Prawo o adwokaturze

W czerwcu 2005 r. Piotr W. wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o powierzenie mu władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem Maciejem, z jednoczesnym ograniczeniem władzy rodzicielskiej matki dziecka Anny R. Ustanowiona przez nią w tej sprawie pełnomocnik adwokat Julia T. złożyła odpowiedź na wniosek, w której na podstawie relacji klientki opisała zdarzenia z okresu pożycia rodziców małoletniego, podając m.in., że uczestniczka wyprowadziła się z domu wnioskodawcy ze względu na nasilającą się jego agresję wobec niej i córki z pierwszego małżeństwa, że wnioskodawca bez powodu lub z oczywiście błahego powodu wszczynał awantury, w trakcie których ubliżał uczestniczce wulgarnymi słowami i stosował przemoc fizyczną oraz że w niekontrolowanych atakach złości wyrzucał przez okno rzeczy osobiste swej konkubiny i żądał, by się wyprowadziła. Opis tych zdarzeń został w piśmie zakończony następującym sformułowaniem: "Zachowania wnioskodawcy mające ustawowe znamiona psychicznego i fizycznego znęcania się nad rodziną - doprowadziły do tego, że uczestniczka postępowania wraz ze swą córką przez okres dwóch lat korzystała z pomocy psychologa. W ocenie uczestniczki postępowania wnioskodawca jest człowiekiem niezrównoważonym psychicznie, wpadającym w złość z byle powodu, nieobliczalnym w reakcjach". Piotr W. w sierpniu 2005 r. wytoczył przed Sąd Okręgowy w M. powództwo przeciwko Julii T. o naruszenie dóbr osobistych. Powód oparł żądania pozwu na tezie, że użycie przez pozwaną w piśmie procesowym sformułowania, iż "jest człowiekiem niezrównoważonym psychicznie" stanowiło bezprawne naruszenie jego dóbr osobistych. Sąd stwierdził, że użycie takiego określenia narusza dobre imię osoby, wobec której zostało użyte, jednak podzielił stanowisko pozwanej, że naruszenie to nie było bezprawne. Kto ma w tej sytuacji rację?

Minister Sprawiedliwości złożył skargę do Sądu Najwyższego na uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej, która dotyczyła kwestii opłat za wpis na listę adwokatów. Uznał, że jest ona w  całości sprzeczna z prawem i dlatego wniósł o jej uchylenie, na podstawie przysługującego mu uprawnienia z art. 14 ustawy Prawo o adwokaturze. Sąd Najwyższy przychylił się do skargi Ministra i uchylił uchwałę organu adwokatury. Jednak od wyroku Sądu Najwyższego Naczelna Rada Adwokacka wniosła apelację, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Czy organ adwokatury mógł wnieść apelację w tej sytuacji?

Marian J. z powodzeniem ukończył studia prawnicze, następnie zaś zdał egzamin prokuratorski. Po kilku latach wykonywania zawodu prokuratora, zatrudnił się w organach Policji. Po pewnym czasie postanowił jednak dodatkowo uzyskać wpis na listę adwokatów (jako że zajmował wcześniej stanowisko prokuratora to był zwolniony z odbycia aplikacji i złożenia egzaminu adwokackiego – art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o adwokaturze), jednakże Okręgowa Rada Adwokacka w swej uchwale odmówiła mu takiego wpisu. Stwierdziła, że w związku z obecnym zatrudnieniem Mariana J. jako funkcjonariusza Policji, nie może zostać spełniona przesłanka z art. 65 pkt 1 ustawy Prawo o adwokaturze, tj. że na listę adwokatów może być wpisany ten, kto (...) swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Według Rady, nie można połączyć zawodu Policjanta z zawodem adwokata ze względu na ich odmienny charakter. Co więcej, art. 4b ust. 1 pkt 1 wprost zakazuje wykonywania zawodu adwokata w przypadku pozostawania w stosunku pracy. Czy argumenty Okręgowej Rady Adwokackiej uzasadniające odmowę wpisu Mariana J. na listę adwokatów były zasadne?

W dniu 15 stycznia 2008 r. adwokat Zbigniew J. złożył pisemne zawiadomienie do Okręgowej Rady Adwokackiej miasta Łódź, o przeniesieniu tam swej siedziby zawodowej. Jednocześnie powiadomił on o tym fakcie Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie, gdzie dotychczas wykonywał swój zawód. Z dniem 1 marca 2008 r. Zbigniew J. został wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Łodzi, w następstwie czego skreślono go z dotychczasowej listy w Warszawie. Uchwałą z 3 marca 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi nałożyła na Zbigniewa J. opłatę za wpis na listę adwokatów w tym mieście w wysokości 6 tys. złotych. Czy na podstawie obowiązującej ustawy Prawo o adwokaturze miała do tego uprawnienie?