Art. 29. zaopat. w wodę - Kara pieniężna za naruszenie przepisów ustawy w zakresie taryf - Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

1. Karze pieniężnej podlega, kto stosuje taryfy:
1) nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 24b zatwierdzenie taryfy przez organ regulacyjny ust. 1;
2) zawyżając ceny lub stawki opłat.
2. Tej samej karze podlega, kto zawyża ceny i stawki zatwierdzone zgodnie z art. 24i zasada stałości zatwierdzonych taryf ust. 1.
3. Karze pieniężnej podlega, kto nie przekazał informacji lub dokumentów na wezwanie organu regulacyjnego, o którym mowa w art. 27b uprawnienia organu regulacyjnego ust. 1, lub przekazał nieprawdziwe albo wprowadzające w błąd informacje lub dokumenty.
3a. Karze pieniężnej podlega przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które nie wydaje warunków przyłączenia do sieci w terminach określonych w art. 19a wydanie warunków przyłączenia do sieci ust. 1 lub 2.
3b. Karze pieniężnej podlega dostawca wody, który:
1) nie wykonuje badań jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 13 rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia , zgodnie z ustalonym harmonogramem pobierania próbek do badań jakości wody, lub w zakresie ustalonym na podstawie oceny ryzyka w systemie zaopatrzenia w wodę lub jej aktualizacji;
2) wbrew przepisowi art. 4h obowiązki informacyjne dostawcy wody ust. 1:
a) pkt 1 nie przekazał w terminie dokonanej oceny ryzyka w obszarze zasilania ujęcia wody wykorzystywanego do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o której mowa w art. 4e obowiązki dostawcy wody w zakresie dokonywania ocen ryzyka ust. 1 pkt 1, wraz z raportem podsumowującym z tej oceny,
b) pkt 3 nie przekazał w terminie dokonanej aktualizacji oceny ryzyka w obszarze zasilania ujęcia wody wykorzystywanego do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o której mowa w art. 4e obowiązki dostawcy wody w zakresie dokonywania ocen ryzyka ust. 2, wraz z raportem podsumowującym z tej oceny;
3) wbrew przepisowi art. 4h obowiązki informacyjne dostawcy wody ust. 1:
a) pkt 2 nie przekazał w terminie dokonanej oceny ryzyka w systemie zaopatrzenia w wodę, o której mowa w art. 4e obowiązki dostawcy wody w zakresie dokonywania ocen ryzyka ust. 1 pkt 2, wraz z raportem podsumowującym z tej oceny,
b) pkt 3 nie przekazał w terminie aktualizacji oceny ryzyka w systemie zaopatrzenia w wodę, o której mowa w art. 4e obowiązki dostawcy wody w zakresie dokonywania ocen ryzyka ust. 2, wraz z raportem podsumowującym z tej oceny;
4) nie prowadzi działań naprawczych, o których mowa w art. 4p obowiązki dostawcy wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi realizującego dostawy wody inne niż hurtowa sprzedaż wody ust. 1 pkt 7 albo ust. 2 pkt 6;
5) wbrew przepisowi art. 4p obowiązki dostawcy wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi realizującego dostawy wody inne niż hurtowa sprzedaż wody ust. 1 pkt 9 nie prowadzi monitoringu substancji promieniotwórczych;
6) wbrew przepisom art. 4p obowiązki dostawcy wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi realizującego dostawy wody inne niż hurtowa sprzedaż wody ust. 1 pkt 15 i ust. 2 pkt 12 nie zapewnia stosowania materiałów lub wyrobów do kontaktu z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi spełniających wymagania określone w art. 37ao zapewnienie o właściwej jakości materiału lub wyrobu do kontaktu z wodą do spożycia ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub chemikaliów do uzdatniania wody lub materiałów filtracyjnych do kontaktu z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi spełniających wymagania określone w art. 37as chemikalia do uzdatniania wody i materiały filtracyjne do kontaktu z wodą do spożycia ust. 1 tej ustawy;
7) wbrew przepisowi art. 4p obowiązki dostawcy wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi realizującego dostawy wody inne niż hurtowa sprzedaż wody ust. 1 pkt 16 nie informuje na bieżąco konsumentów o jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi lub nie rozpowszechnia opracowanego przez właściwy organ nadzoru sanitarnego komunikatu o jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi;
8) wbrew przepisowi art. 4p obowiązki dostawcy wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi realizującego dostawy wody inne niż hurtowa sprzedaż wody ust. 2 pkt 8 nie informuje na bieżąco hurtowego odbiorcy wody o jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi o udzieleniu zgód na odstępstwo, o których mowa w art. 13d zgoda na odstępstwo od wymagań dla parametrów chemicznych wody ust. 4 lub 6 i art. 13e wniosek o udzielenie drugiej zgody na odstępstwo ust. 7 pkt 2 lub ust. 8 pkt 2, stwierdzeniu braku przydatności wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi lub stwierdzeniu niezgodności z wartością parametryczną;
9) nie prowadzi działań naprawczych zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w art. 13c czynności organu nadzoru sanitarnego w przypadku niespełniania przez wodę wymagań chemicznych ust. 6 pkt 8.
3c. Karze pieniężnej podlega właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego, który wbrew przepisowi art. 4i ocena ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym:
1) ust. 1 – nie dokonuje oceny ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym;
2) ust. 2 – nie dokonuje aktualizacji oceny ryzyka, o której mowa w pkt 1.
3) ust. 6 – nie przechowuje oceny ryzyka, o której mowa w pkt 1, lub jej aktualizacji.
3d. Karze pieniężnej podlega właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego, który:
1) nie wykonuje badań w kierunku bakterii z rodzaju Legionella w ciepłej wodzie użytkowej z częstotliwością określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 13 rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia lub nie wykonuje badań stężenia ołowiu;
2) nie przekazuje odpowiednio właściwemu państwowemu powiatowemu lub państwowemu granicznemu, lub państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu, lub wojskowemu inspektorowi sanitarnemu właściwego terytorialnie wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej sprawozdania z badań w kierunku bakterii z rodzaju Legionella w ciepłej wodzie użytkowej lub sprawozdania z badań stężenia ołowiu w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 13 rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia .
4. Karę pieniężną, o której mowa w:
1) ust. 1–3a – wymierza organ regulacyjny,
2) ust. 3b pkt 2 – wymierza właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie,
3) ust. 3b pkt 1, 3–9 i ust. 3d – wymierza odpowiednio właściwy państwowy powiatowy lub państwowy graniczny, lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, lub wojskowy inspektor sanitarny właściwego terytorialnie wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej,
4) ust. 3c w przypadku obiektów priorytetowych – wymierza odpowiednio właściwy państwowy powiatowy lub państwowy graniczny, lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, lub wojskowy inspektor sanitarny właściwego terytorialnie wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej
– w drodze decyzji.
5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, wskazuje się numer rachunku bankowego, na który uiszcza się karę pieniężną.
6. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w:
1) ust. 1 i 2 – nie może przekroczyć 15% przychodu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego osiągniętego w poprzednim roku podatkowym;
2) ust. 3 – nie może przekroczyć 100 000 zł;
3) ust. 3a – wynosi 500 zł za każdy dzień zwłoki,
4) ust. 3b pkt 1 i 4–9 – wynosi od 100 zł do 60 000 zł;
5) ust. 3b pkt 2 i 3 – wynosi 10 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni;
6) ust. 3c i 3d – wynosi od 100 zł do 10 000 zł.
7. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 i 2, jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub z innej formy nadwyżki przychodu nad wydatkami zmniejszonej o podatki.
8. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1–3, nałożonej na przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne organ regulacyjny może nałożyć karę pieniężną na osobę sprawującą funkcję kierownika przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego, z tym że wysokość tej kary pieniężnej nie może przekroczyć 300% jego miesięcznego wynagrodzenia. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.
9. Kary pieniężne uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się ostateczna.
10. Kary pieniężne nieuiszczone w terminie podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, z późn. zm.).
11. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
12. Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach decyzji, o których mowa w ust. 4:
1) pkt 1 i 2 – jest Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
2) pkt 3 i 4 – jest:
a) właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny – w przypadku decyzji wydanych przez właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego,
b) Główny Inspektor Sanitarny – w przypadku decyzji wydanych przez właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,
c) Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego – w przypadku decyzji wydanych przez wojskowego inspektora sanitarnego właściwego terytorialnie wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej.

Art. 29. Kara pieniężna za naruszenie przepisów ustawy w zakresie taryf

LexLege - Baza aktów prawnych i orzecznictwa

LexLege na 24 godziny

LexLege na 1 miesiąc

LexLege na 12 miesięcy