Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Nadzwyczajne środki zaskarżenia
Kategoria: Prawo Karne
Kazus 1Dodany: 13 maj 2010
Stan faktyczny:
Krystian G. został uznany winnym zarzucanego mu czynu z art. 64 § 1 KW (nieoznakowanie nieruchomości) i przez Sąd I instancji skazany na karę grzywny w wysokości 250 zł (dwieście pięćdziesiąt zł). Niezadowolony z wyroku postanowił wnieść apelację do Sądu Okręgowego, za pośrednictwem Sądu Rejonowego, który sprawę rozpatrywał w I instancji. Sąd odwoławczy jednak stwierdził, że apelacja ta jest całkowicie bezzasadna i utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. W związku z tym, obwiniony postanowił wnieść kasację do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Okręgowego. Podstawa prawna:
art. 64 § 1 KW, art. 110 § 1 KPSW, Postanowienie SN z dnia 7 lipca 2008 r., sygn. akt V KZ 30/08 Uzasadnienie:
1)Obwiniony na podstawie przepisów KPSW nie mógł wnieść nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest kasacja. Oczywiście część przesłanek pozwalających wnieść kasację, zawartych w art. 110 § 1 KPSW, została spełniona – mianowicie kasacja ta wniesiona została od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. Jednak obwiniony w tym wypadku nie może wnieść kasacji, gdyż zgodnie z art. 110 § 1 KPSW wniesienie tego środka przynależy wyłącznie Prokuratorowi Generalnemu, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka,a w sprawach przynależnych orzecznictwu sądów wojskowych Naczelny Prokurator Wojskowy. Jest to zamknięty katalog osób mogących wnosić kasację od wyroków zapadłych na podstawie przepisów KPSW. Pierwszy kazus w każdej kategori jest darmowy.Kazus 2Dodany: 13 maj 2010
Stan faktyczny:
Podczas kontroli drogowej, przeprowadzanej przez Policję Krystynie J. zarzucono, że popełniła wykroczenie z art. 90 KW w zw. z art. 16 ust. 6 pr. o ruchu drog. (nieustąpienie pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi szynowemu przez kierującego pojazdem). Policjanci w związku z tym chcieli nałożyć na obwinioną mandat karny w wysokości 200 zł. Ta jednak odmówiła przyjęcia mandatu, dlatego Policjanci sporządzili na podstawie art. 99 KPSW wniosek o ukaranie do odpowiedniego Sądu. Podstawa prawna:
Uzasadnienie:
Kazus 3Dodany: 13 maj 2010
Stan faktyczny:
Natalia J. została obwiniona o popełnienie wykroczenia z art. 73 KW (niezawiadomienie organu o niebezpieczeństwie). W związku z tym Sąd I instancji skazał ją dnia 25 maja 2008 roku na karę grzywny w wysokości 500 zł (pięćset zł). Od wyroku tego apelację do Sądu Okręgowego złożyła obwiniona. Sąd odwoławczy, po rozpoznaniu sprawy stwierdził, że obwiniona jest niewinna zarzucanego jej czynu i w związku z tym na podstawie art. 5 § 1 ust 1 KPSW w zw. z art. 62 § 3 KPSW wyrokiem z dnia 25 lipca 2008 roku unieinnił Natalię J. Podstawa prawna:
Uzasadnienie:
Kazus 4Dodany: 13 maj 2010
Stan faktyczny:
Dorota K. została skazana przez Sąd I instancji za popełnienia wykroczenia z art. 127 § 1 KW (samowolne użycie mienia) na karę grzywny w wysokości 5000 (pięć tysięcy zł). Użyła ona samowolnie roweru pokrzywdzonego Henryka M., celem przewiezienia zakupów z pobliskiej miejscowości do domu. Od w/w nie wniosła żadna ze stron apelacji, także wyrok ten uprawomocnił się. Jednak 3 miesiące po tym fakcie kasację od tego wyroku do Sądu Najwyższego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich. Jako podstawę kasacji wskazał, że wymierzona kara dla obwinionej jest niewspółmierna ze szkodliwością czynu który ona popełniła i jakie przyniósł on niekorzystne skutki dla pokrzywdzonego i społeczeństwa. Podstawa prawna:
Uzasadnienie:
|
Pytanie nr 59405 - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Na postanowienie sądu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia obwinionego, który po złożeniu wyjaśnień opuścił salę rozprawy bez zezwolenia przewodniczącego sądu, przysługuje:
|



