Kodeks karny wykonawczy - część wojskowa

Kategoria: Prawo Karne

Kazus 1

Dodany: 13 czerwiec 2010

Stan faktyczny:

Szeregowy Wojska Polskiego Mieczysław K. został skazany na karę 2 lat aresztu wojskowego. Wojskowy Sąd Garnizonowy, na wniosek skazanego, odroczył wykonanie orzeczonej kary na okres 6 miesięcy. Skazany we wniosku tym wskazał, że natychmiastowe wykonania kary pociągnęłoby zbyt ciężkie skutki dla jego rodziny, gdyż w związku z tym, że jego żona jest również żołnierzem i obecnie przebywa na misji w Afganistanie, nikt nie będzie mógł zając się ich małoletnimi dziećmi.
Jednak w dwa miesiące od wydania postanowienia w sprawie odroczenia wykonania orzeczonej kary, do Wojskowego Sądu Garnizonowego wpłyną wniosek dowódcy skazanego o odwołanie odroczenia wskazując, że nie powinien on korzystać z odroczenia wykonania kary, gdyż jego małoletnimi dziećmi mogą zająć się rodzice żony skazanego.

Oceń, czy wniosek dowódcy skazanego żołnierza był zgodny z przepisami prawa karnego wykonawczego.

Podstawa prawna:

art. 151 § 1 KKW, art. 156 § 1 KKW, art. 157 KKW, art. 225 § 1 pkt 1 KKW

Uzasadnienie:

W omawianym przypadku należy uznać, że wniosek dowódcy skazanego żołnierza był zgodny z przepisami KKW.
Sąd I instancji wydał zgodnie z art. 151 § 1 KKW postanowienie o odroczeniu wykonania kary aresztu wojskowego w stosunku do Mieczysława K. na jego wniosek.
Zgodnie z art. 156 § 1 KKW wskazuje że Sąd może odwołać w razie ustania przyczyny dla którego zostało udzielone, lub w wypadku gdy skazany nie korzysta z odroczenia w celu w jakim zostało udzielone lub rażąco narusza porządek prawny.
Natomiast art. 157 KKW wskazuje, że odwołanie odroczenia wykonania kary Sąd może odwołać wobec żołnierza również na wniosek jego dowódcy.
Natomiast zgodnie z art. 225 § 1 pkt 1 KKW, wniosek został wniesiony do właściwego Sądu – czyli Sądu I instancji, który w omawianej sprawie był Wojskowy Sąd Garnizonowy.