytalnego. Nabywa jedynie prawo do przeliczenia jej wysokości, w tym przypadku na podstawie art. 26 ustawy, stosownie do uregulowań przewidzianych dla jej grupy wiekowej. Przepisy art. 53 ust. 3 i 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie mają zastosowania do osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które przeszły na emeryturę na podstawie art. 46 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny w Łodzi na podstawie art. 385 KPC oddalił apelację, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.

Szukaj: Filtry
Ładowanie ...
Gdzie jestem
Spis Treści
Powiązane dokumenty
Zakładki
Ostatnio otwarte
Stan prawny: 27.11.2014 | Grupa ArsLege.pl LexLege na Androida LexLege na Androida
CENNIK | POMOC | KONTAKT