Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1. Zakres przedmiotowy ustawy

1.Ustawa określa zasady finansowania budowy autostrad płatnych, zwanych dalej „autostradami”, zasady zawierania umów o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrad oraz pobierania opłat za przejazd autostradami, a także organy właściwe w tych sprawach.
1a. Ustawa określa także zasady finansowania dróg krajowych, w tym autostrad, ze środków Krajowego Funduszu Drogowego, zwanego dalej "Funduszem", z wyłączeniem dróg krajowych w miastach na prawach powiatu, finansowanych z budżetów tych miast.
2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki, które będą budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.
3. Na zasadach określonych w ustawie mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane, jako płatne, drogi ekspresowe.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, drogi ekspresowe, które mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.
5. Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa w ust. 2 i 4, może nastąpić, jeżeli będzie możliwość korzystania z innej, ogólnodostępnej drogi publicznej.

Art. 1a. Budowa, eksploatacja autostrad i dróg krajowych na podstawie koncesji na roboty budowlane

1. Autostrady, o których mowa w art. 1, zakres przedmiotowy ustawy, mogą być budowane i eksploatowane przez:
1) Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
2) drogową spółkę specjalnego przeznaczenia na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia.
2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia może, w drodze umowy, powierzyć budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady innemu podmiotowi, zwanemu dalej „spółką”.
3. Do wyboru spółki stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi.
4. Spółka jest związana ofertą do upływu terminu określonego w opisie warunków koncesji albo specyfikacji istotnych warunków zamówienia.
5. Do zawarcia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stosuje się odpowiednio, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, przepisy ustaw, o których mowa w ust. 3.

Art. 2. Minister do spraw transportu jako organ naczelny

1. Minister właściwy do spraw transportu jest naczelnym organem administracji państwowej właściwym w sprawach przygotowania budowy i eksploatacji autostrad działającym przy pomocy Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Przepis ten nie narusza uprawnień ministra właściwego do spraw architektury i budownictwa, określonych przepisami prawa budowlanego.
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad, uwzględniając w szczególności warunki projektowania i budowy autostrad, ich połączeń z innymi drogami, wyposażenia technicznego autostrad, nośności i stateczności budowli ziemnych oraz konstrukcji nawierzchni autostrad, bezpieczeństwa użytkowania, a także ochrony środowiska.

Art. 3. Uchylony

Art. 4. Stosowanie przepisów do budowy autostrad niepłatnych

uchylony

Rozdział 2. uchylony

Art. 5. Uchylony

Art. 6. Uchylony

Art. 7. Uchylony

Art. 8. Uchylony

Art. 9. Uchylony

Art. 10. Uchylony

Art. 11. Uchylony

Art. 12. Uchylony

Art. 13. Uchylony

Art. 14. Uchylony

Art. 15. Uchylony

Art. 16. Uchylony

Rozdział 3. Rada do Spraw Autostrad

Art. 17. Rada do Spraw Autostrad jako organ opiniodawczy ministra do spraw transportu

1. Organem opiniodawczym ministra właściwego do spraw transportu jest Rada do Spraw Autostrad, zwana dalej "Radą".
2. Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu.
3. Przewodniczącego Rady wybiera i odwołuje Rada spośród swoich członków.
4. Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Rady, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin działania Rady do Spraw Autostrad, jej organizację i tryb pracy oraz skład, zapewniając w jej składzie uczestnictwo przedstawicieli zainteresowanych organów administracji publicznej.

Art. 18. Zadania Rady do Spraw Autostrad

Do zakresu działania Rady należy w szczególności opiniowanie:
1) projektów wniosków o ustalenie lokalizacji;
2) kryteriów oceny dokumentacji wstępnej i ofert w postępowaniu przetargowym;
3) wyników kwalifikacji wstępnej;
4) (uchylony);
5) projektu rozporządzenia w sprawie ustalania opłat za przejazdy autostradami;
6) planów ratowniczych oraz planów dotyczących infrastruktury mającej wpływ na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego;
7) innych spraw dotyczących autostrad, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.

Rozdział 4. uchylony

Art. 19. Uchylony

Art. 20. Uchylony

Art. 21. Wojewoda jako organ właściwy w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady

uchylony.

Art. 22. Elementy decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady

uchylony.

Art. 23. Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji

uchylony.

Art. 24. Uchylony

Art. 25. Pozwolenie na budowę autostrady

uchylony.

Rozdział 5. uchylony

Art. 26. Nabycie własności nieruchomości położonych w pasie drogowym

uchylony.

Art. 27. Nabycie własności nieruchomości przeznaczonej na pasy drogowe

uchylony.

Art. 28. Uchylony

Art. 29. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego

uchylony

Art. 30. Wojewoda jako organ właściwy w sprawach postępowania wywłaszczeniowego

uchylony

Art. 31. Zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości

uchylony

Art. 32. Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość

uchylony

Art. 33. Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady jako podstawa wygaśnięcia zarządu, wypowiedzenia umowy najmu

uchylony

Art. 34. Nieodpłatny trwały zarząd na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad

uchylony

Art. 35. Uchylony

Art. 36. Wyłączenie stosowania przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych

uchylony

Art. 37. Stosowanie w sprawach nieuregulowanych przepisów o gospodarce nieruchomościami

uchylony

Rozdział 5a. Opłaty za przejazd

Art. 37a. Opłaty za przejazd autostradą

1. Za przejazd autostradą, po dostosowaniu jej do poboru opłat, pobierane są opłaty za przejazd.
1a. Opłaty za przejazd autostradą może pobierać:
1) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2) drogowa spółka specjalnego przeznaczenia na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia lub wykonawca, o którym mowa w art. 9 ust. 3 tej ustawy;
3) spółka, z którą Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia zawarli umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, na warunkach określonych w tej umowie.
2. uchylony.
3. uchylony.
4. uchylony.
5. Opłatę za przejazd autostradą ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu.
5a. Kwotę opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 5, zaokrągla się w ten sposób, że końcówkę kwoty wynoszącą mniej niż 5 groszy pomija się a końcówkę kwoty wynoszącą 5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.
6. Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawek opłat za przejazd autostradą:
1) kategoria 1 - motocykle;
2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony;
3) kategoria 3 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton;
4) kategoria 4 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12 ton;
5) kategoria 5 - autobusy.

Art. 37b. Zasady podziału zysku z opłat za przejazd

1. Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej przychód, z zastrzeżeniem ust. 2-4.
2. W przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód spółki, umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady określi warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółką a Funduszem.
3. W przypadku finansowania budowy autostrady środkami z obligacji przychodowych wyemitowanych przez spółkę, część przychodów z opłat za przejazd autostradą określona w umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stanowi przychód spółki przeznaczony wyłącznie na pokrycie zobowiązań wobec obligatariuszy z tytułu tych obligacji.
4. Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady może stanowić, że opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód Funduszu.

Art. 37c. Opłaty jako przychód Funduszu lub przychód spółki

Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad stanowią przychód Funduszu, a opłaty pobrane przez drogową spółkę specjalnego przeznaczenia mogą stanowić przychód tej spółki, jeżeli umowa, o której mowa w art 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak stanowi.

Art. 37d. Umowa o budowę i eksploatację autostrady jako podstawa zmian stawek

1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a, opłaty za przejazd autostradą, ust. 1a pkt 3, warunki zmian tych stawek oraz sposób ich wprowadzenia ustala umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Stawki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż stawki obliczone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 13ha, opłata elektroniczna, ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
3. Spółka ogłasza w prasie o zasięgu lokalnym i ogólnokrajowym oraz w punktach poboru opłat informację o wysokości opłat za przejazd autostradą lub ich zmianie, w terminie co najmniej czternastu dni przed dniem rozpoczęcia pobierania tych opłat.

Art. 37e. Maksymalna wysokość opłat za przejazd

1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a, opłaty za przejazd autostradą, ust. 1a pkt 1 i 2, za przejazd kilometra autostradą, niezależnie od kategorii pojazdu, o której mowa w art. 37a, opłaty za przejazd autostradą, ust. 6, nie mogą być wyższe niż 2 zł oraz nie mogą przekroczyć stawek opłat za przejazd obliczonych zgodnie z przepisami, wydanymi na podstawie art. 13ha, opłata elektroniczna, ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a, opłaty za przejazd autostradą, ust. 1a pkt 1 i 2, z uwzględnieniem ust. 1, mając na uwadze potrzeby utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci drogowej.
3. Minister właściwy do spraw transportu w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, może:
1) zróżnicować stawki opłat za przejazd autostradą ze względu na liczbę osi, emisję spalin pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i porę roku, mając na uwadze zapewnienie potrzeb ochrony środowiska, płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację wykorzystania infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2) wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników autostrady w wysokości nie mniejszej niż 87 % stawki opłaty za przejazd autostradą, z zachowaniem zasady przejrzystości i niedyskryminacji.

Art. 37f. Uchylony

Art. 37g. Zwolnienie z opłat przejazdów uprzywilejowanych

Od opłat za przejazd autostradą są zwolnione:
1) pojazdy uprzywilejowane wykonujące zadania określone w art. 53, katalog pojazdów uprzywilejowanych i uprawnienia do nie stosowania się do wskazanych znaków, ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;
2) pojazdy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oraz Inspekcji Transportu Drogowego;
3) pojazdy drogowej spółki specjalnego przeznaczenia podczas wykonywania jej zadań spółki jako zarządcy autostrady;
4) pojazdy spółki, z którą zawarto umowę o budowę i eksploatację, bądź wyłącznie eksploatację autostrady podczas wykonywania zadań spółki jako zarządcy autostrady.

Art. 37ga. Zasady poboru opłat

Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

Rozdział 5b. Opłata paliwowa

Art. 37h. Opłata paliwowa

1. Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.
2. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.
3. Biokomponentami są biokomponenty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
4. Paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące produkty:
1) benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 lub CN 2710 11 49 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
2) oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
3) biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczone do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN;
4) gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu silników spalinowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
5) wyroby inne niż określone w pkt 1-4, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN.

Art. 37i. Opłata paliwowa jako przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego

Opłata paliwowa stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego, o którym mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 12, poz. 61), z tym że kwota stanowiąca 80 % opłaty paliwowej stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego, a kwota stanowiąca 20 % tej opłaty - przychód Funduszu Kolejowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. W 2009 r. przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust. 1, powiększona o kwotę 200 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego w danym roku. Kwota ta zostanie przekazana przez Bank Gospodarstwa Krajowego z bieżących wpływów z opłaty paliwowej na rachunek Funduszu Kolejowego do dnia 15 grudnia 2009 r.
3. W latach 2010-2015 przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust. 1, powiększona corocznie o kwotę 100 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego w danym roku.
4. Sposób i terminy przekazania kwoty 200 mln zł, o której mowa w ust. 2, oraz kwoty 100 mln zł, o której mowa w ust. 3, zostaną określone w umowie, o której mowa w art 12 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym.

Art. 37j. Podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej

1. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa, ciąży na:
1) producencie paliw silnikowych lub gazu albo
2) importerze paliw silnikowych lub gazu, albo
3) podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo
4) innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.
2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku uiszczania opłaty paliwowej, gdy to wynika z umów międzynarodowych dotyczących międzynarodowego transportu drogowego.
3. Minister właściwy do spraw transportu ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wykaz umów, o których mowa w ust. 2.

Art. 37k. Powstanie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej

1. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa.
2. W przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę paliwową, dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie paliwowej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.

Art. 37l. Podstawa obliczenia wysokości opłaty paliwowej

1. Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
2. Opłata paliwowa nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu wyrobów akcyzowych.

Art. 37m. Stawka opłaty paliwowej

1. Stawka opłaty paliwowej wynosi:
1) 95,19 zł za 1.000 l benzyn silnikowych oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa, ust. 4 pkt 1;
2) 239,84 zł za 1.000 l olejów napędowych, wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa, ust. 4 pkt 2 i 3;
3) 122,82 zł za 1.000 kg gazów i innych wyrobów, o których mowa w art. 37h, opłata paliwowa, ust. 4 pkt 4 i 5.
2. Stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust. 1, ulegają podwyższeniu na następny rok w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.
3. Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału, każdego roku.
4. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", stawki opłaty paliwowej obliczone z uwzględnieniem zasady, o której mowa w ust. 2, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.

Art. 37n. Naczelnicy urzędów celnych jako organy właściwe w sprawie opłaty paliwowej

1. Organami właściwymi w sprawie opłaty paliwowej są naczelnicy urzędów celnych oraz dyrektorzy izb celnych.
2. Organami właściwymi miejscowo w sprawach opłaty paliwowej są odpowiednio:
1) naczelnik urzędu celnego właściwy miejscowo w sprawach podatku akcyzowego oraz dyrektor izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu - w przypadkach, o których mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1 pkt 1, 3 i 4;
2) naczelnik urzędu celnego właściwy ze względu na miejsce powstania długu celnego oraz dyrektor izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu - w przypadku, o którym mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1 pkt 2.

Art. 37o. Obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty

1. Podmioty, o których mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1, są obowiązane składać informację o opłacie paliwowej właściwemu naczelnikowi urzędu celnego oraz obliczać i wpłacać opłatę paliwową w terminie:
1) do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1 pkt 1, 3 i 4,
2) określonym dla należności celnych - w przypadku, o którym mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, ust. 1 pkt 2
- na wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej, którą kieruje dyrektor właściwy dla naczelnika tego urzędu celnego.
2. W razie powstania nadpłaty w opłacie paliwowej Bank Gospodarstwa Krajowego dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Krajowemu Funduszowi Drogowemu i Funduszowi Kolejowemu.
3. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić.
4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji w sprawie opłaty paliwowej, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie jednolitości informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 37j, podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej, oraz zapewnienie możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.

Art. 37p. Przekazanie kwot z opłaty na rachunek Banku Gospodarstwa Krajowego

1. Dyrektor izby celnej, o którym mowa w art. 37o, obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty, ust. 1, przekazuje kwoty pobranej opłaty paliwowej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w terminie 14 dni od dnia jej pobrania.
2. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w wysokości określonej w art. 37i, opłata paliwowa jako przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego oraz na rachunek Funduszu Kolejowego, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 37o, obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty, ust. 2.

Art. 37q. Stosowanie w sprawach nieuregulowanych przepisów Ordynacji podatkowej

Do opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 37o, obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty, ust. 3.

Rozdział 6. Krajowy Fundusz Drogowy

Art. 38. Zasady finansowania budowy autostrad

1. Budowę autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się:
1) ze środków własnych spółek oraz uzyskanych przez nie kredytów bankowych i pożyczek, a także ze środków pochodzących z emisji obligacji, w tym obligacji przychodowych;
2) ze środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej;
3) ze środków Funduszu;
4) z innych źródeł.
2. W przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy wyłącznie na eksploatację autostrady lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka finansuje się na zasadach dotyczących finansowania i budowy dróg publicznych określonych w odrębnych przepisach oraz ze środków Funduszu.
3. Spółce mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689 oraz z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 i Nr 145, poz. 1537).

Art. 39. Fundusz w Banku Gospodarstwa Krajowego

W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz.

Art. 39a. Zadania Funduszu

Fundusz:
1) gromadzi środki finansowe na budowę i przebudowę dróg krajowych;
1a) gromadzi środki finansowe na przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, o którym mowa w art. 13i, technologie wykorzystywane w systemie, ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
2) finansuje realizację zadań, o których mowa w pkt 1 i 1a;
3) (uchylony).

Art. 39b. Pochodzenie środków na Fundusz

1. Środki Funduszu pochodzą z:
1) opłaty paliwowej, w wysokości określonej w art. 37i, opłata paliwowa jako przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego;
2) odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat okresowo wolnych środków Funduszu w bankach;
3) przychodów ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach, przekazanych ministrowi właściwemu do spraw transportu przez Skarb Państwa, w celu zasilenia Funduszu;
4) przychodów z akcji i udziałów, o których mowa w pkt 3;
5) środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
5a) środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez drogową spółkę specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa, o której mowa w art 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, nie stanowi inaczej;
5b) środków pochodzących z opłat za przejazd autostradą, pobieranych przez spółkę, jeżeli umowa, o której mowa w art. 37b, zasady podziału zysku z opłat za przejazd, ust. 4, tak stanowi;
5c) środków pochodzących z opłat elektronicznych, o których mowa w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
6) płatności dokonywanych przez spółki, zgodnie z warunkami umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, w tym przewidzianych na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
7) wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z tytułu odpłatnego udostępniania nieruchomości nabytych na cele budowy dróg;
8) środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi;
9) wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z tytułu:
a) opłat za specyfikacje istotnych warunków zamówienia, o których mowa w art. 42, udostępnienie specyfikacji istotnych warunków zamówienia,ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych,
b) zatrzymania wadium wraz z odsetkami, w przypadku o którym mowa w art.136_ 46, zwrot i zatrzymanie wadium, ust. 4a i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych,
c) zatrzymania wraz z odsetkami zabezpieczenia należytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 147, zabezpieczenie wykonania umowy, ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych,
d) kar umownych;
10) środków z kredytów lub pożyczek zaciągniętych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa Krajowego;
11) wpływów z obligacji emitowanych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa Krajowego;
11a) inwestycji środków Funduszu w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546);
11b) innych wpływów z opłat i kar określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz wpływów z opłat określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381), z zastrzeżeniem ust. 3;
11c) dotacji z budżetu państwa;
11d) pożyczek z budżetu państwa;
12) darowizn i zapisów;
13) wpływów z innych środków publicznych;
14) wpływów z innych tytułów.
2. Wpływy z opłat i kar, o których mowa w ust. 1 pkt 11b, Bank Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w ramach środków finansowych gromadzonych na Funduszu.
3. Wpływy z opłat, o których mowa w art. 13, opłaty za korzystanie z dróg publicznych, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, mogą stanowić przychód drogowej spółki specjalnego przeznaczenia na mocy umowy, o której mowa w art 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa tak stanowi.

Art. 39c. Nieodpłatne przekazanie akcji w celu zasilenia Funduszu

1. W celu zasilenia Funduszu minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, przekazać nieodpłatnie temu ministrowi akcje i udziały w spółkach, stanowiące własność Skarbu Państwa, z uwzględnieniem zakresu dofinansowania ze środków Funduszu przewidzianego w planie finansowym Funduszu, o którym mowa w art. 39n, plan finansowy Funduszu, ust. 1, oraz wartości tych akcji i udziałów.
2. Akcje i udziały Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zbywa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
3. Do przekazania akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, oraz do ich zbywania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.) oraz art 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.).

Art. 39d. Zaciąganie kredytów i pożyczek przez Bank Gospodarstwa Krajowego

1. Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągnąć kredyty, pożyczki lub może emitować obligacje w kraju i za granicą, na rzecz Funduszu i z przeznaczeniem na finansowanie inwestycji realizowanych w ramach programów wieloletnich ustanawianych przez Radę Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240) oraz inwestycji realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, a także zadań wynikających z planu finansowego Funduszu.
2. Na realizację inwestycji oraz zadań, o których mowa w ust. 1, za zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczaniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689, z późn. zm.), z tym że wymogu, o którym mowa w art 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy w zakresie, w jakim wymaga się, aby środki przeznaczone na spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych niż budżet państwa, nie stosuje się.
3. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 2, są zwolnione z opłat prowizyjnych.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji zawartej pod warunkiem przeznaczenia kredytu, pożyczki lub środków pochodzących z emisji obligacji na realizację inwestycji, o których mowa w ust. 1, na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art 43 tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

Art. 39e. Lokowanie okresowo wolnych środków Funduszu

1. Okresowo wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego może lokować:
1) w innych bankach;
2) w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;
3) w papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski.
2. Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 25 % okresowo wolnych środków Funduszu.
3. (uchylony).

Art. 39f. Przeznaczenie środków Funduszu

1. Środki Funduszu mogą być przeznaczone na:
1) finansowanie budowy i przebudowy dróg krajowych, realizowanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
2) płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków wynikających z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, obejmujące w szczególności:
a) zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności autostrady, jej utrzymania i przejezdności,
b) zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych w umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,
c) dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów bieżących przychodów z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku z budową autostrady;
3) finansowanie przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce specjalnego przeznaczenia;
4) finansowanie kosztów utworzenia drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, w tym środków na pokrycie kapitału zakładowego i kosztów podjęcia działalności spółki, finansowanie kosztów podwyższenia kapitału zakładowego drogowej spółki specjalnego przeznaczenia oraz wypłatę wynagrodzenia dla tej spółki;
5) przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, o którym mowa w art. 13i, technologie wykorzystywane w systemie, ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
6) finansowanie kosztów usług doradczych związanych z budową i przebudową dróg krajowych, w tym autostrad.
2. Ze środków Funduszu dokonuje się spłaty kredytów i pożyczek wraz z odsetkami i innymi kosztami obsługi kredytów i pożyczek, pokrycia kosztów emisji i wykupu obligacji, o których mowa w art. 39d, zaciąganie kredytów i pożyczek przez Bank Gospodarstwa Krajowego, ust. 1, oraz spłaty zobowiązań wynikających z wykonania przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których mowa w art. 39d, zaciąganie kredytów i pożyczek przez Bank Gospodarstwa Krajowego, ust. 2, a także spłaty udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego finansowania, o którym mowa w ust. 6, wraz z kosztami tego finansowania.
3. Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego przysługującego Bankowi Gospodarstwa Krajowego oraz dokonuje zwrotu nadpłaty, o której mowa w art. 37o, obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty, ust. 2.
4. Wpływy z opłat i kar, o których mowa w art. 39b, pochodzenie środków na Fundusz, ust. 1 pkt 11b, przeznacza się na cele, o których mowa w ustawach, na podstawie których pobierane są te opłaty i kary.
4a. Środki, o których mowa w art. 39b, pochodzenie środków na Fundusz, ust. 1 pkt 11c, przeznacza się na finansowanie inwestycji realizowanych w ramach programów wieloletnich ustanawianych przez Radę Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz inwestycji realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, a także innych zadań wynikających z planu finansowego Funduszu oraz na pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 2.
5. Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia operatora, o którym mowa w art. 13hd, powierzenie budowy systemu elektronicznego poboru opłat operatorowi, ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
6. W przypadku niedoboru środków na rachunku Funduszu niezbędnych do terminowej obsługi zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, może finansować ich realizację ze środków własnych.

Art. 39g. Uchylony

Art. 39h. Uchylony

Art. 39i. Zasady warunków finansowania ze środków Funduszu

Warunki finansowania ze środków Funduszu w odniesieniu do:
1) projektów przewidzianych do realizacji przez spółki - są określone w umowach o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
2) projektów przewidzianych do realizacji przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad - są określone w umowach zawieranych z wykonawcami robót;
3) przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce specjalnego przeznaczenia - są określone w umowie, o której mowa w art 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia.

Art. 39j. Gwarancja i poręczanie wypłat ze środków Funduszu

1. Wypłaty ze środków Funduszu wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady mogą być gwarantowane i poręczane przez Skarb Państwa.
2. Do gwarancji i poręczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyjątkiem art 2a ust. 1, art 2b, art 31, art 44, art 44a, art 44b, art 46 i art 47.
3. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 1, są udzielane przez Radę Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych uzgodniony z ministrem właściwym do spraw transportu.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umów poręczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 1, oraz dochodzi spłaty tych kwot ze środków Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

Art. 39k. Zasady wypłat ze środków Funduszu

1. Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio na rzecz spółek lub wykonawców robót w wysokości i terminach wynikających z umów, o których mowa w art. 39i, zasady warunków finansowania ze środków Funduszu, pkt 1 i 2, a na wniosek ministra właściwego do spraw transportu dokonuje wypłat, o których mowa w art. 39f, przeznaczenie środków Funduszu, ust. 1 pkt 4.
2. Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek drogowych spółek specjalnego przeznaczenia, dokonuje wypłat ze środków Funduszu na rzecz wykonawców przygotowania lub realizacji przedsięwzięć drogowych.
3. Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek odpowiednio Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, wypłaca ze środków Funduszu wynagrodzenie operatorowi, o którym mowa w art. 13hd, powierzenie budowy systemu elektronicznego poboru opłat operatorowi, ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

Art. 39l. Porozumienie ministra do spraw transportu z Bankiem Gospodarstwa Krajowego

Minister właściwy do spraw transportu zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego porozumienie określające:
1) szczegółowy sposób i terminy dokonywania wypłat ze środków Funduszu;
2) sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego lokat, o których mowa w art. 39e, lokowanie okresowo wolnych środków Funduszu, ust. 1;
3) sposób i termin zwrotu nadpłaty opłaty paliwowej, o której mowa w art. 37o, obowiązek składania informacji o opłacie, obliczania i wpłacania opłaty, ust. 2;
4) sposób i tryb przekazywania przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przychodów z opłat za przejazdy autostradami;
5) sposób gromadzenia w ramach Funduszu środków, o których mowa w art. 39n, plan finansowy Funduszu, ust. 2 pkt 2, oraz wpływów, o których mowa w art. 39b, pochodzenie środków na Fundusz, ust. 1 pkt 11b;
6) tryb przekazywania do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowej spółki specjalnego przeznaczenia środków finansowych na realizację zadań;
7) zasady udzielania finansowania, o którym mowa w art. 39f, przeznaczenie środków Funduszu, ust. 6.

Art. 39m. Rada Nadzorcza Baku Gospodarstwa Krajowego jako organ nadzorczy

Nadzór nad gospodarowaniem środkami Funduszu sprawuje Rada Nadzorcza Banku Gospodarstwa Krajowego.

Art. 39n. Plan finansowy Funduszu

Bank Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Funduszu.
2. Plan finansowy Funduszu określa w szczególności:
1) przeznaczenie środków Funduszu zgodnie z art. 39f, przeznaczenie środków Funduszu, ust. 1-3 i 5;
2) przewidywaną sumę środków przeznaczonych do refundacji dla inwestycji realizowanych w ramach programów operacyjnych ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 122, treść załącznika do ustawy, ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przekazywanych z budżetu państwa;
3) przewidywaną kwotę finansowania, o którym mowa w art. 39f, przeznaczenie środków Funduszu, ust. 6;
4) maksymalną kwotę oraz termin obowiązywania poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 39j, gwarancja i poręczanie wypłat ze środków Funduszu.
3. Bank Gospodarstwa Krajowego, nie później niż do dnia 15 października roku poprzedzającego rok, w którym plan finansowy Funduszu ma obowiązywać, przedstawia projekt tego planu do:
1) uzgodnienia:
a) ministrowi właściwemu do spraw transportu,
b) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w zakresie finansowym;
2) zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w zakresie środków przeznaczonych na realizację inwestycji finansowanych z programów operacyjnych ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 122, treść załącznika do ustawy, ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
4. Uzgodnienie oraz opinia, o których mowa w ust. 3, następuje do dnia 31 października roku poprzedzającego rok, w którym plan finansowy Funduszu ma obowiązywać.
5. Plan finansowy Funduszu stanowi podstawę dokonywania wypłat ze środków Funduszu oraz podstawę do zaciągnięcia kredytów i pożyczek oraz przeprowadzenia emisji obligacji, o których mowa w art. 39d, zaciąganie kredytów i pożyczek przez Bank Gospodarstwa Krajowego, ust. 1.
6. Bank Gospodarstwa Krajowego:
1) sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat, wchodzące w skład sprawozdania finansowego tego banku;
2) składa ministrom, o których mowa w ust. 3, w terminie do końca miesiąca następującego po każdym kwartale, informację o realizacji planu finansowego Funduszu.

Art. 39o. Wynagrodzenie prowizyjne Banku Gospodarstwa Krajowego

1. Bank Gospodarstwa Krajowego pobiera wynagrodzenie prowizyjne z tytułu prowadzenia Funduszu.
2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku Gospodarstwa Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem Funduszu.

Rozdział 6a. Zasady i tryb emisji obligacji poręczanych i gwarantowanych przez Skarb Państwa

Art. 39p. Obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego

1. Obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz Funduszu i poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa są papierami wartościowymi, w których Bank Gospodarstwa Krajowego stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego.
2. Dokonanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego emisji obligacji, o których mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej akceptacji warunków emisji ministra właściwego do spraw budżetu.
3. Obligacje są oprocentowane w postaci dyskonta lub odsetek.
3a. Obligacje mogą być emitowane jako obligacje imienne lub na okaziciela.
4. Obligacje mogą być emitowane w formie zdematerializowanej lub w formie dokumentu, jeżeli jest to dopuszczalne na danym rynku.
4a. Obligacje mogą być emitowane na rynku krajowym lub na rynkach zagranicznych.
4b. Obligacje są nominowane w walutach krajów należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.
5. Obligacje emitowane na rynku krajowym są dopuszczone do obrotu na giełdowym lub pozagiełdowym rynku regulowanym, o ile emitent nie postanowi inaczej w warunkach emisji.
6. Prawa z obligacji niemających formy dokumentu, powstają z chwilą dokonania zapisu w ewidencji i przysługują osobie w niej wskazanej jako posiadacz tych obligacji.
7. Podmiotami uprawnionymi do prowadzenia ewidencji obligacji są:
1) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;
2) firma inwestycyjna;
3) bank;
4) zagraniczna instytucja rozliczeniowa, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.
8. Obligacje emitowane na rynku krajowym, które zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.

Art. 39q. List emisyjny wydany przez Bank Gospodarstwa Krajowego

1. Bank Gospodarstwa Krajowego określi przez wydanie listu emisyjnego warunki emisji obligacji dotyczące treści świadczeń wynikających z obligacji i sposób ich realizacji.
2. List emisyjny zawiera w szczególności:
1) datę emisji;
2) powołanie podstawy prawnej emisji;
2a) walutę, w której następuje emisja obligacji;
3) wartość nominalną jednej obligacji;
4) wielkość emisji;
5) cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia;
6) stopę procentową lub sposób jej obliczania;
7) terminy, sposoby i warunki sprzedaży;
8) określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych;
9) datę, od której nalicza się oprocentowanie obligacji danej emisji;
10) termin i warunki wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego wykupu;
11) informację o zabezpieczeniu obligacji poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa.
3. Bank Gospodarstwa Krajowego podaje do publicznej wiadomości warunki danej emisji poprzez ich opublikowanie na stronach internetowych Banku Gospodarstwa Krajowego lub w innych środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim, w szczególności w elektronicznych systemach informacyjnych.
4. Podanie do publicznej wiadomości listu emisyjnego, w sposób określony w ust. 3, jest warunkiem dojścia emisji do skutku.
5. Emisja następuje z dniem rozliczenia zaoferowanych do nabycia obligacji oraz w kwocie równej wartości nominalnej zbytych obligacji.

Art. 39r. Formy sprzedaży obligacji

Sprzedaż obligacji może być dokonywana poprzez:
1) publiczne proponowanie nabycia, o którym mowa w art 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539, z późn. zm.);
2) publiczne proponowanie nabycia w sposób wskazany w art 3 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1, obligacji, do których nie stosuje się przepisów tej ustawy;
3) przetargi organizowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego albo inny podmiot na podstawie umowy zawartej przez Bank Gospodarstwa Krajowego z tym podmiotem;
4) proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1-3.

Art. 39s. Uczestnicy przetargu na obligacje

1. W przetargach, o których mowa w art. 39r, formy sprzedaży obligacji, pkt 3, mogą brać udział wyłącznie banki, instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.), a także ich oddziały, z którymi minister właściwy do spraw budżetu zawarł umowę przyznającą im prawo do składania ofert na przetargach obligacji skarbowych.
2. Uczestnicy przetargu nabywają obligacje we własnym imieniu i na własny rachunek.

Art. 39t. Umorzenie jako skutek wykupu akcji

1. Z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu.
2. Bank Gospodarstwa Krajowego może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich umorzenia.

Art. 39u. Termin wykonania czynności

Jeżeli dzień, w którym na podstawie listu emisyjnego powstaje obowiązek wykonania czynności, przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub sobotę, termin wykonania tej czynności upływa w pierwszym dniu roboczym po tym dniu.

Art. 39w. Wyłączenie stosowania przepisów do obligacji

Do obligacji, o których mowa w art. 39p, obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego, nie stosuje się:
1) art 163 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.);
2) art 94 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych;
3) ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach, z wyjątkiem art. 29, umowa o reprezentację obligatariuszy wobec emitenta,art. 325_30, funkcja i obowiązek banku-reprezentanta, art. 31, wymagania co do banku-reprezentanta, art. 32, postanowienia umowy o reprezentację, art. 33, obowiązki emitenta, art. 34, obowiązki banku-reprezentanta wobec obligatariuszy, art. 35, obowiązki banku-reprezentanta po stwierdzeniu naruszenia obowiązków przez emitenta, art. 36, udostępnienie informacji obligatariuszom przez bank-reprezentanta, art. 37, wierzytelności banku-reprezentanta wobec emitenta, i art. 43, niedopełnienie obowiązku w imieniu banku-reprezentanta - odpowiedzialność karna, które stosuje się w przypadku, gdy obligacje nie zostaną zarejestrowane w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A. lub zagranicznej instytucji rozliczeniowej, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi;
4) art. 17, wykonanie zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji za pośrednictwem banku-reprezentanta, ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, o ile rejestracja obligacji jest dokonywana w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A. lub zagranicznej instytucji rozliczeniowej, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.

Rozdział 7. Postępowanie przetargowe

Art. 40. Konieczność zawarcia umowy o budowę i eksploatację autostrady

uchylony

Art. 41. Trójstopniowe postępowanie przetargowe

uchylony

Art. 42. Zasady kwalifikacji wstępnej

uchylony

Art. 42a. Uchylony

Art. 43. Wymagania w stosunku do uczestnika postępowania przetargowego

uchylony

Art. 44. Wyjaśnienie elementów specyfikacji warunków kwalifikacji

uchylony

Art. 45. Powołanie i odwołanie członków komisji przetargowej

uchylony

Art. 46. Dodatkowe wyjaśnienia

uchylony

Art. 47. Ocena dokumentacji i wybór oferentów

uchylony

Art. 47a. Warunki uznania kwalifikacji wstępnej za bezskuteczną

Jeżeli komisja przetargowa dokonała wyboru mniej niż dwóch oferentów, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uznaje kwalifikację wstępną za bezskuteczną oraz zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw transportu oraz uczestników kwalifikacji wstępnej.

Art. 48. Zaproszenie do przetargu, informacja o warunkach przetargu

uchylony

Art. 49. Kryteria oceny brane pod uwagę przez komisję przetargową

uchylony

Art. 50. Stosowanie do przetargu i ofert przepisów o dodatkowych wyjaśnieniach, ocenie dokumentacji

uchylony

Art. 50a. Protokół z postępowania przetargowego

Komisja przetargowa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu i Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad protokół z postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41, trójstopniowe postępowanie przetargowe, pkt 1 i 2, oraz zawiadamia uczestników tych etapów postępowania o jego wynikach.

Art. 50b. Negocjacje ze spółką

1. Z zastrzeżeniem ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przeprowadza negocjacje ze spółką, której oferta została w wyniku przetargu uznana przez komisję przetargową za najkorzystniejszą.
2. Negocjacje, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone jednocześnie z więcej niż jedną spółką, w zakresie treści złożonych ofert, o ile ich oferty zostały uznane przez komisję przetargową za równorzędne.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest obowiązany do opracowania projektu wytycznych prowadzenia negocjacji, z uwzględnieniem w szczególności wymagań dotyczących stopnia zdolności oferenta do finansowania budowy i eksploatacji autostrady przy ograniczonym korzystaniu ze środków publicznych oraz terminu realizacji procesu inwestycyjnego.
4. Projekt wytycznych, o których mowa w ust. 3, podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu.

Art. 50c. Przesłanki uznania postępowania przetargowego za bezskuteczne

Jeżeli negocjacje nie zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady w terminie 9 miesięcy od dnia ich rozpoczęcia, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może, za zgodą ministra właściwego do spraw transportu, uznać postępowanie przetargowe za bezskuteczne lub przeprowadzić negocjacje ze spółką, której oferta była druga w kolejności po ofercie najkorzystniejszej.

Art. 51. Przesłanki utraty, zwrotu wadium

uchylony

Art. 52. Uchylony

Art. 52a. Protokół z negocjacji umowy o budowę i eksploatację autostrady

1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu protokół z negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady oraz zawiadamia spółki uczestniczące w negocjacjach o ich wyniku.
2. W przypadku gdy negocjacje zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu projekt umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 1.

Art. 53. Upoważnienie do wydania rozporządzenia w sprawie warunków postępowania przetargowego

uchylony

Art. 53a. Odwołanie do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

uchylony

Art. 53b. Skarga do sądu administracyjnego

uchylony

Rozdział 8. uchylony

Art. 54. Uchylony

Art. 55. Uchylony

Art. 56. Uchylony

Art. 57. Uchylony

Art. 58. Uchylony

Art. 59. Uchylony

Art. 60. Uchylony

Rozdział 9. Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady

Art. 61. Zawarcie umowy ze spółką przez ministra do spraw transportu

1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia zawiera ze spółką umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Przed ogłoszeniem postępowania w sprawie wyboru spółki Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia uzgadnia:
1) warunki przetargu z ministrem właściwym do spraw transportu;
2) planowane zobowiązania finansowe Skarbu Państwa z ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
3. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, następuje w terminie 60 dni.

Art. 62. Obowiązki spółki zawarte w umowie o budowę i eksploatację autostrady

uchylony

Art. 63. Elementy umowy o budowę i eksploatację autostrady

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać w szczególności:
1) termin rozpoczęcia i zakończenia budowy;
2) okres eksploatacji autostrady i stawki opłat za przejazd autostradą w chwili rozpoczęcia eksploatacji;
3) warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółkę a Fundusz;
4) sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia spółce przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad lub drogową spółkę specjalnego przeznaczenia w przypadku zawarcia umowy o eksploatację autostrady gruntów pod budowę autostrady oraz warunki zagospodarowania znajdujących się na nich budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i upraw;
5) prawa spółki do korzystania z gruntu i wzniesionych przez nią budynków, budowli i innych urządzeń;
6) zobowiązania spółki do:
a) zgromadzenia środków finansowych na budowę i eksploatację autostrady,
b) budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym przygotowania dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy autostrady, uzyskania decyzji, pozwoleń i uzgodnień wymaganych odrębnymi przepisami,
c) terminowej realizacji procesu inwestycyjnego,
d) zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności,
e) zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników,
f) ustalania, w uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej, limitu zwolnień pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz sił zbrojnych państw sojuszniczych od opłat za przejazd autostradą,
g) zapewnienia Policji oraz Inspekcji Transportu Drogowego pomieszczeń w zakresie przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających skuteczne realizowanie przez nie zadań w zakresie czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania na obszarze autostrad płatnych;
7) zasady współpracy spółki z administracją drogową, Policją, Inspekcją Transportu Drogowego, pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego;
8) szczegółowy zakres uprawnień spółki jako zarządcy autostrady;
9) zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, uwzględniające konkurencję;
10) termin i sposób zwrotu autostrady i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu eksploatacji;
11) sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
12) warunki rozwiązania i wypowiedzenia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
13) zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania i wypowiedzenia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

Art. 63a. Upoważnienie do wydania rozporządzenia w sprawie kierunków współpracy spółki z administracją

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy spółki z administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego, z uwzględnieniem realizacji ich zadań ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady i jej przejezdności.

Art. 63b. Obowiązki spółki w zakresie utrzymywania, przebudowy, remontu pasu drogowego

1. Spółka jest obowiązana do utrzymania, przebudowy, remontu i ochrony autostrady wraz z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tej autostrady, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z przecinającymi ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części drogowej i mostowej obejmującej skarpy nasypów i wykopów, urządzenia odwadniające, nawierzchnie, torowiska, chodniki, pobocza, poręcze oraz urządzenia organizacji i bezpieczeństwa ruchu należy do zarządców właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są one zlokalizowane.

Art. 63c. Umowa wyłącznie o eksploatację autostrady

uchylony

Art. 63d. Kontrola budowy i eksploatacji autostrady przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia są uprawnieni do kontroli budowy i eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Osoby upoważnione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad lub drogową spółkę specjalnego przeznaczenia do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności do:
1) wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub eksploatacja autostrady;
2) żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych informacji oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.
3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia mogą wezwać spółkę do usunięcia, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych nieprawidłowości.
4. W przypadku gdy spółka nie usunęła nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust. 3, umowa o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie eksploatację autostrady może być wypowiedziana.

Art. 63e. Przesłanki przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy na inną spółkę kapitałową

uchylony

Rozdział 10. Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 64. Pominięty

Art. 65. Pominięty

Art. 66. Pominięty

Art. 67. Pominięty

Art. 68. Pominięty

Art. 69. Pominięty

Art. 70.

W okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 1996 r. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów zapewni Agencji, w ramach budżetu Ministerstwa, środki finansowe na podjęcie działalności.

Art. 71. Data wejścia w życie ustawy

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.