wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
organy wewnętrzne i zewnętrzne państw
Kategoria:
Prawo Międzynarodowe Prywatne
»
notatki
Dodał:
Cyprian Fledzinski
Dodany:
sty 31, 2012
, ostatnia zmiana:
sty 31, 2012
Polecam
organy państwowe, Parlament, głowa państwa, premier, rząd, Minister i Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP, stałe misje dyplomatyczne
Organy wewn trzne i zewn trzne pa stw do spraw stosunków mi dzynarodowych.
I Najwy sze organy pa stwowe, maj ce kompetencje w sprawach stosunków mi dzynarodowych, mo na podzieli na: 1) organy ustalaj ce wol i zasady polityki pa stwa w dziedzinie jego stosunków mi dzynarodowych, do których zalicza si g ównie parlament lub inne cia a spe niaj ce jego rol . 2) organy powo uj ce do realizacji i wyra ania ze skutkiem prawnym tej woli, do których nale e b d przede wszystkim: szef pa stwa, szef rz du, minister spraw zagranicznych, którzy nie potrzebuj specjalnych pe nomocnictw od parlamentu do wyst powania jako organy pa stwa, w stosunkach mi dzynarodowych. Organy o kompetencjach w zakresie stosunków mi dzynarodowych dziel si na wewn trzne (w granicach pa stwa) i zewn trzne ( dzia aj ce poza granicami pa stwa). Ustawodawstwo wewn trzne okre la organy i ich kompetencje upowa nione do realizacji stosunków mi dzynarodowych pa stwa w ogóle, lub w poszczególnych dziedzinach. Organy te s w a ciwie do reprezentowania pa stwa i jego interesów. Ich dzia alno w p aszczy nie prawa mi dzynarodowego traktowana jest jako wyraz woli pa stwa. O wiadczenia i dzia alno tych organów, wyra aj cych wol pa stwa, s zobowi zuj ce dla pa stwa i poci gaj za sob jego odpowiedzialno mi dzynarodow z tytu u ich dzia ania lub zaniechania. Upowa nienie wewn trz kraju tych organów do dzia ania i zaci gania zobowi za w stosunkach mi dzynarodowych wynika z okre lonych wewn trznych aktów ustawodawczych, a przede wszystkim z konstytucji, a tak e aktów ni szego rz du, jak ustawa, rozporz dzenie, pe nomocnictwo, listy uwierzytelniaj ce, listy komisyjne itd., oraz umów mi dzynarodowych. Je li chodzi o organy dzia aj ce za granic , to ich dzia alno i struktura opiera si na wypracowanym w ci gu stuleci systemie organizacyjnym. Ich stan liczebny, a tak e w pewnym stopniu organizacja wewn trzna zale y od woli pa stwa, tradycji i specyfiki jego interesów oraz mo liwo ci finansowych. W zwi zku z rozwojem tzw. dyplomacji wielostronnej i wzrostem liczby organizacji mi dzynarodowych oraz cz stym zwo ywaniem ró nych konferencji mi dzynarodowych du ego znaczenia nabra a równie sprawa opracowania jednolitej konwencji w sprawie statusu przedstawicieli pa stw w organizacjach mi dzynarodowych i na konferencje mi dzynarodowe. Istnia y wprawdzie przepisy w tej dziedzinie, jednak e by y one niekompletne i rozrzucone w ró nych aktach prawno mi dzynarodowych. Dlatego te ju w 1958 r. Zgromadzenie Ogólne NZ podj o uchwa zobowi zuj c KPM do opracowania odpowiedniego projektu jednolitej konwencji. Dnia 14 marca 1975 r. zosta a zwo ana do Wiednia konferencja ONZ z udzia em 83 pa stw, która przyj a Konwencj w sprawie statusu przedstawicieli pa stw w organizacjach mi dzynarodowych, jednak e tylko w organizacjach o charakterze uniwersalnym. Kwestia obserwatorów wywo a a znaczne kontrowersje przed i na samej konferencji Wiede skiej. Chodzi o g ównie o obserwatorów ze strony ruchów narodowowyzwole czych. Wiele pa stw zachodnich sprzeciwia o si przyznaniu im na konferencji statusu obserwatorów i w ten sposób zrównania ich z obserwatorami reprezentuj cymi rz dy, tzn. nadaniu im charakteru oficjalnego. Kwestia ta wprowadzana by a do porz dku dziennego kolejnych sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ. W sumie jednak Konwencja Wiede ska z 1975r. stanowi dalszy, znacz cy krok w budowie podstaw prawnych dla dzia alno ci dyplomacji wielostronnej, odgrywaj cej coraz wi ksz rol w stosunkach mi dzynarodowych. Skodyfikowa a ona bowiem w jednym akcie zasady i normy zapewniaj ce sta ym przedstawicielstwom pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych o charakterze uniwersalnym oraz delegacjom uczestnicz cym dora nie w sesjach i zwo ywanych konferencjach, odpowiednie warunki zapewniaj ce swobodne wykonywanie ich funkcji. W zwi zku ze zdarzaj cymi si nie tak rzadko przypadkami ró nych ataków na cz onków personelu ONZ uczestnicz cych w coraz liczniejszych operacjach pokojowych Narodów Zjednoczonych, np. w Bo ni i Hercegowinie i konieczno ci wzmo enia ochrony tego personelu- Zgromadzenie Ogólne NZ przyj o w dniu 6 grudnia 1994 r. Konwencj o bezpiecze stwie personelu ONZ i personelu wspó dzia aj cego. Konwencja ta okre la m.in. zasady odpowiedzialno ci osób pope niaj cych przest pstwa wobec cz onków tego personelu i zobowi zuje pa stwa do zapewnienia jego ochrony i bezpiecze stwa jednocze nie przewiduje podejmowanie w tym celu szeregu kroków praktycznych. Na uwag zas uguje tak e fakt, e w ONZ kontynuowane s wieloletnie prace nad kodyfikacj norm dotycz cych statusu kuriera i poczty dyplomatycznej przewo onej tak e bez kuriera, które maj by uj te w formie odr bnej konwencji mi dzynarodowej wraz z dwoma za cznikami dotycz cymi kurierów i poczty misji specjalnych oraz organizacji mi dzynarodowych o charakterze uniwersalnym. Po wielu latach zosta opracowany projekt takiej konwencji, którego Ädrugie czytanie´ odby o si w toku 41 sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ. Pojawi si tak e wniosek Komisji Prawa Mi dzynarodowego postuluj cy zwo anie konferencji mi dzynarodowej celem przyj cia konwencji. W roku 1995
Zgromadzenia Ogólne NZ postanowi o podda projekt artyku ów przysz ej konwencji przyj tych przez KPM w 1989 r. do oceny pa stw cz onkowskich ONZ. II Organy wewn trzne o kompetencjach w zakresie stosunków mi dzynarodowych. a. Parlament. Do kompetencji parlamentu, jako najwy szego organu reprezentuj cego wol , interesy i suwerenne prawa narodu, nale równie sprawy zagraniczne pa stwa. Konstytucja zazwyczaj okre la tre i zakres uprawnie parlamentu w dziedzinie wykonywania zewn trznych funkcji pa stwa. Zakres tych kompetencji jest ró ny i zale y w du ej mierze od ustroju danego pa stwa, rozwoju demokracji, tradycji itp. W wi kszo ci pa stw do parlamentu nale y ogólny nadzór i uchwalanie g ównych kierunków polityki zagranicznej, a nie prowadzenie praktycznej dzia alno ci w tej dziedzinie. Ponadto, parlament decyduje lub uczestniczy w wyborze takich najwy szych organów pa stwowych, jak g owa pa stwa, szef rz du, cz onkowie rz du, w tym minister spraw zagranicznych. W niektórych pa stwach nominacja szefów misji dyplomatycznych wymaga zgody parlamentu na przyk ad w Stanach Zjednoczonych - zgody Senatu. W ostatnich latach parlamenty rozwijaj tak e bardziej bezpo redni dzia alno mi dzynarodow na rzecz pokoju i wspó pracy mi dzynarodowej. Dzia aj one b d w zakresie bilateralnym, b d multilateralnym-w ramach Unii Mi dzyplanetarnej. Parlamenty lub ich przewodnicz cy (marsza kowie, speakerzy itp.), przewodnicz cy poszczególnych izb i komisji, nierzadko wyst puj z w asnymi or dziami, o wiadczeniami, apelami itp., dotycz cymi aktualnych wydarze mi dzynarodowych czy te z dziedziny polityki zagranicznej w asnego pa stwa. Jednak e g ówna rola, jak spe nia parlament w dziedzinie stosunków mi dzynarodowych,, sprowadza si do nadzoru, ustalania kierunków i zatwierdzania za o e polityki zagranicznej przedstawionych przez rz d. Parlament, zw aszcza w pa stwie demokratycznym, ma zasadnicze uprawnienia w sferze stosunków mi dzynarodowych, g ównie takich, jak: zatwierdzanie umów mi dzynarodowych, uchwalanie bud etu resortu spraw zagranicznych, sprawowanie kontroli nad rz dem, zazwyczaj poprzez interpelacje pos ów i dyskusje na forum parlamentu. Wa n rol kontroli parlamentu nad resortem spraw zagranicznych spe nia tak e komisja spraw zagranicznych danego parlamentu. Tak na przyk ad Sejm RP uchwala ustawy normuj ce wiele spraw dotycz cych obrotu mi dzynarodowego pa stwa, struktury i dzia alno ci organów pa stwowych, a w tym ich tworzenia i znoszenia oraz m.in. zakres dzia ania ministra spraw zagranicznych. Sejm sprawuje funkcje ogólnego nadzoru i kontroli parlamentarnej nad polityk zagraniczn pa stwa, wys uchuje expose ministra spraw zagranicznych. Premier lub ministrowie zobowi zani s do udzielania odpowiedzi na interpelacje pos ów z zakresu polityki zagranicznej. Sejm zatwierdza tak e bud et na cele s u by zagranicznej Polski. W Sejmie i Senacie istniej komisje zajmuj ce si stosunkami zagranicznymi Polski, m.in. Komisja Spraw Zagranicznych Komisja Handlu Zagranicznego. Sejm posiada tak e niektóre wa ne kompetencje dotycz ce polityki zagranicznej, np. decyduje o stanie wojny w razie zbrojnego napadu na Polsk , albo gdy z umów mi dzynarodowych wynika konieczno wspólnej obrony przeciwko agresji. W ostatnich latach wprowadzono te praktyk przes uchiwania i opiniowania przez Komisj Spraw Zagranicznych Sejmu kandydatów na ambasadorów RP. Opinia Komisji ma jednak charakter doradczy i nie musi wp ywa na decyzj prezydenta. b. G owa pa stwa. W ród organów pa stwowych upowa nionych do wyra ania woli pa stwa w stosunkach zewn trznych g owa pa stwa zajmuje szczególne miejsce. Jest to wynik wielowiekowej tradycji, gdy w dawnych czasach osoba g owy pa stwa uwa ana by a za suwerena i faktycznie za podmiot prawa mi dzynarodowego, natomiast obecnie jest ona tylko jednym z organów konstytucyjnych pa stwa. W zale no ci od ustroju pa stwowego obowi zuj cego w danym pa stwie, g owa pa stwa mo e by jednoosobowa ( król, prezydent) lub mo e j stanowi cia o zbiorowe. Zgodnie z przewa aj c praktyk mi dzynarodow , znajduj c oparcie w zwyczajowym prawie mi dzynarodowym, g owa pa stwa bez wzgl du na to, czy jest jednoosobowa czy te kolegialna, reprezentuje pa stwo w stosunkach mi dzynarodowych, czyli posiada, jak to okre la, kompetencje mi dzynarodowe i prawo przedstawicielstwa wszechstronnego, czyli pe nego prawa do reprezentowania pa stwa w stosunkach zewn trznych, tzw. ius representationis omnimodae, do czego nie musi mie specjalnego pe nomocnictwa. Kompetencje g owy pa stwa w zakresie stosunków mi dzynarodowych opieraj si na normie prawa zwyczajowego i konstytucji, zgodnie z którymi o wiadczenie g owy pa stwa w sprawach mi dzynarodowych jest równoznaczne z o wiadczeniem woli pa stwa i powoduje powstanie skutków prawnych w stosunkach mi dzynarodowych.
Uprawnienia g owy pa stwa zale w du ej mierze od ustroju pa stwowego panuj cego w danym kraju, a wi c od tego, czy jest to system rz dów prezydenckich, kancelarskich lub te , jak np. w Polsce parlamentarno- gabinetowy ze znaczn w adz prezydenta. W systemie prezydenckim w adza wykonawcza i decyduj cy g os w polityce zagranicznej nale do prezydenta. Na przyk ad prezydent Stanów Zjednoczonych ma szczególne uprawnienia w tej dziedzinie pe ni c jednocze nie funkcje nale ce w wielu pa stwach do szefa rz du. Tak e we Francji g owa pa stwa posiada szerokie kompetencje w dziedzinie stosunków mi dzynarodowych. Mo e np. podejmowa , podobnie jak prezydent USA, wa ne decyzje w sferze polityki zagranicznej be zgody parlamentu, czy tez rz du. Z kolei w systemie kancelarskim, a wi c w takich pa stwach, jak Wielka Brytania i Niemcy, w których g ówna rola w polityce zagranicznej nale y do premierów, g owa pa stwa (prezydent, król) poza funkcjami reprezentacyjnymi nie posiada w gruncie rzeczy kompetencji w zakresie merytorycznych aspektów polityki zagranicznej pa stwa i bez zgody rz du nie mo e podejmowa adnych kroków. Zachowuje jednak sw u wi con tradycj rol w dziedzinie stosunków dyplomatycznych i cz ciowo konsularnych, formalnego powo ywania i odwo ywania przedstawicieli dyplomatycznych swego pa stwa oraz przyjmowania listów uwierzytelniaj cych i odwo uj cych od przedstawicieli dyplomatycznych obcych pa stw. Natomiast w systemie Ämieszanym´, parlamentarno-gabinetowym skuteczna realizacja za o e polityki zagranicznej zale y w du ej mierze od harmonijnego wspó dzia ania g owy pa stwa, rz du i parlamentu. System taki panuje np. w Polsce pod rz dami nowej Konstytucji z dnia 2 kwietnia 1997r. W wietle tej Konstytucji Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej jest najwy szym przedstawicielem Polski i stoi na stra y suwerenno ci i bezpiecze stwa Pa stwa oraz nienaruszalno ci i niepodzielno ci jego terytorium. Zgodnie z art. 133 Konstytucji, Prezydent Rzeczpospolitej jako reprezentant pa stwa w stosunkach zewn trznych m.in. Ämianuje i odwo uje pe nomocnych przedstawicieli RP w innych pa stwach i przy organizacjach mi dzynarodowych´ oraz Äprzyjmuje listy uwierzytelniaj ce i odwo uj ce akredytowanych przy nim przedstawicieli dyplomatycznych innych pa stw i organizacji mi dzynarodowych´. Zgodnie z praktyk mi dzynarodow , pod poj ciem Äpe nomocnych przedstawicieli RP´ nale y rozumie przedstawicieli dyplomatycznych zazwyczaj w randze ambasadorów. W zakresie polityki zagranicznej RP Prezydent wspó dzia a z Prezesem Rady Ministrów i w a ciwym ministrem. W praktyce oznacza to, e np. w przypadku mianowania i odwo ywania Äpe nomocnych przedstawicieli´ RP w innych pa stwach i przy organizacjach mi dzynarodowych Prezydent sprawy te powinien przekonsultowa z Premierem i Ministrem Spraw Zagranicznych. Kwestia wspomnianego Äwspó dzia ania´ w zakresie polityki zagranicznej, w tym mianowania i odwo ywania przedstawicieli dyplomatycznych Polski w innych pa stwach i organizacjach mi dzynarodowych nie zosta a w Konstytucji bli ej okre lona, co mo e powodowa nieporozumienia kompetencyjne. W ramach uprawnienia wynikaj cego z Konstytucji Prezydent upowa niony jest do przeprowadzenia bezpo rednich rozmów z przedstawicielami innych pa stw, udzia u w spotkaniach na szczycie itp., czyli do uprawiania tzw. osobistej dyplomacji. Ponadto, Prezydent ratyfikuje i wypowiada umowy mi dzynarodowe. Obok powy szych Prezydent RP posiada tak e inne kompetencje w interesuj cym nas zakresie. Na przyk ad, na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych i za aprobat Prezesa Rady Ministrów udziela obcym kandydatom na ambasadorów w Polsce agrement. W razie, gdy w jakim pa stwie g owa pastwa wystawia swym konsulom listy komisyjne, a obcym konsulom udziela exequatur, wówczas tak e Prezydent RP czyni to samo, na zasadzie wzajemno ci, w odniesieniu do w asnych konsulów w takim pa stwie, wystawiaj c im listy komisyjne lub udzielaj c exequatur konsulom tego pa stwa w Polsce. Prezydent RP korzysta tak e z przys uguj cych g owie pa stwa zwyczajowo atrybutów na forum mi dzynarodowym. Na koniec warto odnotowa , e w dyspozycji Prezydenta RP pozostaje piecz pa stwowa najwy szej rangi w Polsce, która wyciskana jest na dokumentach pa stwowych podpisywanych przez Prezydenta, m.in. na listach uwierzytelniaj cych i odwo uj cych ambasadorów. c. Premier i rz d. Zgodnie z przewa aj c i znacznie zró nicowan praktyk premier i rz d, na czele którego stoi, jest naczelnym i zarz dzaj cym organem w adzy pa stwowej, ustalaj cym i realizuj cym, koordynuj cym i nadzoruj cym stosunki pa stwa z zagranic . W zale no ci od ustroju pa stwowego nierzadko powy szymi kompetencjami Ädzieli si ´ z g ow pa stwa i parlamentem. Jedynie w pa stwach o Äkancelarskim´ systemie rz dzenia premier, a nie g owa pa stwa, odpowiada za kreowanie i realizacj polityki zagranicznej, np. w Wielkiej Brytanii i Niemczech. W niektórych pa stwach funkcje szefa pa stwa i szefa rz du wykonywane s przez t sam osob , np. w Stanach Zjednoczonych.
Premier, podobnie jak g owa pa stwa, jest upowa niony, bez specjalnych pe nomocnictw, do prowadzenia rokowa z przedstawicielami obcych pa stw oraz ma prawo zawierania umów mi dzynarodowych. Ma wi c prawo o wiadczenia woli pa stwa, a to rodzi skutki prawnomi dzynarodowe. Zakres kompetencji premiera w dziedzinie stosunków mi dzynarodowych pa stwa zale y w ka dym pa stwie od jego wewn trznego ustawodawstwa i okre lony jest zazwyczaj w konstytucji. Przewa aj c zasad jest jednak, e podpisywane przez premiera porozumienia mi dzynarodowe s zatwierdzane b d przez sam rz d, b d te wy sze od niego organy pa stwowe. Polityka zagraniczna, nad któr premier sprawuje ogólne kierownictwo i nadzór, realizowana jest w praktyce g ównie przez ministra spraw zagranicznych i jego resort, jak równie za po rednictwem innych ministrów. Premier jest upowa niony do przeprowadzenia bezpo rednio rozmów z przedstawicielami, w tym dyplomatycznymi, obcych pa stw. Kompetencje w zakresie stosunków mi dzynarodowych pa stwa posiada nie tylko premier, lecz równie rz d jako cia o kolegialne. Mianuje on delegatów do podpisywania umów rz dowych i wystawia im pe nomocnictwa, które s zazwyczaj kontrasygnowane przez ministra spraw zagranicznych. Premier mianuje tak e delegatów na konferencje mi dzynarodowe oraz do najwa niejszych organów organizacji mi dzynarodowych. Wp yw szefa rz du na kszta towanie stosunków mi dzynarodowych pa stwa uleg w naszych czasach wzmocnieniu, g ównie dzi ki jego bezpo redniemu udzia owi w spotkaniach na Äszczycie´ oraz w konferencjach mi dzynarodowych, dzi ki niekiedy licznym kontaktom ( wymianom wizyt) z szefami rz dów innych pa stw, podczas których cz sto dyskutowane s wa ne kwestie, a tak e podejmowane decyzje z zakresu zewn trznych funkcji pa stwa. Na przyk ad, w Polsce, na podstawie Konstytucji z dnia 2 kwietnia 1997r., Prezes Rady Ministrów i kierowana przez niego Rada Ministrów sk adaj ca si oprócz premiera z wszystkich ministrów- koordynuje i kontroluje prace organów rz dowych, a wi c tak e ministerstwa spraw zagranicznych, Äprowadzi polityk wewn trzn i zagraniczn RP´, Äzapewnia bezpiecze stwo zewn trzne pa stwa´, Äsprawuje ogólne kierownictwo w dziedzinie stosunków z innymi pa stwami i organizacjami mi dzynarodowymi´, Äzawiera umowy mi dzynarodowe wymagaj ce ratyfikacji oraz zatwierdza i wypowiada inne umowy mi dzynarodowe´ (art.146). Zgodnie z art. 148 Konstytucji, premier zapewnia wykonanie polityki Rady Ministrów i okre la sposoby jej wykonania oraz koordynuje i kontroluje prace cz onków Rady Ministrów, a ministrowie kieruj cy okre lonymi dzia ami administracji rz dowej wype niaj tak e zadania wyznaczone im przez Prezesa Rady Ministrów (art. 149). Premier ponosi odpowiedzialno za sw prac i prac ministrów przed Sejmem, który udziela lub cofa rz dowi wotum zaufania. Premier w ramach swej Kancelarii dysponuje okre lonymi komórkami organizacyjnymi i doradcami ds. polityki zagranicznej. Prezes Rady Ministrów zgodnie odno nymi przepisami ma faktycznie prawo wyra ania lub nie wyra ania zgody na mianowanie lub odwo ywanie ambasadorów i sta ych przedstawicieli przy ONZ. Minister Spraw Zagranicznych wyst puje bowiem do Prezydenta z wnioskiem o mianowanie lub odwo ywanie oficjalnych przedstawicieli za granic -za zgod Prezesa Rady Ministrów. Sk ada on przy tym swój podpis na akcie mianowania ambasadorów przez Prezydenta RP. Nie kontrasygnuje jednak listów uwierzytelniaj cych ambasadorów. Ponadto, Premier nadaje stopnie s u bowe ambasadora ad personam i ministra pe nomocnego. d. Minister Spraw Zagranicznych. Minister Spraw Zagranicznych i jego resort zajmuj szczególne miejsce w dziedzinie stosunków zewn trznych pa stwa. Minister Spraw Zagranicznych jest cz onkiem rz du, przed którym odpowiada za dzia alno kierowanego przez siebie resortu. Do Ministra Spraw Zagranicznych i jego resortu ± jako wa nego dzia u administracji pa stwowej ± nale y kierowanie i koordynowanie dzia alno ci pa stwa w dziedzinie stosunków zagranicznych oraz realizacja polityki zagranicznej pa stwa. Minister Spraw Zagranicznych reprezentuje pa stwo w stosunkach mi dzynarodowych. Jest on upowa niony do prowadzenia rokowa i zawierania umów bez konieczno ci posiadania specjalnych pe nomocnictw. Do jego kompetencji nale y te utrzymywanie kontaktów zarówno z przedstawicielami dyplomatycznymi akredytowanymi w jego pa stwie, jak i innymi przedstawicielami obcych pa stw, zw aszcza ich Äszefami´ dyplomacji oraz kierowanie s u b dyplomatyczno±konsularn swego pa stwa. Spe nia on niejako funkcje cznika i po rednika mi dzy przedstawicielami obcych pa stw z w asnym rz dem. Na przyk ad na podstawie art. 33 Konstytucji Finlandii: ÄWszelkie kontakty z innymi pa stwami lub przedstawicielami dyplomatycznymi Finlandii za granic powinny odbywa si za po rednictwem ministra, do którego zakresu nale sprawy zagraniczne´.
Minister ten reprezentuje tak e swoje pa stwo na konferencjach i w organizacjach mi dzynarodowych. Jego o wiadczenia s wi ce dla pa stwa. Ponadto minister spraw zagranicznych towarzyszy przewa nie g owie pa stwa lub szefowi rz du w ich spotkaniach zagranicznych oraz uczestniczy w procedurze sk adania listów uwierzytelniaj cych przed ich oficjalnym przekazaniem g owie pa stwa i udziela exequatur obcym oraz mianuje w asnych i przyjmuje listy wprowadzaj ce od obcych charge d¶affaires en pied. Uczestniczy te lub sam mianuje urz dników wchodz cych w sk ad s u by dyplomatyczno ± konsularnej. Ministrowie Spraw Zagranicznych bior tak e udzia w pracach ró nych komitetów, komisji powo ywanych w ramach organizacji regionalnych, integracyjnych, np. UE, polityczno ± wojskowych, czy te NATO. Uczestnicz równie w misjach mi dzynarodowych, mediacyjnych, wiadcz dobre us ugi, jak to mia o miejsce w przypadku rozwi zywania ostrego konfliktu zbrojnego na obszarze by ej Jugos awii. Minister Spraw Zagranicznych realizuje swe zadania za pomoc podleg ego mu urz du, zwanego przewa nie Äministerstwem spraw zagranicznych´ i aparatu urz dniczego, zwanego w Polsce s u b dyplomatyczno ± konsularn . Dynamiczny rozwój stosunków mi dzynarodowych i wielki skok liczby pa stw oraz organizacji mi dzynarodowych prowadzi do sta ej rozbudowy i specjalizacji aparatu centralnego s u by dyplomatycznej. W niektórych pa stwach aparat MSZ si ga od tysi ca do kilkunastu tysi cy osób. Na czele ministerstwa Spraw Zagranicznych stoi minister maj cy do pomocy zast pc i pomocników ( sekretarza i podsekretarza stanu). W zale no ci od ustroju pa stwowego w ró ny sposób mo e przedstawia si rola ministra spraw zagranicznych w kszta towaniu, realizacji i koordynacji ca okszta tu polityki zagranicznej pa stwa. W pa stwach demokratycznych rola ta w du ej mierze nale y tak e do ministra spraw zagranicznych. Ministerstwo Spraw Zagranicznych ± polityczny koordynator wspó pracy z zagranic , odpowiedzialny za realizacj polityki zagranicznej pa stwa. Dba przede wszystkim o interesy swego pa stwa i jego obywateli za granic , w tym o przestrzeganie umów mi dzynarodowych. MSZ kieruje faktycznie bezpo rednio podlegaj cymi mu przedstawicielstwami dyplomatycznymi, urz dami konsularnymi i innymi misjami oraz instytucjami. Utrzymuje kontakty i prowadzi rozmowy i korespondencj z obcymi przedstawicielami dyplomatycznymi oraz misjami specjalnymi. Koordynuje dzia alno traktatow pa stwa, pe ni c m.in. rol depozytariusza umów mi dzynarodowych zawieranych przez pa stwa. Zapewnia kierownictwu pa stwowemu bie c informacj na temat sytuacji w wiecie, w poszczególnych pa stwach i regionach. Minister i Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP. W Polsce, podobnie jak w innych pa stwach, mister spraw zagranicznych jest naczelnym organem administracji pa stwowej w dziedzinie polityki zagranicznej. Do zakresu jego dzia a nale y opracowywanie za o e i realizacja polityki zagranicznej Polski zgodnie z kierunkami i wytycznymi ustalonymi przez Sejm i Rad Ministrów; reprezentowanie i ochrona interesów Polski i jej obywateli oraz polskich osób prawnych za granic ; programowanie generalnej polityki traktatowej pa stwa; propagowanie celów i zasad polityki zagranicznej Polski w kraju i za granic oraz prowadzenie i koordynowanie dzia alno ci informacyjnej o Polsce za granic ; utrzymywanie i zacie nianie wi zi z Poloni zagraniczn ; polityczne koordynowanie dzia alno ci ministrów i kierowników urz dów i instytucji centralnych w dziedzinie stosunków z zagranic . W dziedzinie dzia alno ci gospodarczej, naukowej i technicznej minister spraw zagranicznych wspó dzia a z innymi resortami i instytucjami centralnymi. Koordynuje tak e wspó prac kulturaln , turystyczna i sportow z zagranic . Minister Spraw Zagranicznych RP realizuje te zadania wynikaj ce z wielu przepisów odr bnych i dotycz cych m.in. spraw zwi zanych z obrotem prawnym z zagranic , obronno ci Pa stwa, s u b konsularn i polityk w sprawach paszportowo-wizowych, obywatelstwa oraz eglugi morskiej. Minister Spraw Zagranicznych po redniczy zazwyczaj w realizacji kontaktów prezydenta RP z innymi pa stwami. Minister Spraw Zagranicznych realizuje polityk zagraniczn Polski, koordynuje i czuwa nad ca okszta tem stosunków z zagranic i nad ich zgodno ci z generaln lini polityki pa stwa. Opracowuje kierunki polityki zagranicznej i przygotowuje d ugofalowe oraz okresowe za o enia stosunków politycznych z zagranic , opracowuje programy wizyt delegacji i realizuje zadania polityki zagranicznej, wynikaj ce z mi dzynarodowych stosunków dwustronnych i wielostronnych oraz uczestniczy w konferencjach mi dzynarodowych. Zajmuje wi c specjaln pozycj jako generalny koordynator kszta towania i realizacji stosunków Polski z zagranic . Prowadzi dzia alno w celu zapewnienia warunków dla rozwoju stosunków z poszczególnymi pa stwami lub grupami pa stw, inicjuje zawieranie umów mi dzynarodowych i wspó dzia a z innymi ministrami przy zawieraniu takich umów oraz nadzoruje ich wykonanie. Stosownie do umów i zwyczajów mi dzynarodowych MSZ RP wyst puje do prezydenta, za zgod prezesa RM, z wnioskami o mianowanie i odwo ywanie ambasadorów Polski, w tym przy organizacjach mi dzynarodowych oraz wyst puje z wnioskami o
udzielenie agrement dla ambasadorów pa stw obcych. W poszczególnych wypadkach, wynikaj cych z zasady wzajemno ci, wyst puje do prezydenta o mianowanie konsulów RP i wystawianie im listów komisyjnych oraz udzielanie exequatur konsulom pa stw obcych. Zgodnie z umowami i zwyczajami mi dzynarodowymi, utrzymuje stosunki z przedstawicielami dyplomatycznymi akredytowanymi w Polsce. Zapewnia te czno kuriersk oraz inne rodzaje czno ci z przedstawicielami dyplomatycznymi i urz dami konsularnymi. W dziedzinie dzia alno ci gospodarczej, naukowej i technicznej MZG RP, wspó dzia aj c z zainteresowanymi resortami i instytucjami zapewnia koordynacj dzia alno ci pa stwa w tych dziedzinach. W podobny sposób koordynuje tak e wspó prac kulturaln , turystyczn i sportow z zagranic . Wytycza te d ugofalowe i okresowe za o enia pracy informacyjno-propagandowej za granic . Minister nadzoruje jednostki organizacyjne resortu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wspó dzia a z ministrem Gospodarki przy powo ywaniu i znoszeniu placówek handlowych za granic , prowadzi polityk kadrow i zatrudnienia oraz ustala kwalifikacje wymagane od osób zatrudnionych w resorcie, mianuje i odwo uje pracowników przedstawicielstw dyplomatycznych i urz dów konsularnych. Wykonuje tak e prawa i obowi zki wynikaj ce z odr bnych przepisów, szczególnie w zakresie: s u by dyplomatycznej i konsularnej, obronno ci pa stwa, polityki w sprawach paszportowowizowych, obywatelstwa i turystyki, spraw zwi zanych z obrotem prawnym z zagranic , eglugi morskiej, zawierania konwencji konsularnych itd. Zgodnie ze statutem MSZ z dnia 17.07.1998 r. MSZ jest urz dem administracji rz dowej obs uguj cym Ministra Spraw Zagranicznych, dzia aj cym pod jego bezpo rednim kierownictwem. Kieruje on MSZ przy pomocy sekretarza stanu, podsekretarzy stanu oraz dyrektora generalnego. Minister mo e tworzy rady i zespo y jako organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze o charakterze sta ym lub dora nym. W sk ad MSZ wchodzi wiele komórek administracyjnych dziel cych si na terytorialne, funkcjonalne i administracyjne . 8 VIII 1998 r. ustaw o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz zakresie dzia ania ministrów. W zgodno ci ze statutem MSZ z 17 lipca 1998 r. w sk ad MSZ RP wchodz nast puj ce komórki organizacyjne 1) Gabinet Polityczny ministra, 2) Sekretariat Ministra, 3) Biuro Dyrektora generalnego, 4)Departament Strategii i Planowania Polityki, 5)Departament Polityki Bezpiecze stwa, 6)Departament Krajów Pozaeuropejskich i Systemu Narodów Zjednoczonych, 7)Departament Polityki Europejskiej, 8) Departament Spraw Prawnych i Konsularnych, 9) Departament Dyplomacji Kulturalnej, 10)Departament Integracji Europejskiej, 11)Departament Polityki Bezpiecze stwa Europejskiego, 12) Departament Polityki Eksportowej, 13)Departament Europy Wschodniej, 14)Departament Ameryki Pó nocnej, 15) Departament Azji, Australii i Ameryki aci skiej, 16)Departament Afryki i Bliskiego Wschodu , 17) Departament do Spraw Politycznych ONZ, 18) Departament do Spraw Ekonomiczno-Spo ecznych ONZ, 19) Departament Europy Zachodniej, 20) Departament Europy rodkowej i Po udniowej, 21)Departament Konsularny, 22)Departament Polonii, 23) Departament Prawny, 24) Departament Traktatowy, 25)Departament Polityki Kulturalno-Naukowej, 26) Departament Promocji, 27) Departament Systemu Informacji, 28) Departament Unii Ekonomicznych, 29) Departament Instytucji Europejskich i Polityki Regionalnej, 30) Departament Analiz Ekonomicznych, 31) Protokó Dyplomatyczny, 32) Biuro Kadr, 33)Biuro Szkolenia, 34) Biuro Administracji, 35)Biuro Finansów, 36) Biuro Informatyki i czno ci, 37) Biuro Spraw Obronnych, 38)Archiwum. Przy Ministerstwie dzia a, jako jednostka wyodr bniona, Gospodarstwo Pomocnicze ÄZarz d Obs ugi´. Obecnie we wszystkich krajach wiata problematyk mi dzynarodow oprócz MSZ zajmuj si tak e inne centralne organy pa stwowe, wyposa one w odpowiedni zakres kompetencji w okre lonej dziedzinie stosunków mi dzynarodowych, w tym handlowo ± gospodarczej. W czasach wspó czesnych dosz o do rozkwitu ró nych form organów do spraw realizacji stosunków mi dzynarodowych, dzia aj cych w zdecydowanej wi kszo ci na podstawie skodyfikowanych norm prawa mi dzynarodowego. Do organów pa stwa dzia aj cych za granic zalicza si obecnie sta e misje dyplomatyczne, sta e misje i przedstawicieli pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych, urz dy konsularne, przedstawicielstwa handlowe, misje specjalne( tzw. ad hoc). Do organów pa stw za granic zalicza si równie tzw. o rodki kulturalno ± propagandowe, oddzia y wojskowe, okr ty wojenne, samoloty wojskowe, misje wojskowe, oddzia y bior ce udzia w dora nych si ach zbrojnych ONZ, a tak e przedstawicieli pa stw w ró nych komisjach mi dzynarodowych. Sta e misje dyplomatyczne ± najwa niejsza rola (ambasady, poselstwa). Jest to specyficzny, sta y organ pa stwa wysy aj cego dla reprezentowania go i wykonywania innych funkcji dyplomatycznych w pa stwie przyjmuj cym. Misja dyplomatyczna to faktycznie Äbiuro´ szefa misji dyplomatycznej, sk adaj ce si z zespo u funkcjonariuszy merytorycznych i pracowników techniczno ± administracyjnych, b d cych urz dnikami pa stwa wysy aj cego. Misja istnieje niezale nie od zmieniaj cego si jej sk adu osobowego (rotacja). Nie posiada ona podmiotowo ci w prawie
wewn trznym pa stwa przyjmuj cego i nie mo e stawa w jego s dach. Bezpo redni wi c odpowiedzialno za jej dzia alno ponosi pa stwo wysy aj ce. Chroni j w tej dzia alno ci nietykalno i immunitet jurysdykcyjny. Misja mo e wi c by otwarta tylko przez podmiot prawa mi dzynarodowego. Oba podmioty musz si wzajemnie uznawa i musz na otwarcie misji wyrazi zgod . Postrzegana jest przy tym zasada suwerennej równo ci pa stw i zasada wzajemno ci. Wspó cze nie mo na mówi o nast puj cych kategoriach misji dyplomatycznych: y Ambasady y Nuncjatury y Poselstwa y Internuncjatury Oraz misje dyplomatyczne nowego typu: y Wysokie komisariaty pa stw wspólnoty Narodów y Sta e przedstawicielstwa pa stw przy organizacji mi dzynarodowych w niektórych pa stwach Przewa nie w sk ad misji wchodz komórki organizacyjne: y Szef misji i jego sekretariat y Wydzia polityczny y Attachat wojskowy y Wydzia ekonomiczny y Wydzia konsularnych y Wydzia ds. kultury y Wydzia ds. nauki i technologii y Wydzia prasowy y Wydzia administracyjny y Wydzia czno ci Mog te istnie inne komórki organizacyjne. Misja dyplomatyczna jest wi c oficjalnym urz dem pa stwa wysy aj cego, o charakterze przedstawicielskim, który znajduje si i dzia a na terytorium pa stwa przyjmuj cego, kierowanym przez w a ciwie upe nomocnionego przedstawiciela dyplomatycznego, jednoosobowo odpowiedzialnego za dzia alno misji. Misja dyplomatyczna dzia a na podstawie dyrektyw i polece swego rz du ( poprzez MSZ). Dysponuje w a ciwymi rodkami finansowymi. Mo e otwiera konta w bankach i dysponowa maj tkiem ruchomym i nieruchomym, aby realizowa funkcje dyplomatyczne; maj tek ten korzysta z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych. Nie posiada ona jednak osobowo ci prawnej w prawie wewn trznym pa stwa przyjmuj cego. Misja dyplomatyczna uprawniona jest do zajmowania si w imieniu pa stwa wysy aj cego praktycznie wszystkimi sprawami. W Polsce misje dyplomatyczne ustanowione s na podstawie decyzji ministra spraw zagranicznych i podlegaj funkcyjnie i organizacyjnie wy cznie ministerstwu spraw zagranicznych. Na czele ambasady stoi z regu y przedstawiciel dyplomatyczny w randze ambasadora, a na czele poselstwa pose . Jak nie oni to t funkcj pe ni Ächarge d¶affaires´ akredytowany przy ministrze spraw zagranicznych. Ró nica mi dzy ambasad a poselstwem ma obecnie jedynie znaczenie protokolarne i cz ciowo polityczne; przejaw obni enia szczebla stosunków oficjalnych mi dzy krajami- utrzymanie stosunków dyplomatycznych na szczeblu poselstw. W wietle konwencji wiede skiej z 1961 r. misje dyplomatyczne s dwojakiego szczebla: ambasada i poselstwo. Ró nica mi dzy nimi jest identyczna jak mi dzy ambasadorem a pos em, a wi c wy cznie protokolarno-presti owa, gdy zakres ich przywilejów i immunitetów jest jednakowy. Instytucja poselstwa faktycznie nale y ju do przesz o ci. Szef misji dyplomatycznej-reprezentuj c swe pa stwo, jego interesy i interesy obywateli w pa stwie przyjmuj cym szef misji dyplomatycznej korzysta z ogólnego pe nomocnictwa bez konieczno ci posiadania specjalnych, ad hoc, pe nomocnictw. Wynika ono z listów uwierzytelniaj cych. Je li chodzi o zaci ganie zobowi za w formie podpisywania umowy, to szef misji dyplomatycznej mo e bez specjalnego pe nomocnictwa jedynie wyrazi zgod na przyj cie tekstu umowy (parafowa ) i to tylko w stosunkach mi dzy pa stwem wysy aj cym i pa stwem przyjmuj cym. Przedstawiciel dyplomatyczny pa stwa akredytowany jest b d przy g owie danego pa stwa, b d ministrze spraw zagranicznych, lub organizacji mi dzynarodowej. Ma charakter przedstawicielski. Mo e by dezawuowany jedynie przez swój rz d (g ow pa stwa), odwo ywany i zast powany przez inn osob . Rz d pa stwa wysy aj cego ponosi w ca ej rozci g o ci odpowiedzialno za dzia alno swego
przedstawiciela dyplomatycznego. Szef misji dyplomatycznej pe ni rol koordynatora ca okszta tu interesów i dzia a swego pa stwa w pa stwie urz dowania; prowadzi te Äna co dzie ´ dialog i rokowania z w adzami pa stwa przyjmuj cego oraz koordynuje, inicjuje i ledzi rozwój wspó pracy dwustronnej. Kurierzy dyplomatyczni wchodz w zasadzie w sk ad s u by dyplomatyczno ± konsularnej. Dziel si na kurierów ad hoc i kurierów zawodowych. Kurierzy mog by : dyplomatyczni, konsularni wysy ani przez misje specjalne i delegacje pa stwowe oraz organizacje mi dzynarodowe. Z 1961 r. Konwencja wiede ska reguluje status kuriera dyplomatycznego. Nowo ci wprowadzon w 1961 r. jest to, e poczta dyplomatyczna mo e by powierzona kapitanowi powierzanego statku handlowego (nie s uwa ane za kurierów, ale pe ni ich funkcje), a z 1963 r. mo e te by powierzona kapitanowi statku morskiego. Specjalne organy quasi-dyplomatyczne (quasi-dyplomacja) i quasi-konsularne. Praktyka zna przypadki powo ywania specjalnych organów pe ni cych faktycznie funkcje misji dyplomatycznych mi dzy pa stwami, a mianowicie przedstawicielstw politycznych. Ma to przewa nie miejsce w sytuacji nieca kowitego uregulowania spraw zwi zanych z zako czon wojn lub brakiem uznania. Specyficzny rodzaj omawianych organów pa stwowych stanowi tworzone od 1971 roku przez Libi tzw. Biura Ludowe (tylko te przywileje i immunitety, które s przyjmowane przez pa stwo przyjmuj je). Równie w sytuacji, gdy pa stwa nie uznaj si wzajemnie lub gdy uznanie to jest tylko cz ciowe, np. de facto mog one ustanowi dla utrzymywania kontaktów mi dzy sob sta e misje polityczne (od marca 1979 roku misje takie funkcjonowa y mi dzy Stanami Zjednoczonymi a CHRL mia y one quasi-dyplomatyczny charakter i nosi y nazwy biur cznikowych, korzysta y z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych). W praktyce wi c, obok oficjalnych organów przedstawicielskich suwerennych pa stw, ustanawiane s tak e sta e i tymczasowe misje polityczne, np. przez w adze (rz dy) narodów walcz cych o swe wyzwolenie narodowe. Misje te maj jednak tzw. quasi-dyplomatyczny status i korzystaj jedynie z przywilejów i immunitetów przyznawanych im przez pa stwo przyjmuj ce. Nie reprezentuj one oficjalnie pa stwa i nie maj dyplomatycznego charakteru, mimo e pe ni niektóre oficjalne funkcje za zgod pa stwa przyjmuj cego. Funkcje takie w okre lonych okoliczno ciach mog pe ni m.in. izby handlowe, biura turystyczne, agencje informacyjne itp. Urz dy konsularne zawodowe i honorowe s to organy zagraniczne pa stwa do spraw realizacji stosunków konsularnych z innymi pa stwami. Urz dy konsularne reprezentuj interesy pa stwa jedynie w ci le okre lonym zakresie, to znaczy stosunków konsularnych, konsularnych wi c w zakresie znacznie w szym ani eli misje dyplomatyczne, które upowa nione s do reprezentowania ca okszta tu interesów pa stwa wysy aj cego w pa stwie przyjmuj cym. W Polsce ustanowione s one na podstawie decyzji ministra spraw zagranicznych i organizacyjnie oraz funkcyjnie podlegaj MSZ. Biura radcy handlowego oraz stanowiska radcy, sekretarza ekonomicznego, finansowego itp. Instytut kulturowy, o rodki informacyjne (zwane s ró nie, m.in. instytutami kultury, o rodkami informacji, instytutami polskimi, domami kultury, a nawet stacjami naukowymi. Podlegaj one organizacyjnie b d funkcyjnie MSZ, ministerstwu kultury lub innemu centralnemu organowi pa stwowemu (np. W Polsce instytuty kultury powo ywane s na podstawie zarz dze Ministra Spraw Zagranicznych; nadzór nad ich dzia alno ci sprawuje dyrektor Departamentu Dyplomacji Kulturalnej; w 1999 roku dzia a o 15 instytutów polskich za granic i tyle samo instytutów obcych pa stw w Polsce). Sta e przedstawicielstwa pa stw przy organizacjach mi dzynarodowych i delegacje na konferencje. Wa na rola dyplomacji wielostronnej lub konferencyjnej. Ró ne formy wspó pracy wielostronnej zw aszcza konferencje. Konwencja Wiede ska z 14.03.1975 roku o reprezentacji pa stw w ich stosunkach z organizacjami mi dzynarodowymi o charakterze uniwersalnym.. Misje specjalne ad hoc misje takie w odró nieniu od sta ych misji dyplomatycznych, maj charakter czasowy. Misje specjalne maj wszechstronne zastosowanie i w powa nym stopniu przyczyniaj si do realizacji za o e polityki zagranicznej pa stwa. Wspó cze nie wyst puje znaczne zró nicowanie charakteru misji specjalnych. A funkcje i zadania misji specjalnych mog by ró norodne, faktycznie wszystkie sprawy interesuj ce pa stwa m.in. przeprowadzenie rokowa , podpisanie umów, przedyskutowanie sytuacji w danym pa stwie czy regionie, rozwój stosunków dwustronnych, za atwienie kwestii spornych, mog te by misje polityczne-ceremonialne. Wspó cze nie bardzo liczne misje wysy ane s w celu
za atwienia spraw technicznych, cz sto o charakterze w skospecjalistycznym. Misja specjalna pozwala tak e na podniesienie szczebla kontaktów mi dzy pa stwami nawet do najwy szego szczebla i spo ytkowanie wiedzy specjalistów z okre lonych dziedzin, którymi nie dysponuje sta e przedstawicielstwo dyplomatyczne. Oddzia y wojskowe organy wysy aj ce z okre lonego zakresu przywilejów i immunitetów. Wspó cze nie status takich oddzia ów okre lany jest ka dorazowo na podstawie umowy mi dzynarodowej. Cz onkom obcych si zbrojnych przyznaje si ograniczony immunitet jurysdykcyjny ze wzgl du na zasad suwerenno ci pa stwowej. Z nieograniczonego immunitetu jurysdykcyjnego korzystaj zazwyczaj jedynie wojska okupacyjne. Umowy o statusie si zbrojnych na terytorium pa stwa przyjmuj cego powinny mie charakter tymczasowy. Decyzj o wyznaczeniu o nierza do pe nienia s u by za granic podejmuje minister obrony narodowej, natomiast przy wyznaczaniu o nierza do s u by w przedstawicielstwie wojskowym przy organizacjach mi dzynarodowych albo bezpo rednio w jej strukturach konieczne jest tak e uzgodnienie z ministrem spraw zagranicznych. Misje wojskowe mog mie charakter sta y lub tymczasowy; mog one dzia a samodzielnie lub wchodzi w sk ad organów mi dzynarodowych sk adaj cych si z kilu pa stw. Misje wojskowe korzystaj z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych. S one przyznawane na podstawie specjalnych porozumie mi dzy zainteresowanymi pa stwami lub na podstawie mi dzynarodowego prawa zwyczajowego. Wspó cze nie do misji wojskowych o charakterze tymczasowym mo e mie zastosowanie Konwencja o misjach specjalnych z 1969 roku, je li zgodz si na to zainteresowane pa stwa. Okr ty wojenne i inne rz dowe jednostki p ywaj ce u ywane do celów niehandlowych zgodnie z mi dzynarodowym prawem zwyczajowym okr ty wojenne nale ce do si zbrojnych pa stwa wysy aj cego s jego organami i korzystaj z immunitetu jurysdykcyjnego, zarówno na morzu otwartym jak i na obcych wodach terytorialnych. 1982 r.(9.12) Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Okr t nie mo e zagra a pokojowi, porz dkowi publicznemu lub bezpiecze stwu pa stwa nadbrze nego. Okr t wojenny nie mo e te podejmowa dzia a przeciwko suwerenno ci, terytorialnej integralno ci lub politycznej niezawis o ci pa stwa nadbrze nego. Okr t podwodny zobowi zany jest p yn przez morze terytorialne na powierzchni i z podniesion bander swego pa stwa. Przedstawiciele pa stw w komisjach mi dzynarodowych i misjach obserwatorówg ównie tworzone pod auspicjom ONZ,OBWE i Unii Europejskiej. Na podstawie specjalnych porozumie cz onkowie takich komisji korzystaj zazwyczaj z przywilejów i immunitetówfaktycznie dyplomatycznych. W odró nieniu jednak od funkcjonariuszy organizacji mi dzynarodowych s oni mianowani i odwo ywani przez pa stwo wysy aj ce wed ug ustalonej w porozumieniu procedury i podlegaj jurysdykcji tego pa stwa. Dora ne si y ONZ ±powo ywane s na podstawie specjalnych porozumie zawieranych przez Sekretarza Generalnego ONZ z poszczególnymi pa stwami w celu pe nienia misji o charakterze pokojowym. Powo ywanie obecnie na podstawie decyzji Rady Bezpiecze stwa, dora ne si y zbrojne ONZ maj charakter dwojaki: mi dzynarodowy i narodowy. Na podstawie specjalnych porozumie zawieranych mi dzy ONZ a pa stwem przyjmuj cym Dora ne Si y Zbrojne ONZ korzystaj na terytorium tego pa stwa z szerokiego zakresu przywilejów i immunitetów Äprzys uguj cego funkcjonariuszom organizacji nale cych do systemu ONZ´. Dla zwi kszenia ochrony osób zaanga owanych w ró nych komisjach ONZ zosta a przyj ta 9.09.1994 r. przez zgromadzenia ogólne NZ konwencja o bezpiecze stwie personelu ONZ i personelu wspó dzia aj cego. Konwencja ta wprowadza zasad cigania i karania osób, które dopu ci y si zamachów na cz onków personelu zaanga owanego przez ONZ w charakterze: cz onków wojskowych, policyjnych oraz cywilnych jednostek bior cych udzia w operacjach ONZ.
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Powiązane dokumenty:
Organy
,
państwo
,
misje
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
