Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dowody

Dariuszowi D., Stanisław J. zarzucił popełnienie wykroczenia z art. 123 § 1 KW. Wniósł on właściwy wniosek do Sądu Rejonowego w T., wskazując w nim, że Dariusz D. ukradł z jego ogrodu warzywnego 150 kg  ziemniaków, które ten wykopał i składował na terenie ogrodu, przed przewiezieniem ich do miejsca składowania. Wskazał również, że Stanisław J. przewiózł te ziemniaki do swojego garażu, znajdującego się w T. Sąd po przyjęciu wniosku, postanowił nakazać Policji przeprowadzenia przeszukania w/w garażu, celem znalezienia i zatrzymania przedmiotów mogących stanowić dowód rzeczowy.

Oceń, czy postanowienie Sądu o przeszukaniu było zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Feliks G. zgłosił się na komisariat policji w G., gdzie zgłosił, że w chwilę przed zgłoszeniem, został okradziony przez Władysława S., który ukradł mu nóż myśliwski o wartości 150 zł. Pokrzywdzony stwierdził, ze Władysław S. po zabraniu mu w/w przedmiotu udał się z nim do swojego mieszkania. Policjanci postanowili dokonać przeszukania mieszkania domniemanego sprawcy i podczas tej czynności znaleziono i zabezpieczono, jako dowód rzeczowy, wspomniany wyżej nóż. Niezwłocznie po dokonaniu przeszukania policjanci zwrócili się do prokuratora o zatwierdzenie przeszukania.

Oceń, czy w omawianej sprawie przeszukanie mieszkania domniemanego sprawcy wykroczenia było zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przemysław O. został zatrzymany przez Policję, kiedy popełniał wykroczenie z art. 119 § 1 KW, czyli ukradł z ulicznego straganu książkę o wartości 50 zł. Zaraz po zdarzeniu schował tę książkę pod bluzę, którą miał na sobie. Policjanci, którzy widzieli cały incydent zażądali oddania przedmiotu, wtedy sprawca stwierdził, że nic nie ma przy sobie. Dlatego policjanci postanowili przeprowadzić natychmiastowe przeszukanie odzieży i osoby Przemysława O. Czynności te ujawniły, że Przemysław O. miał przy sobie skradzioną książkę, która została zabezpieczona jako dowód rzeczowy.
Policjanci bezzwłocznie po dokonaniu czynności przeszukania zwrócili się do prokuratora  z wnioskiem o zatwierdzenie przeszukania.

Oceń, czy przeszukanie osoby Przemysława O. i jego odzieży zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Policja dowiedziała się, prowadząc działania operacyjne i wywiadowcze, że Karol U. wyrabia i posiada wytrychy, mimo tego że nie trudni się zawodem w którym są one potrzebne. Podczas przeprowadzenia czynności m. in. rozpytania policjanci ustalili, że Karol U. ukrywa w/w przedmioty w należących do niego pomieszczeniach piwnicznych w bloku mieszkalnym, w którym znajduje się również jego mieszkanie. W związku z tym Policjanci wystąpili do prokuratora o wydanie postanowienia o przeszukaniu w/w pomieszczeń i po ich uzyskaniu, aby zwiększyć efekt zaskoczenia, rozpoczęli przeszukanie o 2 w nocy, żądając dobrowolnego udostępnienia w/w pomieszczeń. Po znalezieniu wytrychów i narzędzi do ich wyrobu zabezpieczyli je jako dowody rzeczowe.

Oceń, czy w omawianej sprawie przeszukanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Dorota S. zawiadomiła Policję o tym, że Eugeniusz D. mimo znalezienia odtwarzacza multimedialnego mp3, nie oddał go w ciągu 2 tygodni od znalezienia na Policję, ani do biura rzeczy znalezionych, ani nie podjął żadnych czynności aby samodzielnie odnaleźć osobę właściciela rzeczy. Dorota S. wskazała również, że przedmiot ten Eugeniusz D. przetrzymuje w swoim mieszkaniu.
W związku z tym postanowili oni przeprowadzić przeszukanie mieszkania Eugeniusza D., w związku z tym zwrócili się do prokuratora, aby wydał postanowienie w tej sprawie. Ten zgodził się na przeszukanie. Policjanci postanowili, że przeszukanie rozpoczną o godzinie 3 w nocy, aby zwiększyć efekt zaskoczenia. O 3 w nocy wkroczyli oni do mieszkania Eugeniusza D., żądając udostępnienia go do przeszukania. Po odnalezieniu w/w odtwarzacza zabezpieczyli go jako dowód rzeczowy w sprawie, a Eugeniusza D. obwinili o popełnienie wykroczenia z art. 125 KW.

Oceń, czy przeszukanie w omawianej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

W związku z zawiadomieniem, złożonym przez Grażynę L, że Daniel B. wyrabia i przechowuje w swoim mieszkaniu w Kętrzynie wytrychy, mimo że nie wykonuje zawodu, w którym byłyby one potrzebne. Policjanci postanowili sprawdzić, te informacje i wystąpili do prokuratora o wydanie postanowienia o przeszukaniu mieszkania Daniela B. Prokurator wydał postępowanie o przeprowadzeniu przeszukania tego lokalu. W związku z tym policjanci o godzinie 18.00 wkroczyli do mieszkania Daniela B. Jednak czynności związane z przeszukaniem przedłużyły się aż do godziny 2 w nocy. W końcu całe mieszkanie zostało przeszukane, wszystkie znalezione wytrychy i narzędzia do ich wyrobu jak i surowiec, zostały zabezpieczone jako dowody rzeczowe.

Oceń, czy przeszukanie lokalu mieszkalnego należącego do Daniela B. odbyło się zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Policja, w związku z podejrzeniem popełnienia przez Rafała L. wykroczenia z art. 119 § 1 KW i ukrycia skradzionych przedmiotów, tj. dwóch odtwarzaczy płyt kompaktowych, w miejscu jego pracy w Urzędzie Miasta w G., postanowili przeprowadzić przeszukanie tego miejsca. W związku z tym uzyskali oni postanowienie sądu, nakazujące przeprowadzenie przeszukania pomieszczeń Urzędu Miasta w G. Po uzyskaniu tego postanowienia, o godzinie 16.00, już po zamknięciu urzędu, policjanci pojawili się w budynku Urzędu Miasta i zażądali od dozorcy wpuszczenia na jego teren i umożliwienia przeprowadzenia czynności. Zakazali również informowanie kogokolwiek o tych czynnościach. Po odnalezieniu poszukiwanych przedmiotów zakończyli oni czynności, zabezpieczając znalezione przedmioty, jako dowody rzeczowe.

Oceń, czy w omawianej sprawie przeszukanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Policja, mając uzasadnione podejrzenie, że Mirosław G popełnił wykroczenie z art. 119 § 1 KW, a przedmioty uzyskane w wyniku jego przechowuje w swoim domu. Jest to zbiór znaczków pocztowych wartości 200 zł. W związku z tym policjanci postanowili dokonać przeszukania mieszkania Mirosława G. Prokurator wydał postanowienie o  przeprowadzeniu tej czynności, a policjanci po jego otrzymaniu o godzinie 15.00 pojawili się w mieszkaniu Mirosława G. Niestety zastali oni jedynie małoletniego syna domniemanego sprawcy, jednak postanowili przystąpić do czynności. Po znalezieniu i zabezpieczeniu w/w rzeczy, jako dowodu rzeczowego, opuścili oni mieszkanie Mirosława G., który do zakończenia czynności nie pojawił się w mieszkaniu.

Oceń, czy w omawianej sprawie czynność przeszukania została przeprowadzona zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Policjanci z komisariatu policji w Barcianach złapali na gorącym uczynku Mariannę R., która dopuściła się wykroczenia z art. 119 § 1 KPSW. Ukradła ona płytę CD ze stoiska na tamtejszym bazarze, a widząc policjantów zaczęła uciekać i schowała tą płytę pod ubranie. Została zatrzymana. Policjanci postanowili natychmiast przeprowadzić przeszukanie Marianny R, mimo, że nie było z nimi żadnej funkcjonariuszki. Najpierw wezwali Mariannę R. do dobrowolnego oddania skradzionej rzeczy, a kiedy odmówiła, przystąpili do czynności przeszukania. Po odnalezieniu ukrytej pod bluzką skradzionej płyty, zabezpieczyli ją jako dowód rzeczowy w sprawie. Bezzwłocznie również wystąpili do prokuratora o zatwierdzenie przeszukania.

Oceń, czy przeszukanie osoby w omawianej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Policja, mając uzasadnione przypuszczenie, że Mieczysław O. dopuścił się wykroczenia z art. 119 § 1 KW, czyli tego, że ukradł rower wartości 200 zł, należący do Roberta S. i że obecnie przechowuje skradziony pojazd w zabudowaniach gospodarczych na terenie swojego podwórka. Policjanci postanowili dokonać przeszukania tych zabudowań. Zwrócili się do prokuratora o wydanie postanowienia nakazujące przeprowadzenie przeszukania. Ten je wydał. Dlatego też o godzinie 13.00 pojawili się oni w gospodarstwie Mieczysława O. i zażądali dobrowolnego wydania skradzionej rzeczy. Kiedy ten odmówił przystąpili do czynności przeszukania, nakazując jednocześnie Mieczysławowi O. opuszczenie przeszukiwanych pomieszczeń. Po zakończeniu przeszukania i znalezieniu poszukiwanego przedmiotu został on zabezpieczony jako dowód rzeczowy w sprawie przeciwko Mieczysławowi O.

Oceń, czy przeszukanie w omawianej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Henryk L. został obwiniony o to, że dnia 25 września 2009 roku, działając na szkodę Mieczysława G., ukradł z jego działki 45 kg buraków ćwikłowych, które zostały przez pokrzywdzonego wykopane, jednak nie zdążył ich przewieźć do miejsca składowania. Buraki te zostały w trakcie postępowania wycenione na 150 zł.
Wniosek o ukaranie obwinionego do Sądu wniósł Mieczysław G., jako oskarżyciel posiłkowy.
Jednak podczas rozprawy Henryk L. wniósł, o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka – Piotra G., prezesa Rodzinnych Ogrodów Działkowych „Brzoskwinia”, na okoliczność stwierdzenia, iż Henryk L. nie jest właścicielem działki z której zostały skradzione przez niego buraki, tylko jest nią Wanda N., jednak ze względu na fakt, że ona zezwoliła mu na zabranie w/w warzyw, nie popełnił on zarzucanego mu czynu.
Sąd jednak odrzucił postanowieniem  wniosek obwinionego, że jego wniosek jest bezzasadny, gdyż własność działki została już ustalona w toku postępowania, na podstawie przedstawionych przez Mieczysława G. dokumentów.

Oceń, czy odrzucenie wniosku dowodowego przez Sąd w omawianym postępowaniu, było zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Grzegorz D. został obwiniony o to, że w dniu 28 maja 2009 roku publicznie pochwalił popełnienie przez Tomasza D., jego brata, przestępstwa z art. 158 § 1 KK, czyli brania udziału w bójce. Publicznie wskazywał, że pokrzywdzonemu w wyniku tego przestępstwa należała się taka kara i że dobrze się stało, że jego brat sam wymierzył sprawiedliwość poprzez pobicie pokrzywdzonego.
W związku z tym wykroczeniem, został skierowany wniosek do właściwego Sądu, o ukaranie jego sprawcy.
Sąd rozpoznając sprawę, wezwał jako świadka Tomasza D., którego chciał  go przesłuchać na okoliczność tego zdarzenia, gdyż brał on w nim bierny udział.
Tomasz D. pojawił się w Sądzie na wezwanie, jednak odmówił składania zeznań.

Oceń, czy odmowa składania zeznań Tomasza D, będącego świadkiem w omawianej sprawie, była zgodna z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Tomaszowi L zarzucono popełnienie wykroczenia z art. 66 § 1 KW, tj. że w dniu 28 marca 2010 roku ze złośliwości, chcąc wywołać niepotrzebną czynność alarmem, zadzwonił z należącego do niego telefonu komórkowego na Komisariat Policji w K., gdzie zaalarmował pełniącego dyżur policjanta, że w szkole podstawowej w K. został podłożony materiał wybuchowy. Czyn jego spowodował ewakuację budynków w/w instytucji oraz niepotrzebne działanie organów ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego a także zdrowia. Przeciwko niemu został skierowany wniosek o ukaranie do właściwego Sądu.
Na rozprawę została wezwana w charakterze świadka Danuta M., którą z obwinionym łączyły pozamałżeńskie stosunki intymne.
Stawiła się ona na wezwanie Sądu, jednak wniosła o zwolnienie jej ze składania zeznań w omawianej sprawie.

Oceń, czy wniosek świadka Danuty M. był zgodny z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Grzegorz T. został obwiniony o popełnienie wykroczenia z art. 56 § 1 KW, tj. że w dniu 28 maja 2009 roku bez wymaganego zezwolenia przeprowadzał publiczną zbiórkę ofiar wskazując jako cel pomoc dzieciom z patologicznych rodzin zamieszkałych na terenie gminy K. Wniosek o ukaranie sprawcy wykroczenia do Sadu wniosła Policja.
Sąd na rozprawę jako świadka wezwał Mariana K., który według ustaleń Policji, był obecny przy prowadzeniu w/w zbiórki przez obwinionego.
Ten jednak złożył wniosek, aby przesłuchać go, jako świadka anonimowego, wskazując,  że boi się zemsty ze strony obwinionego, gdyż ten będzie się na pewno na nim mścił za złożenie obciążających go zeznań, czyli że obawia się o swoje życie i zdrowie, gdyż zna obwinionego jako osobę bezwzględną.

Oceń, czy wniosek świadka był zgodny z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia. 

Przed Sądem Rejonowym w G. toczy się sprawa przeciwko Mariuszowi L., któremu zarzucono popełnienie wykroczenia z art. 57 § 1 KW, czyli że zorganizował publiczną zbiórkę ofiar, na uiszczenie grzywny nałożonej na niego mandatem karnym za popełnione wykroczenie drogowe.
Wniosek o ukaranie obwinionego wniosła do Sądu Rejonowego w G. Policja.
Sąd wezwał do stawiennictwa w charakterze świadka Joannę B., która była obecna podczas w/w zdarzenia.
Podczas składania zeznań, Joanna B. odmówiła odpowiedzi na część zadanych pytań, wskazując, że udzielenie na nie odpowiedzi, mogłoby ją narazić na odpowiedzialność za popełnienie wykroczenia.
Oceń, czy odmowa odpowiedzi na poszczególne pytania przez świadka, była zgodna z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Marianna K. została wezwana na rozprawę, jako świadek, w sprawie rozpoznawanej w Sadzie Rejonowym w R., przeciwko Janinie P., obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 55 KW, czyli, że w dniu 11 lipca 2009 roku, kąpała się ona w miejscu niedozwolonym, co ujawnili patrolujący ten rejon policjanci, którzy również złożyli do SR w R. wniosek o ukaranie obwinionej.
Świadek Marianna K. wniosła o przesłuchanie jej na rozprawie z wyłączeniem jawności, wskazując, że treść zeznań mogłaby narazić ją na hańbę, wskazując, że w zeznaniach będzie musiała się odnieść do swoich intymnych kontaktów z obwinioną, a jednak, mogąc wnioskować o zwolnienie z obowiązku składania zeznań, gdyż obwiniona jest z nią w bliskim osobistym stosunku, chce zeznawać.

Oceń, czy wniosek Marianny K. był zasadny w świetle przepisów postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przed Sadem Rejonowym w G. toczy się sprawa przeciwko Julianowi T., któremu policja we wniosku o ukaranie go, jako sprawcy wykroczenia, zarzuciła, że dnia 12 maja 2009 roku, w miejscowości G. nabył bilety wstępu na popularną imprezę rozrywkową, i bilety te odsprzedawał z zyskiem, co według policjantów wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 133 § 1 KW.
Sąd wezwał na rozprawę Stanisława L., który miał zeznawać w charakterze świadka. Okazało się jednak, że Stanisław L. został niegdyś skazany, za składanie fałszywych zeznań.
Mimo to Sąd odebrał od świadka przyrzeczenie i świadek zeznawał w tej sprawie.

Oceń, czy w omawianej sprawie dopuszczalne było odebranie od świadka przyrzeczenia i składanie przez niego zeznań.

Stanisława R. została wezwana do Sądu Rejonowego w T. celem złożenia zeznań jako świadek w sprawie przeciwko Mariuszowi R., któremu zarzucono popełnienie wykroczenia z art. 65 § 1 pkt 1  KW, tj. że dnia 18 maja 2009 roku w T., zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol policji, umyślnie wprowadził kontrolujących go policjantów w błąd co do swojej tożsamości.
W związku z tym, że Stanisława R jest żoną Mariusza R., odmówiła ona składania zeznań w omawianej sprawie. Dlatego Sąd, odczytał i jako dowód przy orzekaniu wykorzystał zeznania Stanisławy R., złożone przed skierowaniem wniosku o ukaranie sprawcy wykroczenia, przed policjantami, prowadzącymi postępowanie w omawianej sprawie.

Oceń, czy odczytanie i wykorzystanie zeznań Stanisławy R. było w omawianej sprawie zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Damian L. l. 16 został wezwany w charakterze świadka przez Sąd Rejonowy w R. Miał on złożyć zeznania w sprawie wszczętej na wniosek o ukaranie Romualda W., za popełnienie przez niego wykroczenia z art. 104 KW, tj, że dnia 19 czerwca 2009 roku, namawiał do żebrania na ulicach i w lokalach gastronomicznych w R. grupę małoletnich pozostających pod jego opieką.
Damian L. był świadkiem tego zdarzenia.
Sąd odebrał od niego przyrzeczenie i przesłuchał na okoliczność tego zdarzenia.

Oceń, czy odebranie od Damiana L. przyrzeczenia i składanie przez niego zeznań, było zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Krystyna J. została wezwana do Sądu Rejonowego w A. celem złożenia zeznań w charakterze świadka w sprawie przeciwko Mieczysławowi J., który został wnioskiem Policji obwiniony o to, że dopuścił się popełnienia wykroczenia z art. 93 § 1 KW, tj. że dnia 25 kwietnia 2008 roku, biorąc udział jako kierowca jednego z pojazdów, uczestniczących w wypadku drogowym , do którego doszło w A., nie udzielił pomocy ofierze tego zdarzenia.
Krystyna J. jest żoną Mieczysława J.
Sąd przystąpił do jej przesłuchania, jednak po odpowiedzi na kilka pytań, świadek stwierdziła, że chce skorzystać z prawa do odmowy zeznań, gdyż obwiniony jest dla niej osobą najbliższą.

Oceń, czy oświadczenie Krystyny J. o odmowie składania zeznań, było zgodne z przepisami postępowania w sprawach o wykroczenia.

Agnieszka J. została wezwana przez Sąd Rejonowy w K. celem złożenia zeznań w charakterze świadka w sprawie przeciwko Magdalenie L., obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 50 KW, czyli, że dnia 17 października 2009 roku, mimo wezwania Policji, nie opuściła ona dobrowolnie zbiegowiska publicznego.
Początkowo, mimo wskazania, że jest ona partnerką życiową obwinionej, postanowiła składać zeznania. Kiedy jednak zauważyła, że jej zeznania mogą zaszkodzić Magdalenie L., stwierdziła, że nie chce dalej zeznawać i wnosi o zwolnienie jej z obowiązku składania zeznań.

Oceń, czy wniosek o zwolnienie z obowiązku składania zeznań, złożony przez Magdalenę L. był zasadny w rozumieniu przepisów postępowania w sprawach o wykroczenia.

Henryk L. został wezwany przez Sąd Rejonowy w T. w charakterze świadka, w sprawie przeciwko Małgorzacie W. obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 52 a pkt 1 KW, czyli że w dniu 14 stycznia 2009 roku publicznie nawoływała ludzi zgromadzonych na terenie Hipermarketu w T. do popełnienia przestępstwa kradzieży produktów z tego sklepu.
Świadkiem tego zdarzenia był Henryk L.
Sąd nie odebrał przyrzeczenia od świadka, wskazując, że jest osobą niemą a od takich osób odbieranie przyrzeczenia jest zakazane, mimo sprzeciwu obwinionej.

Oceń, czy w omawianej sprawie nieodebranie przyrzeczenia od świadka było zgodne z przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.