wszystko
Akty prawne
Audioustawy
Kazusy
Materiały Edukacyjne
Newsy
Testy
Gotowe testy
Generuj własny test
Moje testy
Kup testy
.
X
Czyn ciągły - przesłanki i konsekwencje prawne
Kategoria:
Prawo Karne
»
skrypty i opracowania
Dodał:
Kasia Romańska
Dodany:
sty 12, 2011
, ostatnia zmiana:
sty 12, 2011
Polecam
Przesłanki czynu ciągłego Przesłanka podmiotowa (subiektywna) – z góry powzięty zamiar konstrukcja czynu ciągłego odnosi się wyłącznie do ...
Czyn ciągły - przesłanki i konsekwencje prawne
Przesłanki czynu ciągłego Przesłanka podmiotowa (subiektywna) – z góry powzięty zamiar konstrukcja czynu ciągłego odnosi się wyłącznie do zachowań objętych umyślnością sprawca chce popełnić dwa lub więcej zachowań lub przewidując możliwość popełnienia, godzi się – zamiar bezpośredni lub wynikowy „z góry...” oznacza zamiar, który już w chwili powzięcia odnosi się do wszystkich, zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań składających się na czyn ciągły
Przesłanka przedmiotowa (obiektywna) – krótkie odstępy czasu art. 12 nawiązuje do jednoczynowej koncepcji przestępstwa ciągłego krótkie odstępy – okres trwający od kilku minut do maksimum kilku lub kilkunastu dni art. 12 – konieczność istnienia więzi czasowej między poszczególnymi, następującymi kolejno po sobie zachowaniami składającymi się na czyn ciągły, nie zaś więzi między pierwszym a ostatnim jeżeli przekroczona zostanie granica kilkunastu dni, to nawet przy z góry powziętym zamiarze wykluczone jest przyjęcie czynu ciągłego Tożsamość pokrzywdzonego – warunek przyjęcia czynu ciągłego w przypadku zamachu na dobra osobiste dobra osobiste jako chroniona prawem wartość, przeciwko której skierowana jest aktywność sprawcy zwrot odnosi się zarówno do sytuacji, gdy zachowanie skierowane jest przeciwko jednemu dobru prawnemu, jak i tych, gdy zachowanie wymierzone jest w dwa lub więcej dóbr odnosi się do sytuacji, gdy dobro stanowi jedyny przedmiot zamachu, jak i gdy stanowi jeden z przedmiotów, przeciwko któremu skierowane jest zachowanie sprawcy, nawet jeśli jest to poboczny przedmiot ochrony Konsekwencje prawne instytucja prawa materialnego, jej stosowanie uzależnione tylko i wyłącznie od spełnienia przez dwa lub więcej zachowań przesłanek z art. 12 stosowanie jest obowiązkiem sądu orzekającego konsekwencje w zakresie zasad odpowiedzialności identyczne, jak w razie stwierdzenia jednorazowej realizacji znamion przez jedno zachowanie z punktu widzenia ocen prawnokranych znaczenie ma suma zachowań – np. wielkości szkody podlegają zsumowaniu o kwalifikacji prawnej decyduje łączna ocena wszystkich składających się na czyn ciągły zachowań łączna ocena i łączna kwalifikacja: np. wszystkie ty podstawowy, razem kwalifikowany – typ kwalifikowany; wszystkie wykroczenia, razem przestępstwo – przestępstwo łączna ocena stopnia społecznej szkodliwości zachowań składających się na art. 12 – organ stosujący prawo nie może opierać się na ocenie poszczególnych zachowań, lecz jest zobowiązany do dokonania oceny całościowej dopuszczona jest kumulatywna kwalifikacja odniesiona do całego czynu ciągłego nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w przypadku przyjęcia czynu ciągłego obejmującego zachowania, z których cześć stanowi realizację znamion typu podstawowego, a część kwalifikowanego – sprawy przypisywane jedno przestępstwo kwalifikowane Czas popełnienia czas – wyznacza okres o chwili pierwszego zachowania do chwili zakończenia ostatniego zachowania (przestępstwo dokonane w warunkach ciągłości)
kilka działań – czasem popełnienia będzie czas zakończenia ostatniego działania kilka zaniechań – pierwszy moment, w którym sprawca nie miał już możliwości wypełnienia ciążącego na nim obowiązku określonego działania o czasie decyduje nie moment formalnego dokonania, lecz moment faktycznego zakończenia przestępstwa w przypadku zmiany ustawy w trakcie realizacji czynu ciągłego – cały czyn pod rządami nowej ustawy w przypadku wprowadzenia kryminalizacji – podstawą odpowiedzialności tylko te zachowania, które zostały podjęte przez sprawcę już po wejściu w życie ustawy wiek – część zachowań przed 17, część po – odpowiedzialność ograniczona tylko do tych zachowań, które zostały popełnione po ukończeniu przez sprawcę 17 lat Okoliczności wyłączające i umniejszające winę moment popełnienia czynu zabronionego przesądzać będzie o możliwości stosowania przepisów wyłączających odpowiedzialność karną ze względu na niepoczytalność, usprawiedliwioną nieświadomość bezprawności, stan wyższej konieczności wyłączający winę, usprawiedliwiony błąd co do znamion typu czynu zabronionego, usprawiedliwiony błąd co do określoności kontratypu, inne okoliczności niestypizowane – jeżeli nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca winę subiektywnie, przypisany powinien być cały czyn ciągły okoliczności wyłączające winę odnosić się mogą jedynie do całego ciągłego czynu zabronionego, nie zaś tylko do jego fragmentów – sprawca zawinił cały zarzucany mu czyn ciągły art. 12 nie wyklucza możliwości eliminacji przez sąd z opisu czynu tych fragmentów, które zostały popełnione przez sprawcę w stanie wyłączającym winę ustawy amnestyjne i abolicyjne – popełnienie jednego zachowań składających się na czyn ciągły po dacie określonej w akcie amnestyjnym wyłącza możliwość stosowania takiej ustawy do sprawcy całego czynu ciągłe; przepisów ustaw amnestyjnych stosuje się do całego, ocenianego kompleksowo czynu ciągłego przedawnienie – bieg terminów przedawnienia karalności rozpoczyna się od chwili ukończenia ostatniego przestępnego zachowania się sprawcy okres próby – pierwsze zachowanie składające się na czyn ciągły w okresie trwania próby, natomiast ostatnie zachowanie objęte ciągłością zostało zakończone już po upływie tego okresu, to należy przyjąć, iż sprawca popełnił cały czyn ciągły po zakończeniu próby recydywa – podobnie jw. – jeżeli podjął przez terminem w art. 64 § 1 i 2, a ukończył po upływie, to wykluczone jest przyjęcie recydywy Współdziałanie w popełnieniu czynu ciągłego osoby współdziałające przy popełnieniu czynu ciągłego ponoszą odpowiedzialność za odpowiednią postać zjawiskową zrelacjonowaną do całego objętego ciągłością czynu zabronionego odpowiedzialność za współsprawstwo, podżeganie, pomocnictwo do całego czynu ciągłego przyjąć należy, gdy: współdziałający „uczestniczył” we wszystkich zachowaniach, jak i gdy „uczestniczył” tylko w popełnieniu jednego lub części zachowań składających się na czyn ciągły zasady odpowiedzialności osób współdziałających w popełnieniu czynu ciągłego mają identyczny kształt jak zakres odpowiedzialności osób współdziałających przy przestępstwie popełnionym jednym zachowaniem podżegacz i pomocnik odpowiadają w granicach swojego zamiaru za to, do jakiego czynu zabronionego nakłaniali lub udzielali pomocy nawet wówczas, gdy współsprawca przyłączył się do zaawansowanej działalności lub gdy współuczestniczył w popełnieniu tylko pewnych zachowań składających się na czyn ciągły, przypisać mu należy współsprawstwo do całego czynu ciągłego w pewnych sytuacjach może też powstać odmiana współsprawstwa sukcesywnego – odpowiedzialność jedynie za te fragmenty, w których popełnieniu rzeczywiście sprawca uczestniczył działając wspólnie i w porozumieniu ze sprawcą głównym przy sprawstwie kierowniczym – odpowiedzialność w zależności od tego, do czego zrelacjonowany był zamiar sprawcy –
czy do całego czynu ciągłego – odpowiedzialność za sprawstwo kierownicze do czynu ciągłego – ale bez ekscesu sprawcy bezpośredniego sprawstwo polecające – jw. Czyn ciągły a przestępstwa zbiorowe, wieloodmianowe i wieloczynowe konstrukcja art. 12 nie znajduje zastosowania do przestępstw zbiorowych (w ustawowym opisie znamion tych przestępstw został zawarty element wielokrotności, powtarzalności, wieloodmianowości, wyłączający potrzebę modyfikacji znamion na podstawie art.12 Zasada ne bis in idem procedatur gdy po osądzeniu czynu ciągłego ujawnią się dalsze zachowania popełnione przez sprawcę w ramach czasowych wyznaczonych przez przepisy nie jest możliwe wydanie orzeczenia uniewinniającego z niektórych tylko zachowań objętych znamieniem ciągłości sąd nie uniewinnia, ale eliminuje fragmenty z opisu czynu Wymiar kary, podstawa wymiaru i przypisania konstrukcja art. 12 nie stwarza żadnych podstaw do nadzwyczajnego wymiaru kary; nie jest dopuszczalne wydanie wyroku łącznego wymiar kary za czyn ciągły dokonuje się na podstawie przepisu części szczególnej sąd zobowiązany do powołania art. 12 jako jednego z elementów wyznaczających podstawę kwalifikacji prawnej – ciągłość czynu stanowi szczególne znamię przestępstwa
Pobierz
Ściągnij dokument
Zgłoś zastrzeżenia
Zgłoś dokument administratorowi
Prześlij e-mailem
Wyślij dokument pocztą e-mail
Komentarze:
Kliknij "Lubie to!" aby otrzymywać informacje o promocjach, rabatach, aktualnościach.
Grupa Arslege:
Copyright 2009-2012
ArsLege
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Pomoc
Reklama
Regulamin
Kontakt
Partnerzy
Zapytania ofertowe
b
Zalogować via Facebook?
Jesteś aktualnie zalogowany na Facebooku. Chciałbyś logować się automatycznie?
or
Rezygnuj
Pamiętaj mój wybór
