Kodeks pracy - Czas pracy

Mikołaj S. jest kierowcą miejskiego autobusu należącego do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacji w O. W okresie Świąt Wielkiej Nocy musiał pracować.
Jak pracodawca powinien zrekompensować Mikołajowi S. pracę w okresie świąt?

Paweł Augustowski pracuje w przedsiebiorstwie zajmującym się wyrobem ceramiki. Codziennie pracuje od godziny 16 do 24. Za każda godzinę pracy otrzymuje wynagrodzenie równe 10 zł. Od kolegi usłyszał, że praca w godzinach nocnych powinna być wyżej płatna (tj. powinien otrzymać  o 20% więcej niż za pracę w godzinach dziennych).

Czy kolega pana Pawła Augustowskiego ma rację?

Paweł Ostry pracuje w zakładzie drzewnym. Przez 5 dni nie pracował, gdyż nie było surowca- nastąpiła usterka w pojazdach dostarczających drewno do przedsiębiorstwa. W czasie przestoju pracodawca nie powierzył panu Ostremu wykonywania innej pracy. Po upływie miesiąca pracodawca odmówił wypłaty wynagrodzenia za okres niewykonywania pracy.
Proszę ocenić zgodność z prawem działania pracodawcy.

Zbigniew K. zajmował stanowisko przedstawiciela handlowego, które było związane z wizytowaniem sklepów i hurtowni na terenie województwa podlaskiego. Norma czasu pracy dla pracowników przedsiębiorstwa zatrudniającego pana Zbigniewa została określona na 8 godzin w ciągu doby i 40 godzin w ciągu tygodnia. Zazwyczaj było jednak tak, iż Zbigniew K. przekraczał wyznaczony czas pracy, w związku z tym, że miejscowości do których miał obowiązek się udać, były znacznie od siebie oddalone. Dlatego też zażądał on od swego pracodawcy wypłaty wynagrodzenia za przepracowane godziny nadliczbowe. Wówczas pracodawca stwierdził, iż czas pracy pana Zbigniewa obejmuje jedynie pobyt w wyznaczonych placówkach, nie zalicza się natomiast do niego czasu dojazdu do nich i dlatego nie może być mowy o jakichkolwiek godzinach nadliczbowych. Zbigniew K. złożył pozew do sądu żądając zapłaty wynagrodzenia za przepracowane godziny nadliczbowe. Co powinien w tej sytuacji orzec sąd?

Jerzy W. był od kilku lat zatrudniony w pewnym przedsiębiorstwie budowlanym. Z racji jego doświadczenia powierzono mu do nadzoru kilku nowoprzyjętych pracowników. Miał on wspólnie z nimi wykonywać pracę, jednocześnie kontrolując młodszych kolegów, wskazując im braki i niedociągnięcia. Ponadto, miał za zadanie wyznaczać im dzienne godziny pracy, jako że nowi pracownicy zostali zatrudnieni na ¾ etatu. Z tego powodu standardowe zajęcia Jerzego W. ulegały niekiedy opóźnieniu i musiał on wtedy zostawać w pracy dłużej, przekraczając dobową normę czasu pracy, ustaloną przez zatrudniające przedsiębiorstwo. W związku z tym zażądał on wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Pracodawca pana Jerzego stwierdził wówczas, że jako osobie sprawującej stanowisko kierownicze, nie przysługuje mu takie wynagrodzenie – zgodnie z art. 151⁴ § 1 kodeksu pracy. Czy pracodawca ma rację?